Schotland: New Lanark

Linlithgow (Parkeerplaats)

Het is verbazingwekkend hoeveel overeenkomsten het reizen met een camperheeft met het slapen in jeugdherbergen. Deze ochtend kijk ik ook vanaf een hoogte, een stapelbed?, de kleine kamer in die bezaaid is met spullen uit onze rugzakken vermengt met etenswaren. Het is weer erg fris in de camper en veel later dan ik me had voorgenomen kruip ik uit bed.
Buiten vallen druppels water die de reden zijn dat de dagindeling hebben gewijzigd. We hebben tenslotte tijd èn een warm bed. Laten we daar dan maar van genieten want de regen die onafgebroken neerdaalt is niet uitnodigend.
Een eerste kop koffie en mobiele telefoon kan geen netwerk vinden. Daar zullen we later aan moeten wennen! Er zitten nu dus over de hele wereld mensen te wachten totdat ik eindelijk onze avonturen kan publiceren.
Om tien uur voegt Lyka zich bij mij en kan ik eindelijk aan het ontbijt, en de dag in “New Lanark” beginnen. Gebakken eieren met spek en volkorenbrood zijn een goede start van de dag.

We hebben het uitgebreid besproken en zijn er nog niet helemaal uit samen. “New Lanark” is een onafhankelijke toeristische attractie met een toegangsprijs van £ 9,50 p.p., en dat hakt er nog al in. Dat is € 24,70 en een flinke hap uit ons dagbudget. Nu moet je met een budget vanzelfsprekend redelijk zijn en voor mijn gevoel zijn we dat ook. Maar om ’s morgens vroeg gelijk 62% van je dagbudget aan een museum uit te geven gaat me, na er diep over te hebben nagedacht, op dit moment toch wat te ver!

We wandelen dus gewoon door het stadje en slaan de schoolklas, dorpswinkel, ziekenhuis en woonhuis uit 1820 maar over. Wel staat er een wandeling van 5 Km (90 minuten) op het programma. Naar de watervallen van “The River Clyde”.
Zodra we het dorp, met een hoog Efteling gehalte, verlaten neemt de natuur over. De rustgevende natuur zoals die nog in Schotland overal te vinden is. De vogels fluiten en het water kabbelt rustig over de zandsteen rotsen.

De natuur beweegt onzichtbaar. De schimmels breken de dode materie af en de insecten bemesten de arme bosgrond. Er moet flink worden geklommen en tijdens de korte pauze’s genieten we van de hete zwarte thee met mini stroopwafels. Ik was ze al vergeten maar Lyka heeft ze weer gevonden in de chaos binnen in de camper die bagage heet.
De plaats om de mooiste foto van New Lanark te maken is vandag een tegenvaller! Een grote oranje touringcar staat precies in het midden van de te nemen foto geparkeerd. Het is zelfs zo nadrukkelijk dat het me niet gaat lukken om hem te laten verdwijnen met Photoshop Elements. Dus laat ik het pittoreske dorpje “New Lanark” voor wat het is. De aangename wandeling heeft me nog steeds niet kunnen overtuigen om toch maar een kaartje te kopen en naar binnen te gaan. Met een 100% stemmen besluiten we om maar verder te rijden.
Veel Kilometers staan er vandaag niet op het programma. We rijden namelijk naar “Linlithgow” waar er morgen wederom een kasteel op het programma staat. Het landschap veranderd steeds en het rijden is onderhoudend en prettig over de rustige binnenwegen.

Een bruine wegwijzer kondigt voor de toeristen de komst van een bezienswaardigheid aan. “Scottisch Korean War Monument”, dat kan ik niet aan me voorbij laten gaan! Ik hou van Korea op mijn eigen manier. Sinds ik het voor de tweede keer heb bezocht hou ik van het Koreaanse eten en de Koreaanse cultuur. Gewelddadige Koreaanse misdaadfilms zijn ook zeer de moeite waard.
Een klein monument herdenkt de Schotten die zijn gevallen in de zoveelste onnodige oorlog waarover we nu nòg dagelijks horen. Officieel zijn Noord- en Zuid-Korea nog steeds in staat van oorlog. De regering van het Stalinistische Noord-Korea is de verheerlijking van het Socialisme in de puurste vorm. Joseph Stalin zou trots op zichzelf als hij kon zien dat zijn gedachtegoed na ruim vijftig jaar nog steeds wordt nagestreefd.

De parkeerplaats onder het “Linlithgow Palace”, zoals het kasteel heet, is niet de meest romantische staanplaats om een nacht door te brengen maar voor een nachtje maakt dat niets uit. We moeten wel € 2,16 parkeergeld betalen voor de anderhalf uur tot 18:00. Geeft niets! Een rondje rond de parkeerplaats om te zien of het allemaal veilig is stelt me gerust. Mijn dag zit er op!
Voor het avondeten heb ik voor het eerst deze reis geen inspiratie om te schrijven. Na 22 dagen hapert de fantasie en overheerst de vermoeidheid om de belevenissen van de dag meteen op papier, of beter gezegd op het beeldscherm te schrijven. Het is een bekend verschijnsel van mijn andere reizen waar ik wel mee om weet te gaan. Zolang ik geen drie of vier dagen achter loop valt het allemaal wel bij te houden! Daarna wordt het moeilijker en krijgen jullie een fotopagina voorgespiegeld.

Varkensvlees in groene kerrie met rijst en groenten! Heerlijk! De huishoudaccu houd zich na die serie van donkere dagen nog prima en als avondvertier kijken we naar de ontknoping van de tv-miniserie “The Lost Room” (2006). De laatste drie afleveringen en twee keer “Sheldon en Amy” zoals we de komedie nu noemen.

Schotland: Aan Glasgow voorbij

New Lanark (Parkeerplaats)

We hebben een afschuwelijke nacht achter de rug! En ook weer een waardevolle les geleerd.

“Ga nooit onder bomen staan wanneer er regen wordt verwacht!”

Terwijl enkele meters bij ons vandaan de zachte Schotse regen, zoals je kan verwachten, neerdaalt vallen er op de achterkant van de camper grote druppels regenwater verzameld in het bladerdak van de boom waaronder we staan. Elke druppel die zich niet meer kan vastklampen aan een blad of tak valt met een klap als van een geweerschot op het aluminium dak van onze camper. En dat gaat de hele nacht zo door.

Het is vanochtend slechts dertien graden buiten, het regent en de mensen in de andere vier campers liggen nog op een oor. Met andere woorden, het is geen goed moment om de camper te verplaatsen. Ik laat de wekker van zes uur en zeven uur passeren en sleep mezelf rond half acht uit bed. De koude vestigt zich in mijn vingertoppen terwijl ik op de eerste koffie van de dag wacht. Buiten is het depressief donker en nat. Voor een moment speel ik met het idee om de kachel aan te steken maar daar wacht ik mee tot Lyka opstaat. Voor nu volstaan mijn fleece en joggingbroek.
Mijn vingers rennen heen en weer over het toetsenbord van mijn MacBook om warm te worden. Na het legen van de blaas ga ik, zoals hopelijk elke dag van deze reis, als eerste de juiste foto’s in mijn verhaal inpassen en een verhaal op mijn weblog publiceren.
Ik heb al een vraag gekregen van een andere camperaar waarom ik de afgelegde afstanden en de locatie van de overnachtingsplaatsen niet vermeld. Nu is mijn antwoord daarop even eenvoudig als resoluut: Het is absoluut niet relevant! Met honderden miljarden potentiële overnachtingsplaatsen in Europa moet je zelf zonder niet al teveel moeite en fantasie een plekje om te overnachten kunnen vinden. Wij spelen nu onder het rijden samen: “Ook een mooi plekje!” Dat werkt heel inspirerend en je leert tegelijk waar je partner wel, en belangrijker, òf niet wil staan.

Na een eenvoudig ontbijt, van een boterham met pork & egg roll en een boterham met Hollandse kaas, maken we ons gereed voor de het begin aan route 4 uit het WOMO boekje. Zodra we de parkeerplaats aan het meer hebben verlaten slingeren de wegen weer zoals de afgelopen dagen door de rollende heuvels van de laaglanden. Het rijden is mooi hier in Schotland en veel gemakkelijker dan veel mensen denken.
Ik heb bewust Glasgow overgeslagen. Na het lezen van de diverse boekjes en brochures die we bij ons hebben ben ik tot de conclusie gekomen dat het beter is om Glasgow met het openbaar vervoer te bezoeken. Helaas laat ons budget dat op dit moment niet toe zodat we Glasgow naar het einde van onze reis hebben verplaatst. Vandaar de titel van dit verhaal.
Bij de eerste Tesco doe ik snel wat boodschappen en kan de verleiding niet weerstaan om de op verse worst lijkende onion sausage’s te kopen. Met de eveneens gekochte jus korrels zullen ze een prima avondmaaltijd vormen. We zien in een uur meer supermarkten dan in de afgelopen week en omdat ik toch zin heb in een bakkie koffie stoppen we voor de eerste keer bij een Morrisons supermarkt. Het lijkt in deze supermarkt allemaal wat duurder dan bij de concurrentie dus we kopen alleen wat bier en cider dat wel redelijk geprijsd is.

Bij aankomst in New Lanark blijkt de parkeerplaats een droom in een mooie rustige bosrijke omgeving. Er is geen enkele voorziening, behalve een vuilnisbak, maar dat maakt voor een nachtje niets uit. Omdat we allebei uitgeput zijn door de slechte nachtrust van de afgelopen nacht nemen we eerst een uurtje rust. Even de ogen dicht met goede rockmuziek op “Absolute Radio” uit de draagbare radio. De reclames over autoradio’s met DAB+ zetten me aan het denken. Vanaf £ 29,99 bij Halford! Misschien moet ik daar maar eens stoppen wanneer we er een langs de weg zien?
Ik schiet plotseling wakker en zie Lyka naar me lachen. Ik heb dus wel even geslapen! Ondanks het late tijdstip in de middag loop ik toch even naar beneden het dal van de “River Clyde” in om naar de “UNESCO Heritage Site New Lanark” te kijken. Ik ben verbaasd en verward tegelijk. Is dit allemaal nieuw? Wonen er mensen in dit openluchtmuseum? Ik heb teveel vragen om onbeantwoord te laten voordat ik terug ga naar de camper. Dus bezoek ik het informatiecentrum.
De toegangsprijs van £ 9,50 per persoon valt niet onder een van de twee passen die we al in bezit hebben. New Lanark is onafhankelijk. Ik krijg wat documentatie en wandel verbaasd rond in het bijna 240 jaar oude industriedorp. Ik ben bijna overtuigd. Morgen doen we in ieder geval de wandeling naar de watervallen.
Bij terugkomst weet ik Lyka ervan te overtuigen dat we morgen de wandeling naar de watervallen èn “New Lanark Experience” gaan doen. Dat wordt dus een start zo rond negen uur van deze drukke dag.

Het avondeten bestaat uit aardappelpuree met onion sausages, jus en groenten. Een keer Europees, of misschien wel Schots, kan ook geen kwaad. Het koude weer laat de zwaardere maaltijd prima smaken. Onder het eten komt er een andere camper bij ons staan en dat geeft ons een iets beter gevoel. Hoewel we na drie weken het angstige gevoel van alleen op een verlaten plaats overnachten al bijna helemaal kwijt zijn.
Een nieuwe mini-serie, “The Lost Room” (2006) vult onze avond met vertier. Gevolgd door de laatste afleveringen van seizoen 7 van “The Big Bang Theory”. Gelukkig missen we de satellietschotel helemaal niet. Een paar USB sticks van nog geen € 50,- doen precies wat een € 1.000,- schotel met een duur maandelijks abonnement zou moeten doen. De donkeren natte koude avonden vullen met vertier.

Lyka kruipt onder het dekbed terwijl ik nog even samen met mezelf wil zijn. In het donker kijk ik vanuit de in duisternis gehulde camper naar beneden over de schaars verlichte parkeerplaats en geniet.

Ik hou van mijn vrouw
Ik hou van dit zwerversbestaan.
Ik hou van deze bescheiden maaltijden.
Ik hou van nieuwe plaatsen bezoeken.
Ik hou van nieuwe mensen ontmoeten.
Ik hou van witte wijn en Jamesons Whiskey.
Ik hou van het reizen met een beperkt budget.
Ik hou van het schrijven van mijn dagelijkse belevenissen.
Ik hou van deze camper.

Welterusten.

Schotland: Semple Trail

Lochwinnoch (Castle Semple Visitor Centre)


Het is een genot om op kwart over zes de zon te zien schijnen. Buiten scharrelen tientallen grote witte zeemeeuwen tussen de uiteengerukte afvalzakken van de caravan voor ons. Nog voordat ik het toilet bezoek gaan de natte schoenen met de vochtige sokken vanuit de cabine in de langzaam sterker wordende ochtendzon en de koele zeewind. Een kopje koffie en weer achter de laptop.

Het lachebekje op de accumonitor lacht nog steeds maar het voltage van de huishoudaccu is teruggelopen tot 12,1 V en dat is wel heel erg weinig. Zo laag heb ik het deze reis nog niet gezien. Ik had de camper vannacht aan de paal kunnen zetten maar ik kan me niet meer herinneren of ik dat thuis ook heb getest. Ik denk haast van wel maar ik wil het risico niet lopen dat ik het zonnepaneel systeem op een of andere domme manier kapot maak. De rest van de reis zonder zonnepaneel zou een nachtmerrie worden en naar huis gaan zou de haast enige optie zijn. Daarom gaan we maar het andere uiterste testen! Alleen het paneel gebruiken om de huishoudaccu te laden totdat het echt niet anders meer kan. Om half acht loopt er alweer 2,6 A naar binnen dus het zal wel snel beter worden.
In een heerlijk ochtendzonnetje vertrekken we op weg naar de volgende onbekende bestemming. Voordat we de juiste koers gaan varen bezoek ik nog even de Lidl. Helaas beginnen de aanbiedingen uit de reclamefolder pas aanstaande donderdag dus moet ik even improviseren voor het avondeten. Ik probeerde steeds voor maximaal twee avondmaaltijden in te kopen maar nu we in de dichtbewoonde gebieden rond Glasgow terecht zijn gekomen is dat niet meer nodig.

Het rijden langs de kust deze ochtend is schitterend en nodigt uit om een kopje koffie in de zon te drinken, vergezeld van een bosbessen muffin, op een parkeerplaats langs het strand. Grote zeemeeuwen zitten op enkele meters te wachten of ik mijn muffin laat vallen òf dat ik ze wil voeren. In dit geval geen van beide dus!
Om iets over een uur parkeren we in Lochwinnoch op de parkeerplaats van het “Castle Semple Visitor Centre”. Dit is dus het einde van Tour 3 uit het WOMO boekje. Mijn gedachte is om tour 4 en tour 5 in mijn GPS te laden en snel verder te rijden naar Paisley Abbey. Maar het is hier aan het meer wel erg mooi en er staan al enkele campers die misschien ook blijven overnachten. Bij de informatie haal ik een brochure op en bestudeer die onder het genot van een kop koffie. De wandelingen rond “Loch Castle Semple" zijn ook aantrekkelijk. Voor de tweede dag achter elkaar een stevige wandeling bouwt wel aan je uithoudingsvermogen!
Lyka is het met me eens over de wandeling en hier overnachten dus na een heerlijke lunch van baguette’s met verschillende salami’s en oude Cheddar van het eiland Sky gaan we op pad. Het hele circuit rond het meer (Loch Castle Semple) is zestien kilometer. Drie en een half uur staat ervoor omdat er niet echt moeilijke stukken inzitten.

Het park met haar wandelingen heeft voor iedereen wat te bieden. Van beelden tot ruïnes, mountainbike paden en wandelpaden, vergezichten en smalle doorgangen door lage boomhagen. Voordat we op de helft van de geplande wandeling zijn besluiten we om toch maar met een kleine omweg weer terug te keren via dezelfde richting maar andere paden. Na bijna drie uur en 12 kilometer keren we bij de camper terug. Kapot maar voldaan! Ook Lyka heeft gelukkig van de wandeling genoten.

Chicken Kiev met pasta en tomatensaus staat vanavond op het menu. Ook deze kip Kiev gaat in de Omnia en tot mijn verbazing werkt het ook nog. Toch denk ik dat de Omnia al haar beste tijd bij ons heeft gehad en dat ik op zoek ga naar een Coleman oventje. Een opvouwbaar oventje dat ook gewoon boven op de gaspit gaat met die verbetering dat het de vorm van een doos heeft en dat er 30 cm pizza’s zonder problemen in gaan. En die pizza’s roepen naar ons in de supermarkt.
Onder het eten bespreken we het menu voor morgen. Ik heb wat inspiratie met de verschillende ingrediënten die we nog aan boord hebben en die we gemakkelijk onderweg kunnen kopen. We hebben morgen een korte stop nodig om enkele kleine inkopen te doen. De kosten van het eten en drinken, inclusief de alcoholhoudende bieren en ciders liggen iets hoger dan ik had verwacht. Mede ook omdat we voldoende witte wijn aan boord hebben.
In het spreadsheet dat ik heb gemaakt houd ik de uitgaven zo nauwkeurig als mogelijk bij. Ik heb 5 posten gemaakt (eten & drinken, brandstof e.d., overnachtingen, vertier/bezoek en diversen) en hoop aan het einde van de reis mijn streefbedrag voor de uitgaven per dag te hebben gehaald. Elke ochtend wanneer ik mijn MacBook start is het gemiddelde in ieder geval weer verder omlaag.
Er verschijnt een regenboog aan de horizon en dat voorspelt regen. Het duurt dan ook niet lang voordat de regen over onze camper op de mooie parkeerplaats neerdaalt. Schotland, ik heb het al eerder gezegd en ook zal ik het nog wel een paar keer herhalen, is waar je bijna elke dag regen kan verwachten.
Terwijl de regen op het dak tikt kijken we naar “American Sniper” (2014) en omdat ik door het luide tikken van de regen op het dak niet kan slapen, drie afleveringen van “The Big Bang Theory”. Ik moet toegeven, òf ik begin verzadigt te raken òf seizoen 7 is zeker niet het beste seizoen van serie. Wat gaat morgen ons brengen?