Nederland: Bezoekers in één jaar

Zaltbommel

Vorig jaar op deze dag tikte ik de honderd duizend bezoekers aan terwijl ik arriveerde in Boston. Ik had gedag gezegd tegen mijn vriend Wes en vervolgde mijn korte reis door Canada en de USA. Ik had er veel over nagedacht wat mijn volgende mijlpaal zou zijn.
‘Tweehonderd duizend?’
‘Tweehonderd en vijftigduizend?’
Ik wist het niet en kon ook geen ander antwoord vinden op deze vraag!
Totdat ik een paar dagen geleden op het idee kwam om 17 april maar mijn peildatum te maken. Gemakkelijk om ongeveer het aantal bezoekers van het afgelopen jaar te bepalen. Mijn weblog groeit en natuurlijk heb ik ook weer meer bezoekers in het afgelopen jaar mogen begroeten. En wel 35.000 bezoekers in het afgelopen jaar. Tot nu toe hebben 135.000 bezoekers uit 102 verschillende landen.
Het gaat als een trein ondanks dat ik aardig wat minder verhalen heb gepubliceerd. Hat samen zijn met mijn meisje Lyka neemt natuurlijk ook veel tijd in beslag.
Vanzelfsprekend wil ik jullie allemaal bedanken voor het bezoeken van mij weblog, de reacties (positief of opbouwend negatief) en de gezellige gesprekken als ik één van jullie onderweg tegen kwam. Jullie allemaal te samen zijn de motivatie en de motor voor mijn creatieve uitspattingen. Ik hoop dat jullie ook in het komende jaar weer de weg naar mijn weblog kunnen vinden om de verhalen te lezen en de foto’s te bekijken. Er staan niet echt spectaculaire reizen op het programma maar ik hoop dat het toch boeiend genoeg is om de verhalen tijdens de lunch of op een ander tijdstip te lezen.

Het komend jaar hoop ik dan echt een paar eBoeken in iTunes te publiceren. De eerste zal gratis zijn en de volgende worden niet al te duur.

Nederland: Madeliefjes

Zaltbommel

Na de rustige zondag werd het tijd om toch weer wat te gaan doen. Behalve de normale boodschappen en een pizza als lunch gingen we te voet naar een bouwmarkt. Klein onderhoud in huis is nooit moeilijk te vinden. Een stevige wandeling naar een uithoek van een industrieterrein in Zaltbommel.
Echt Hollands weer en Lyka klaagde niet. Diep in onze jassen gestoken en met de muts op gingen we tegen de koude wind in. Wat Lyka het meest opviel waren de wilde bloemen in de bermen langs de weg.
‘Take my picture?’, klonk het om de vijf minuten.
Ergens op het industrieterrein nam ik een foto in een zee van madeliefjes. Eenmaal thuis stonden de foto’s binnen tien minuten op Facebook en dat terwijl ik de voorbereidingen trof voor de shoarma met gebakken aardappelen.
Weer een dag voorbij en we hopen dat het snel wat warmer wordt want met deze temperaturen staan we niet echt te popelen om op pad te gaan.

Nederland: De Bommelerwaard in een notendop

Zaltbommel

In plaats van het winkelen in Den Bosch had Tettje het idee geopperd om naar “Slot Loevestein” te gaan. Er was daar een soort beurs waar de verschillende woonkernen van de Bommelerwaard zich konden voorstellen.
Na de rit over de mooie dijken met de vergezichten over de Waal arriveerden we bij “Slot Loevestein” waar we al aardig vroeg arriveerden. Het bezoek aan het “Slot Loevestein” was natuurlijk voor Lyka al een hele belevenis! Voor Lyka is alles “a Castle” en een slot van dit formaat is natuurlijk heel indrukwekkend.
Via de brug en de poort gingen we naar de binnenplaats waar een aardig aantal exposanten hun kraampje hadden opgezet. Maar het was toch aardig fris dus het eerste werd een koffie met een warm appelgebak. Erg lekker maar ook heel zwaar, ik kreeg het in ieder geval niet helemaal op.
Paling roken, een klompenmaker, aardbeien en Drielse kazen. Het was allemaal aanwezig. Een muzikale omlijsting met fanfare, een mannenkoor en een demonstratie van de Kerrolls. Een zeer geslaagde ochtend.

We hadden voldoende tijd om nog wat boodschappen voor het weekend te doen en later naar de belangrijke voetbalwedstrijd van NIVO-Sparta te gaan kijken. Helaas ging dat laatste niet door. Mijn frituurpan had het begeven! Nou ja, de lichtmetalen binnenpan was lek geraakt of beter gezegd doorgebrand. En dat op een zaterdagmiddag! En ik kan niet zonder een frituurpan, zeker niet in het weekend. Dus ik moest hals over kop op zoek naar een frituurpan die ik overigens ook wel snel had gevonden. Helaas misten we wel de wedstrijd maar gelukkig niet de gezellige afsluiting in de kantine.
We waren mooi op tijd thuis om de nieuwe frituur te dopen en een beetje TV te kijken.

En werd mijn meisje ook nog bijna ontvoerd!