Een uur vroeger dan normaal stonden we naast ons bed. Ik had het ontbijt wat eerder dan normaal besteld maar de tijd die we de laatste dagen hadden gezegd stond vast en de kok wilde hier niet van afwijken.
Gepakt en gezakt verlieten we om iets over acht het hotel. Een laatste blik over de schouder en daar stonden de “Three Stooges” ons na te kijken en zichzelf nog steeds afvragend waarom ze geen fooi hadden gekregen. En het antwoord was simpel! We hadden bij elkaar iets minder dan 200 Rs (€ 3,20) over en daar moesten we het mee doen.
De eerste 16 Rs verdwenen in de kassa van de metro, die overigens erg goedkoop en efficiënt is, en daarna was er nog 10 Rs voor de bus naar de luchthaven. Met de hulp van de GPS werden op minder dan tachtig meter van de weg naar de Internationale Vertrekhal afgezet.
Er zou ons weinig meer kunnen gebeuren in de laatste paar honderd meter. De beveiliging op de luchthaven was strenger dan op menige luchthavens bij elkaar. Op elke hoek en bij elk hekwerk moest je ticket en je paspoort weer tevoorschijn worden gehaald. Mannen in olijfgroene uniformen met enorme snorren! De laatste Roepies vertrokken voor een blik cola light en een samosa voor Jack. Helaas bleef er niet genoeg geld over voor een koffie.
Maar er was hulp onderweg in de vorm van een Europese medereiziger die ook op weg was naar Bangkok. De laatste muntjes die hij nog overhad samen met de munten die Jack nog in zijn zak had waren net genoeg voor een bekertje koffie.
Opnieuw controle na controle en daar was dan eindelijk het vliegtuig. Onze trip zat er op en we zouden binnen een half uur in de lucht zijn.
Het was een rustige en prettige vlucht waar ik van mijn Thais geld eindelijk wat te eten en te drinken kon kopen. Het meest opvallende was echter dat er wel drie keer werd omgeroepen dat het ten strengste verboden is om de tax-free alcohol in het vliegtuig te nuttigen. Ze zullen wel uit ervaring spreken met al die Indiërs aan boord.
Mijn gedachten dwaalden weer af naar de afgelopen twee weken en ik vormde langzaam mijn conclusie:
India is een mooi land dat je zeker bezocht moet hebben. Het is een fotogeniek land met heel erg lekker eten. Maar India is de laatste drie jaar ook heel duur geworden, althans volgens veel India-kenners die we onderweg gesproken hebben. De prijzen voor de hotels zijn namelijk verdrie en verviervoudigd.
Het enige dat je India echt tegen kan gaan staan is de altijd aanwezige en daardoor onvermijdelijk stank van urine. Ze pissen en schijten overal waar ze kunnen gaan en staan. Voor de toekomst? Ik heb het goed naar mijn zin gehad en ik ga zeker weer terug, maar ik ben niet verliefd op dit land.
Natuurlijk was ik weer blij om in Thailand en bij mijn Lyka te zijn. Nu nog een weekje met Henk die zijn vliegtuig heeft gemist en dan naar Bangkok voor een nieuw paspoort.
