Pattaya (Boxing Roo)
Dit is één van die weken waarin er onverklaarbaar niets gebeurt en dan in één keer alles mis gaat en ook bijna alles weer op zijn pootjes terecht komt! Deze week kwam slechts langzaam op gang en er gebeurde echt weinig! Eten, tv kijken en slapen. Meer heb ik de eerste dagen niet gedaan.
Maar op donderdag werd het nieuws in de wereld gebracht over een noodlanding van de Qantas Airbus A380 dubbeldekker op de Changi luchthaven in Singapore. Het duurde niet lang of de Twitter en Facebook berichten vonden hun weg over de digitale snelweg.Mijn haren gingen recht overeind staan toen bleek dat een verre vriendin van mij uit Noorwegen aan boord van dat vliegtuig was.
Tijdens het surfen moest ik nog even langs
“Hostelworld” en bij de lijst hostels die ik bezocht heb zijn er altijd een paar die ik nog steeds een warm hart toedraag en waar ik ook nog een keer hoop terug te keren. Één van die hostels is het
“International Hostel Khaosan Fukuoka” en uit nieuwsgierigheid wilde ik nog eens kijken wat het per nacht daar kost. Tot mijn grote verbazing zag ik dat ze een foto met Tettje en mijzelf nu op de website gebruiken. Natuurlijk voel ik me vereerd dat we nu vereeuwigd zijn op de website van
“Hosteworld”.
Op vrijdag was het tijd om de motor van stal te halen en naar Bangkok te gaan om een visum voor India te regelen. Er was weinig ruimte meer in onze agenda’s en moesten we dus ruim twee maanden van te voren het visum regelen. Er lagen ruim driehonderd kilometer voor de wielen maar die waren niet zonder tegenslagen! Maar voordat we op pad gingen woesten natuurlijk eerst ontbijten bij Crazy Dave’s Restaurant.
Onderweg kregen we ergens in Bangkok te maken met de onverklaarbare drang van de Thaise politie om niets vermoedende burgers en gasten zo maar zonder enige reden op de bon te slingeren. We hadden écht niets verkeerd gedaan en toch we kregen beiden een boete van € 10,--. Op mijn vraag, “Wat deden we verkeerd?”
Lachte de politieagent vals en merkte op, “U reed hier op de weg!”
We moesten betalen en daar was de kous mee af. Met een sterk gevoel van onrecht voegden we ons in de rij onschuldige schuldigen. Voor ons werd er door de Thaise slachtoffers steeds € 0,50 of € 1,00 afgerekend maar wij waren vandaag de kers op de vla! € 10,00 per persoon en ook hier was die valse lach alom aanwezig. Dit zijn van die momenten dat ik serieus overweeg om dit mooie land nooit meer te bezoeken!
Met een vieze smaak in de mond gingen we weer verder. We slingerden door het drukke verkeer van Bangkok en bij aankomst bij het visum centrum van de Indiase Ambassade stonden we voor een gesloten deur!
“Wat was dit nu weer?”
“Deepavali!”
En mijn agenda zei dat het morgen gevierd zou worden. Kwaad over mijn eigen stomheid moesten we nu naar een oplossing zoeken. Ik liep snel door de mogelijkheden en de enige oplossing die ik kon vinden was om het maar uit handen te geven aan de jongens van “Travel in Style”. Ik doe al meer dan tien jaar zaken met die jongens en ik vertrouw ze voor de volle honderd procent. Als jullie ooit in Bangkok zijn en een reis, excursie of ticket moet boeken dan kan ik die jongens van harte aanbevelen!
En het was maar goed ook dat we naar die jongens moesten want onze aanvragen waren beiden fout. Er ontbrak het één en ander en tijdens onze lunch werden alle problemen opgelost! We hoefden alleen de gecorrigeerde formulieren te ondertekenen en volgende week worden de paspoorten aangetekend weer opgestuurd.
Opgelucht, maar met veel meer geld uitgegeven dan we hadden verwacht gingen we naar het laatste adres voor vandaag. Het was een zaak midden in Bangkok waar ze accessoires verkochten voor de “Honda Phantom”. En mijn grote geluk was dat ze precies hadden waar ik naar op zoek was. Ze waren ook nog eens € 50,-- goedkoper dan dat ze me in Pattaya waren aangeboden.
Eind goed, al goed! Dat was de conclusie voor vandaag. Met meer snelheid dan normaal gingen we voldaan op weg naar Pattaya. Onze dag zat er op en ondanks een paar tegenslagen was het toch een vruchtbare dag geweest.
Na zeven jaar afscheid van zijn Yamaha
