Het laatste verhaal uit Maleisië 2012!

Zaltbommel

Dit is het verhaal van 3 december 2012 toen we ontsnapten uit Alor Setar, in het uiterste noorden van Maleisië, met de trein op weg naar Bangkok.  Nog één verhaal over 2012 te gaan en ik ben klaar met de verhalen van 2012.

Klik op de foto om het nieuwe verhaal te bekijken!



Maleisië: Trein nummer 36

Nederland: Afscheid van een goede vriend

Zaltbommel

Het zou gisteren de verjaardag van een goede vriend zijn geweest die ruim een jaar, op 13 mei 2012, geleden overleed. Gisteren zou hij 79 jaar zijn geworden.
Hoe ik het ook bekijk Peter Hermens - bijnaam “De zwarte peer” - loopt als een rode draad door mijn leven. Ik heb enorm veel warme herinneringen aan die man. Ik ben vereerd dat ik hem heb gekend en dat ik zijn vriend mocht zijn.

Peter Hermens

Vorig jaar heb ik het aan mijn weblog voorbij laten gaan omdat hij ervoor had gekozen om in stilte en in besloten kring te worden gecremeerd. Ik vindt het wel jammer dat ik er niet bij kon zijn maar respecteer zijn laatste keuze. Ik weet zelf als geen ander hoe een eenzame zwerver zich voelt. Die heeft geen behoefte aan medelijden of een opgedofte menigte die afscheid komt nemen.

Ik moet denken aan die mooie woorden van de Iraans-Nederlandse dichter Rodaan al Galidi.

'Begraaf mij ver en alleen, ik wil niet tussen de doden liggen'

Rust in vrede Peter, ik weet zeker je ooit weer te ontmoeten.

Nederland: Bevrijdende Blues

Zaltbommel

Een mooi programma met slecht weer! Nee, niet slecht in de betekenis van het weer maar in de betekenis voor het bezoeken van een blues concert van “Robert Lighthouse”.
Donkere depressieve blues van één man met een gitaar en een mondharmonica is op zijn best wanneer buiten donkere wolken onafgebroken zwermen van zware regendruppels naar de aarde laten afdalen. Een deprimerende muziek verdient een deprimerend weer en is dan op zijn best.

Helaas is het op deze bevrijdingszondag van 2013 een van de eerste mooie dagen van de lente van 2013. Een winter die extra lang in Nederland is blijven hangen vecht met alles wat hij tot zijn beschikking heeft om de lente zo lang mogelijk buiten de deur te houden. Vandaag lijkt het alleen alsof de winter een slechte dag òf een dagje vrij heeft genomen zodat de lente zich eindelijk van haar beste kant kan laten zien. Een buitenkansje dat de lente met beide handen aanneemt!
Een stralend blauwe hemel en temperaturen die boven de 20 graden schieten jagen iedereen naar buiten om eindelijk eens te kunnen genieten van de zon.

Binnen in “Het Hof” is het niet erg druk. En dat is jammer, want het verdient beter! Een klein select groepje liefhebbers van de blues verkiezen het eenmalige concert voor de mooie middag in de zon. En het is ook de moeite waard.

“Robert Lighthouse” is voor de èchte liefhebber en fijnproever. Het is een prima middag maar de eenmansband had een groter publiek verdient. De biertjes vloeiden goed en de sfeer zat er goed in. Zeker de moeite waard maar ik hoop dat het de volgende wat slechter weer is!