Voordat we elkaar een crisis aanpraten moeten we toch wel even naar de feiten kijken! Ik heb ergens in een Engelstalige Thaise krant gelezen dat er 800.000 minder toeristen waren gearriveerd in mei van dit jaar! En dat zijn toch wel aantallen! Misschien dat juni en juli wat beter worden maar ik kan het niet geloven. Indien het niet zo is dan zouden er 2.400.000 minder toeristen zijn in drie maanden en dat is meteen ongeveer 20% van het jaartotaal aan toeristen. Waar moet dat heen?
Het heeft natuurlijk ook zijn voordelen. Het ontbijt in ons hotel was goed en voldoende. Met deze kortingen op de prijzen voor een vier sterren hotel gaan we natuurlijk niet in een hok liggen!
Vol goede moet stapten we de warmte van Bangkok in om een bekend pad te bewandelen. Een stukje wandelen, een stukje varen, een hapje eten, een bekende tempel bezoeken en nog een stukje varen. Een kopje koffie en na het douchen naar de Beatles. Hoe vaak ik ze gezien heb weet ik niet meer maar het blijft een leuke en gezellige vrijdagavond in O’Reilly’s op Silom. Deze avond was nog specialer omdat ik had afgesproken met een oude vriend die ik jaren geleden in Zuid-Korea heb ontmoet. Het eten was heerlijk, de foto mislukt, en de pret zat er goed in.
Helaas zat er deze avond weer een malloot in de bar die de sfeer voor ons wist te verpesten met de hanige vraag, “Zitten jullie mijn vriendin uit te lachen?”
Één blik naar de prostituee die hij bij hem was voldoende. En om alles nog een beetje erger te maken gooide zij wat olie op het vuur. Mijn goede vriend Al Bandi maakte zijn excuses en de zaak was gesust. Helaas was de sfeer er al door verpest.
Ook in de Ierse pub was er duidelijk minder volk op de been dan dat we gewend waren. Ik denk niet dat het snel beter zal worden want Thailand klinkt bij veel mensen toch wel negatief in de oren.
Om kwart over twaalf keerden we huiswaarts en het kijkglas was goed gevuld.
