Maleisië: Het bezoek aan een klassieker

Kuala Lumpur (Hotel Equatorial)

Na de geslaagde reisdag en een moeilijke maar goede nachtrust werd ik om zeven uur door de wekker gewekt. Helaas is de “Peanut” niet uit bed te branden en voor mij persoonlijk is er maar heel weinig nodig om wat langer te blijven liggen. Het was al over half negen toen we tussen de lakens vandaan kwamen. Een snelle douche en dan naar het simpele maar effectieve MacDonald’s ontbijt.

Tijdens het eten van het broodje ei met een kippenburger veranderden de plannen om de vijf minuten en toen we klaar waren gingen we op pad naar de “Batu Caves”, een oude klassieker. Hoeveel keer ik hier al ben geweest is niet te tellen maar ik wel zeggen dat ik het altijd weer leuk vind om mensen hier voor de eerste keer mee naar toe te nemen. Ik weet zeker dat een aantal van jullie het bezoek samen met mij nog goed kunnen herinneren.

De bus was altijd de beste manier om er te komen, bus nr. 11 vanuit Chinatown zet je precies voor de poort van deze hindoe tempel af. Bij aankomst viel het me meteen op dat het drukker was dan voorheen en er was een groot contingent Russen en Chinezen aanwezig. Het was wel grappig om te zien hoe die twee verschillende volken naar elkaar keken en dan luid in hun moerstaal de anderen van de groep er op attent maakten wat er gaande was. Ze zijn allemaal luid en een beetje ongemanierd naar onze maatstaven!

Voordat we de 272 treden naar de grot beklommen bezochten we natuurlijk eerst het grote groene beeld van de “Monkee God”. Lyka bleef maar lachen om de troep makaken die op elke manier probeerden aan voedsel te komen. En het was heel grappig om te zien als er weer een paar ik de kliko doken om even later tevoorschijn te komen met een halve banaan of een kokosnoot.

Onderaan de trap kreeg ik van Lyka te horen, ‘Kom op ouwe!’
Het duurde niet lang of ik passeerde haar en met iets meer moeite dan de vorige keer liep ik in één keer de 272 treden op. Tijdens het uithijgen op een reling boven aan de trap zag ik de kleine langzaam omhoog komen. Ze had er meer moeite mee dan ze had verwacht maar onderweg had ze ook een paar foto’s gemaakt.
‘A Monkey with big Bollocks’, riep ze luid terwijl ze naar de makaak die voor me zat wees en iedereen naar mij keek.

De grotten zijn weer gerenoveerd en opgeschilderd en een paar van de opdringerige verkopers waren verdwenen of hadden een vrije dag. Na een kort verblijf gingen we weer op de stad aan want het werd tijd voor de lunch. Het kleine stalletje waar we altijd op de bus wachtte was er nog wel maar de bus komt hier niet meer langs. Sinds de aanleg van de nieuwe spoorlijn slaat de bus eerder af en dat zal deze aardige man zeker een flinke duit aan inkomsten schelen. Voor mij was de komst van de trein een goede reden om die maar eens te proberen. Het nieuwe station is tenslotte maar net om de hoek van de oude bushalte.

De treinen zouden nieuw moeten zijn maar onze trein had al flinke schade opgelopen in de korte tijd dat ze in dienst was. Ook de “alleen voor vrouwen” was een beetje vreemd, in Japan had ik hier niet van opgekeken maar in Maleisië dat in het algemeen niet erg vrouwvriendelijk is het een vreemde verschijning. Op het oude station van Kuala Lumpur stapten we uit en de RM 2 waren goed besteed. De volgende keer als we weer de “Batu Caves” gaan bezoeken nemen we zeker de trein!

De weersverwachting was niet al te best geweest voor de komende week maar gisteren hadden we geen drop regen gezien, maar nu voelden we water uit de hemel neerdalen terwijl de straat niet eens net werd.

De lunch was bij “Yussoof Restoran”, goed en niet al te duur. Twee gebakken mee met een stuk kip en een kip kerrie, een gebakken ei en twee drankjes voor ons samen RM 18,10 (€ 4,25).

We vonden het allebei een goed idee om wat te gaan rusten want de wandeling van vandaag in combinatie met de laatste restjes vermoeidheid van gisteren zaten flink in onze benen.

Na een paar flinke donderslagen van een naderend onweer kropen we weer tussen de lakens om naar de tropische regen, die overigens niet kwam, te kijken. Een hazenslaapje en dan weer op pad om in het Suria-KLCC te gaan eten. “Mixed Rice” is ook een oude bekende die tijdens elk verblijf in Kuala Lumpur minstens één keer wordt bezocht.

Een ijsje op de trappen achter de torens en dan weer op terug naar het hotel. Een kopje thee, een film op HBO en een korte internet sessie met een tergend langzaam EDGE modem. Morgen gaan we naar grote hoogten en misschien naar een museum.

Maleisië: Terug in Kuala Lumpur

Kuala Lumpur (Hotel Equatorial)

De traditionele slechte nachtrust was natuurlijk weer alom aanwezig en om half vijf stond ik helemaal kapot en doodvermoeid naast mijn bed. Rustig aan nog een beetje gepakt en een kop koffie.
Ben ik een keer om vijf voor half zes niet beneden gaat de telefoon met aan de andere kant de chauffeur van de minibus!
‘Waar ik uithang!’
Ongelofelijk, normaal staat hij zelf altijd pas om kwart voor zes voor de deur van de Boxing Roo! De busdienst van “Bell Travel Service” wordt nu langzaam maar zeker meer en meer geliefd in Pattaya, de grote touringcar zat vol en er reden ook twee minibusjes naar de Suvarnabhumi luchthaven. Gelukkig konden wij in één van die minibusjes blijven zitten zodat de rit een stuk aangenamer was.
Maar ik was niet op mijn gemak! De laatste tijd gaan er veel verhalen rond over de lange wachttijden bij de immigratie en veel reizigers die om deze reden hun vluchten hadden gemist. Maar niet vandaag. Lyka haar overstay en mijn nieuwe paspoort werden snel en correct afgehandeld. Er viel een last van me af toen we ruim een uur en een kwartier voor het boarden achter de immigratie waren beland. Nu een lekker kopje koffie en relaxen. Alles was goed verlopen.

Na een rustige vlucht kwamen we in mijn geliefde Kuala Lumpur aan. Heerlijk met de trein naar de stad en met de monorail naar Raja Chulan. Het “Hotel Equatorial Kuala Lumpur” was precies wat je van een **** hotel mag verwachten. Het is natuurlijk de 50% korting die me aansprak want voor de volle prijs zou ik hier zeker nooit overnachten.

Bij de Apple Store (Machines) in Lot 10 kreeg ik het verwachtte slechte nieuws dat het model MacBook dat ik wilde niet op voorraad was en dat het wel tot vier weken kon duren voordat de computer geleverd zou worden. Dan maar een andere oplossing, eerst nog in Singapore kijken want daar zijn ze normaal gesproken wat flexibeler.
Tijdens een kort bezoek aan Sungei Wan Plaza genoten we van een warm drankje met een stukje zoetigheid. Mijn bloedsuikerpeil was te ver gedaald maar het was al te laat om een hele maaltijd te eten. Dan zou het avondeten weer in het gedrang komen.

Ik kocht onderweg ook nog een SIM-kaart voor het internet maar zoals zo vaak kon ik de zaak niet aan de gang krijgen. Dan maar even naar de DiGi helpdesk om advies en daar was het probleem zo verholpen, de kaart moest worden aangemeld en dat hadden de verkopers niet gedaan.
De foodcourt van het Pavilion is een hele goede en Lyka’s keuze viel op een Taiwanees gerecht, omdat ik er toch stond en bovendien alles lekker vind besloot ik ook maar meteen om een noedelsoep met wat bijgerechten te bestellen. En dat was een prima idee.

Lyka’s oogjes straalden bij het zien van de twee roestvast stalen torens tegen een lucht van de ondergaande zon. Een ijsje en een korte wandeling als afsluiting van deze vermoeiende dag. Morgen gaat het dus, na hopelijk een goede nachtrust, echt beginnen. Maar als vandaag de toon is gezet dan zullen we samen veel plezier hebben deze korte reis.

Thailand: Morgen eindelijk weer op pad!

Pattaya (Boxing Roo (8))

Met de onderbreking in Bangkok niet meegeteld ben ik alweer 42 dagen in Pattaya. Niet dat het me echt tegen gaat staan maar ik ben er wel klaar voor om weer wat anders te gaan ervaren. Natuurlijk zijn de afgelopen vier maanden met Lyka wel heel anders geweest dan ik gewend was.

Nu gaat ze voor de eerste keer écht mee op pad! Natuurlijk was het weekend in Bangkok ook anders maar nu gaat ze met m’n rode Cerrotorre rugzak afgeladen mee. Het zal voor haar ook een hele andere ervaring zijn dan ze gewend is. Maar we hebben er de laatste tijd wel een paar keer over gesproken en ik hoop dat ze er klaar voor is. De eerlijkheid gebied te zeggen dat ze, zoals zoveel Aziatische vrouwen, een broertje dood heeft aan wandelen. De laatste weken zijn we vaak gaan wandelen en ik denk echt dat ze het nu leuk vind.
We gaan dus op weg naar Kuala Lumpur waar ik haar kan gaan rondleiden in de gewoonlijke toeristenattracties. Toch zal het anders zijn met haar!

Na een bezoek aan de hoofdstad is Malacca aan de beurt waar we natuurlijk de markt op Jonkerwalk gaan bezoeken.

Met de bus verder naar Singapore waar we een week verblijven in Geylang en waar we veel nieuwe dingen gaan bezichtigen.

Met veel geluk kom ik onderweg een nieuwe MacBook 13” 2,7 Mhz tegen die ik dan meteen koop als vervanging van mijn vijf jaar oude zwarte MacBook 13”, die het overigens nog steeds goed doet. Maar de oude is een goede opstap voor Lyka die dan ook meteen mobiel wordt en onderweg niet meer zit te zeuren wanneer ze “Farmville” kan gaan spelen.

De komende veertien dagen wordt hopelijk een stroom van mooie verhalen met een overvloed van foto’s van mij en mijn meisje. Morgen dus het eerste verhaal over onze twee weken in Maleisië en Singapore.