Pattaya (Boxing Roo(8)), zondag 15 januari 2012
Bloggen op de iPad is gecompliceerder dan ik ooit heb kunnen vermoeden. De tekst is geen probleem. Het gaat nog niet in de volgorde zoals het werkelijk gebeurd is maar omdat ik nu ook de foto's erbij haal kan het zijn dat ik een beetje van de hak op de tak spring.
Ik zit nu dus in een echte onderweg simulatie en ik probeer zo eerlijk mogelijk tegen mezelf te zijn!
De vraag is dus: Kan in alleen met de iPad, dus zonder mijn MacBook laptop, op reis voor een kortere, of langere, tijd?
Het eerste wat met echt meevalt is het gebruik van het toetsenbord op de iPad. Het is, en blijft, wel wat beperkt zonder de cursortoetsen maar toch wen je er snel aan en een kort verhaal is zo geschreven. De spelling wordt tijdens het typen gecontroleerd en echt heel af en toe komt er een vreemd voorstel van het iOS op de iPad om het woord mee te vervangen.
Nu ik de volgende stap heb genomen voor de toevoeging van de foto's wordt het wel wat ingewikkelder. Er zijn voldoende foto applicaties te koop in de Apple webshop maar die ene die moet doen wat ik wil dat hij moet doen heb ik nog niet gevonden. Maar in de toekomst zal ongetwijfeld een programmeur ontdekken dat er meer mensen zijn die deze expliciete eis aan de applicatie stellen.Dus nu naar onze doordeweekse zondag.
Zo plotseling uit het niets vindt ik het een prima idee om maar een visje te gaan eten bij Kiss Food and Drink. Lyka spring als een pijl uit de boog in de houding en is binnen een flits uit mijn zichtveld verdwenen. Ik hoor het douchewater stromen en weet uit ervaring dat mijn idee de juiste is geweest. Ik sta al een tijdje droog en heb nu ook wel zin in een koud biertje!
Nadat ik ook mezelf ook toonbaar heb gemaakt sjokken we samen naar het restaurant waar ik de voor ons bekende gerechten bestelde. Een gebakken visje met de pittige zoete verse limoen saus. Jammer maar helaas gaat het, ondanks het nadrukkelijk vermelden aan de ober, ook weer deze keer met de patat frites fout. Het bordje goudgele aardappelstaafjes verschijnt binnen een minuut op de tafel. Gevolgd door de vis en de gebakken groenten met garnalen en de rijst, ongeveer een kwartier later. De friet was al in mijn lichaam verdwenen en de ober kijkt me aan alsof hij net het geruite garen heeft uitgevonden.Wanneer je denkt dat dit de ultieme fout is in het tijdig serveren van een gerecht in een restaurant dan moet ik jullie teleurstellen. In een van die Thaise restaurants, die ik onderweg heb bezocht, heb ik een keer meegemaakt dat het ijs met slagroom als eerste werd geserveerd! Gelukkig kan ik er nog steeds om lachen.
Maar zoals gewoonlijk is er op de gebakken vis niets aan te merken. Na de vis, want die moet natuurlijk zwemmen, drinken we nog een paar biertjes op het oude vertrouwde kantoor (Luck Bar 1). Helaas zijn de prijzen hier nu ook omhoog gegaan en € 1,75 voor een flesje bier zal de toeloop van klanten ook zeker niet bevorderen.Maar zoals de Thaise wijsheid nu eenmaal zegt: ‘Als het aantal klanten halveert verdubbel je de prijs!’
Zo blijft de omzet gelijk!
Voor dit verhaal heb ik de verwerkte foto’s vooraf naar “Picasa” geüpload. De foto's die ik heb gebruikt passen zo te zien prima binnen het raamwerk van Blogger op de iPad.
Geschreven op mijn iPad!
