De kogel is door de kerk! Vanaf vandaag hang ik mijn motorhelm voorgoed aan de wilgen. Na 31 jaar wil ik niet meer op een motor rijden in Nederland. De Yamaha XS650 gaat in de verkoop.
Het is een emotioneel einde van een tijdperk voor mij en terwijl ik de advertentie maak komt mijn hele tweewieler geschiedenis weer voorbij:
Natuurlijk kon ik, net als iedere andere jongen van mijn leeftijd, niet wachten totdat ik eindelijk zestien jaar oud was en op een brommer mocht rijden. Nou ja, officieel op een brommer mocht rijden. Natuurlijk had ik al enige ervaring met het rijden op automaatjes en ik had ook al mijn eerste ongeluk met zo’n ding achter de rug. De invoering van de helmplicht op 1 februari 1975 maakte het een stuk gemakkelijker om niet opgemerkt te worden door de plaatselijke politie.
Mijn eerste echte brommer was een Yamaha FS1.
Nadat ik met dat verschrikkelijk snelle apparaat, met een echte schijfrem, de buurt twee jaar onveilig had gemaakt ging mijn volgende droom in vervulling. Op 21 januari 1978 had ik mijn eerste motorles bij “Rijschool Kroezen” in Den Bosch. Ze zaten net om de hoek van het NS Station en met de helm in de hand zat ik erg nerveus in de trein. Na een vijftiental lessen kon ik eindelijk mijn rijexamen afleggen bij de IJzeren Man in Vught. De eerste keer was het meteen raak en binnen een week was ik de trotse eigenaar van een blauwe Kawasaki z650. En wat was dat klerending snel!
Natuurlijk was het verkeer toen nog heel anders! Verkeersplein Deil was nog een rotonde en er waren veel minder auto’s op de weg. Binnen een jaar was ik deze motor ook weer kwijt. Ik was zo dom geweest om dat ding aan een goede vriend uit te lenen. Nog geen uur later kreeg ik hem total loss weer terug. Ik was er kapot van maar ook een beetje blij aan de andere kant. Later heb ik altijd het idee gehad dat ik zelf gemakkelijk met dat ding had kunnen verongelukken. De schade werd afgehandeld met de helft in contanten en de andere helft was een Yamaha XT500 van nog geen jaar oud.
Het hele idee van off road sprak me niet erg aan. Ik vond de motor er ook een beetje belachelijk uitzien ondanks het feit dat hij wel erg lekker reed nadat ik de noppenbanden had vervangen door wegbanden. Deze XT500 werd dan ook binnen een maand weer doorverkocht aan mijn buurjongen, Ton de Leur, en met de opbrengst kocht ik een Yamaha SR500 van de zus van een goede vriend.
Met deze tweewieler heb ik erg veel plezier gehad. Hij stuurde als een brommer en was bokkig als een stier. Ondertussen had ik ook een witte Volvo 242 aangeschaft om me door de winter te krijgen.
Nog voordat het echt lente was werden de motor en de auto bij Hans van de Heijden in Zaltbommel ingeruild tegen een Suzuki 750L
Deze heb ik dus een hele lange tijd gereden. Het einde kwam toen ik verkering had en samenwoonde. Dat ding moest er uit want er zijn nu eenmaal weinig meiden die gek zijn op motorrijden. Je haar zit altijd door de war en je kan weinig meenemen! Nadat die vriendin en nog een andere de revue hadden gepasseerd kocht ik een mooie Yamaha XS650.
Heel erg veel heb ik niet met de motor gereden omdat ik rond die tijd ook een nieuwe liefde ontdekte. Het reizen! Natuurlijk wilde ik geen afscheid nemen van mijn mooie en in goede staat verkerende Yamaha XS650. Ik had altijd nog plannen en droomde ervan om met dat ding naar Australië te rijden. Helaas veranderde de politiek in het midden oosten teveel en ik werd langzaam maar zeker ingehaald door de ouderdom. Nu is (helaas) het moment aangebroken dat ik na ruim negen jaar afscheid moet nemen van mijn oude liefde.
Gezocht: Nieuw baasje voor lieve goede Yamaha XS650
Hij verkeerd in prima staat en zien is kopen! De eerlijkheid gebied wel om erbij te vermelden dat de accu kapot is en dat hij vorig jaar de laatste keer heeft gelopen. Dus verwacht niet dat hij na één keer trappen aanslaat.
Ik vraag €1850,- voor deze prachtige machine die ondertussen vrij is van wegenbelasting en voor een prikkie in de verzekering kan. Binnen twee weken was mijn motor verkocht. Inderdaad, dit is het einde van een tijdperk.
