Heel lang geleden heb ik me voorgenomen om me niet te laten verleiden tot politieke berichten. Nu op 12 december 2008 is daar een einde aangekomen. Nu is het moment aangebroken dat iedereen zijn stem en zijn mening moet laten horen. Niet dat ik verwacht dat er ook maar één parlementariër zal luisteren maar als je stilzwijgend aan de zijlijn blijft staan dat kom je ook geen steek verder!
Omdat ik veel op reis ben en daardoor bloot sta aan buitenlandse politeiek en oplossingen voor de diverse problemen begin ik nu met:
Nederland, zo kan het natuurlijk ook!
In de reeks berichten met deze titel zal ik laten zien hoe andere landen en regeringen in de wereld de polieke en financiele krisies bevechten en proberen op te lossen.
Misschien kan onze regering in Nederland hier nog wat van leren.
Luchtvaartmaatschappijen op Changi Airport te krijgen S$ 130 Miljoen noodhulp en een pakket van stimuleringsmaatregelen
Bij Wong Siew Ying, Channel NewsAsia | Gepost op: 12 december 2008 1418 uur
SINGAPORE: Airlines en partners op luchthaven Singapore's Changi Airport krijgt wat hulp van de regering temidden van de mondiale economische neergang.
De Civil Aviation Authority of Singapore (CAAS) is de uitbreiding van het bestaande Air Hub Ontwikkelingsfonds voor nog een jaar tot en met 31 december 2009.
Het fonds zal ook een uitgebreide begroting van S$ 130 miljoen.
Dit is een 30 procent stijging ten opzichte van het budget voor de jaren 2006 tot 2008.
Het uitgebreide pakket van stimuleringsmaatregelen voor volgend jaar bevat ook een 25 procent korting voor de landingsrechten voor de luchtvaartmaatschappijen die vluchten op Changi Airport en Seletar Airport uitvoeren.
Dit is 10 procentpunten hoger dan de korting die momenteel worden aangeboden.
CAAS zegt dit is een eenmalige vrijstelling economische maatregel ingevoerd voor 2009.
Daarnaast zal ook doorgaan met het leveren 15 procent korting huur voor alle huurders van kantoren, magazijnen airline lounges en op Changi Airport en Seletar Airport.
Het pakket zal ook de luchtvaartmaatschappijen aanmoedigen om hun netwerk uit te breiden en de capaciteit of verkeer naar en via Changi Airport te vergroten.
Ja, dat is wel wat anders dan het opleggen van een vliegtax.
originele bericht
Klik hier voor het originele bericht
vrijdag 12 december 2008
vrijdag 5 december 2008
Thailand, Thaise muziek
Een goede vriendin van mij werkt hard aan een carrière als zangeres.
Hier alle twaalf nummers van haar laatste DVD.
Nummer 1
Nummer 2
Nummer 3
Nummer 4
Nummer 5
Nummer 6
Nummer 7
Nummer 8
Is verloren gegaan!!! Er wordt aan gewerkt!
Nummer 9
Nummer 10
Nummer 11
Nummer 12
Ik zal eens navragen of de DVD eventueel te bestellen is vanuit Nederland.
Hier in Thailand is hij wel te koop en kost 200 baht, mocht je interesse hebben dan zal ik eens navragen wat het telefoonnummer is.
Hier alle twaalf nummers van haar laatste DVD.
Nummer 1
Nummer 2
Nummer 3
Nummer 4
Nummer 5
Nummer 6
Nummer 7
Nummer 8
Is verloren gegaan!!! Er wordt aan gewerkt!
Nummer 9
Nummer 10
Nummer 11
Nummer 12
Ik zal eens navragen of de DVD eventueel te bestellen is vanuit Nederland.
Hier in Thailand is hij wel te koop en kost 200 baht, mocht je interesse hebben dan zal ik eens navragen wat het telefoonnummer is.
maandag 1 december 2008
Thailand, het status quo van gezichtsverlies
Pattaya, 01/12/2008
Dit is mijn persoonlijke mening over wat er kan gebeuren in Thailand.
De bezetting van Suvarnabhumi Airport gaat op 1 December zijn zevende dag in. Vrijdag, 5 December, is van groot belang voor de toekomst van dit land en de oplossing voor het probleem. Op deze dag is de koning jarig en hij geeft dan zijn traditionele verjaardagstoespraak. Mocht de koning in deze toespraak zinspelen, of eisen, dat de zittende premier Somchai Wongsawat aftreed dan zal hij dat niet kunnen weigeren en zal de luchthaven op 8 of 9 December weer gewoon open zijn en functioneren.
Het grootste gevaar zit er in dat het niet gebeurd en dan zal er een lange en moeilijke strijd volgen tussen de gelen en de roden.
Het is namelijk in de Thaise cultuur een enorme schande wanneer je gezichtsverlies lijd. De zittende premier Somchai Wongsawat zal dan ook vrijwel zeker niet toegeven met als gevolg dat de luchthaven nog maanden gesloten zal zijn. Hij heeft bijna al zijn troefkaarten al verspeeld en staat tandeloos aan de rand van de ring.
Samak Sundaravej, de vorige premier, heeft dit al lang gezien en heeft zich volledig, wegens ziekte?, teruggetrokken uit de politiek en wil niets meer met de roden te maken hebben. Hij wil voorkomen dat er straks bij het aanwijzen van een schuldige de vinger zijn kant op wijst.
Het Thaise volk zal ook niet zo snel een kant kiezen, of misschien beter gezegd, kan ook heel snel van kant wisselen. In een land waar men het ene jaar vol passie Manchester United steunt in rode shirts kan men het jaar erop iedereen in de blauwe shirts van Chelsea zien lopen. Thais houden nu eenmaal van winnaars en in een conflict zonder een echte sterke opponent kan er dagelijks van zijde gewisseld worden.
Er zijn ook hele hordes Thaise mensen blij met wat er nu gebeurd. De chauffeurs van de minibusjes die passagiers de hele dag van Bangkok naar Utapao rijden zitten fluitend achter het stuur en hebben nog nooit zulke goede zaken gedaan. Ook bij de luchthaven van Utapao wordt er veel geld verdient met de verkoop van eten en drinken. De gewone man verdient nu dus geld en niet de superrijken die een zaak op de dure luchthaven kunnen betalen.
De gelen geven nu af en toe populaire geste. Op 1 December mogen de luchtvaartmaatschappijen die dat willen hun vliegtuigen, zonder passagiers, komen ophalen op de luchthaven. Dit zal voor veel maatschappijen een enorme opluchting zijn in deze toch al moeilijke tijd voor de luchtvaart industrie.
De luchthaven van Utapao is zogenaamd goed verdedigd door een handjevol soldaten van gemiddeld een jaar of twintig. Bij het zien van een gele muur van mensen zal er geen kogel worden afgevuurd maar een geheel bataljon op de loop gaan. Niet dat de gelen dat van plan zijn. Zij laten door het open laten van de kleine luchthaven zien dat ze toch wel sympathie hebben voor de gestrande reizigers en hopen dat die dan op hun beurt meer aandacht voor het “hoe en waarom” van deze bezetting hebben.
Ik ben persoonlijk zondagmiddag op de luchthaven van Utapao geweest en heb daar een gemoedelijke sfeer aangetroffen. Niets van de grimmige sfeer of chaos zoals er in verschillende, regeringsgezinde, kranten is beschreven. Natuurlijk is het allemaal amateuristisch omdat de kleine luchthaven niet geschikt is om grote hoeveelheden toeristen te ontvangen maar het lijkt nog het meest op een Thaise markt. De toeristen liggen op het gras met een koel blikje in de hand te wachten totdat ze worden opgeroepen om aan boord te gaan. Overal staan eettentjes die de normale prijs berekenen voor een hapje rijst met het een of ander erbij.
Tot een bestorming zal het volgens mij niet komen! De gelen bezetten de controletoren en dat is hun grootste troef. Wanneer de politie of het leger de Suvarnabhumi luchthaven mocht bestormen dan hebben de gelen in de toren voldoende tijd om alle vluchtsystemen onklaar te maken met als gevolg dat er wel een luchthaven is teruggewonnen maar deze is vleugellam en het zal misschien wel zes maanden duren voordat er een nieuwe installatie is ingebouwd en getest. Zonder een veiligheidscertificaat zal geen enkele luchtvaartmaatschappij, m.u.v. Thai Airways, op de luchthaven willen vliegen. Dat houd natuurlijk in dat ook het zomerseizoen van 2009 verloren is gegaan.
Dat het toerisme een grote verliezer is staat natuurlijk als een paal boven water. Maar wat eigenlijk al een paar jaar een zieke, en steeds zieker wordende patiënt is kan nu, ten onrechte, een duidelijke dader aanwijzen. Ook voordat dit gehele politieke circus begon waren er steeds meer toeristen die wegbleven. De opgeblazen prijzen, de oneindige reeks van avonden dat alles dicht moest zijn, de corruptie en het levensgevaarlijke verkeer lagen aan de grondslag van deze terugval. Nu ook de devaluatie van de Euro, het Pond Sterling en andere valuta door de kredietcrises hier nog bij kwam verschoof het begin van het hoogseizoen toch wel erg ver richting December. Ik kan me nog herinneren dat het enkele jaren geleden al lekker druk was in oktober.
Laten we hopen dat het snel is afgelopen en zonder verlies van menselijke levens. Het kwaad is geschied maar ik vertrouw op de oude Hollandse wijsheid: “Zachte heelmeesters maken stinkende wonden”. M.a.w., ik hoop dat de Thaise toeristen industrie nu eens de hand in eigen boezem steekt en waar voor het geld van de toeristen geeft.
Een oplossing bestaat er niet voor dit probleem. Zodra er verkiezingen komen zullen de aanhangers van Thaksin Shinawatra deze weer winnen de de gelen zullen dit op hun beurt weer niet aanvaarden dat er een andere boef aan het bewind komt. Een paar jaar de generaals lijkt nog de beste oplossing want de politiek in Thailand zal de komende twintig jaar toch niet veranderen!
Dit is mijn persoonlijke mening over wat er kan gebeuren in Thailand.
De bezetting van Suvarnabhumi Airport gaat op 1 December zijn zevende dag in. Vrijdag, 5 December, is van groot belang voor de toekomst van dit land en de oplossing voor het probleem. Op deze dag is de koning jarig en hij geeft dan zijn traditionele verjaardagstoespraak. Mocht de koning in deze toespraak zinspelen, of eisen, dat de zittende premier Somchai Wongsawat aftreed dan zal hij dat niet kunnen weigeren en zal de luchthaven op 8 of 9 December weer gewoon open zijn en functioneren.
Het grootste gevaar zit er in dat het niet gebeurd en dan zal er een lange en moeilijke strijd volgen tussen de gelen en de roden.
Het is namelijk in de Thaise cultuur een enorme schande wanneer je gezichtsverlies lijd. De zittende premier Somchai Wongsawat zal dan ook vrijwel zeker niet toegeven met als gevolg dat de luchthaven nog maanden gesloten zal zijn. Hij heeft bijna al zijn troefkaarten al verspeeld en staat tandeloos aan de rand van de ring.
Samak Sundaravej, de vorige premier, heeft dit al lang gezien en heeft zich volledig, wegens ziekte?, teruggetrokken uit de politiek en wil niets meer met de roden te maken hebben. Hij wil voorkomen dat er straks bij het aanwijzen van een schuldige de vinger zijn kant op wijst.
Het Thaise volk zal ook niet zo snel een kant kiezen, of misschien beter gezegd, kan ook heel snel van kant wisselen. In een land waar men het ene jaar vol passie Manchester United steunt in rode shirts kan men het jaar erop iedereen in de blauwe shirts van Chelsea zien lopen. Thais houden nu eenmaal van winnaars en in een conflict zonder een echte sterke opponent kan er dagelijks van zijde gewisseld worden.
Er zijn ook hele hordes Thaise mensen blij met wat er nu gebeurd. De chauffeurs van de minibusjes die passagiers de hele dag van Bangkok naar Utapao rijden zitten fluitend achter het stuur en hebben nog nooit zulke goede zaken gedaan. Ook bij de luchthaven van Utapao wordt er veel geld verdient met de verkoop van eten en drinken. De gewone man verdient nu dus geld en niet de superrijken die een zaak op de dure luchthaven kunnen betalen.
De gelen geven nu af en toe populaire geste. Op 1 December mogen de luchtvaartmaatschappijen die dat willen hun vliegtuigen, zonder passagiers, komen ophalen op de luchthaven. Dit zal voor veel maatschappijen een enorme opluchting zijn in deze toch al moeilijke tijd voor de luchtvaart industrie.
De luchthaven van Utapao is zogenaamd goed verdedigd door een handjevol soldaten van gemiddeld een jaar of twintig. Bij het zien van een gele muur van mensen zal er geen kogel worden afgevuurd maar een geheel bataljon op de loop gaan. Niet dat de gelen dat van plan zijn. Zij laten door het open laten van de kleine luchthaven zien dat ze toch wel sympathie hebben voor de gestrande reizigers en hopen dat die dan op hun beurt meer aandacht voor het “hoe en waarom” van deze bezetting hebben.
Ik ben persoonlijk zondagmiddag op de luchthaven van Utapao geweest en heb daar een gemoedelijke sfeer aangetroffen. Niets van de grimmige sfeer of chaos zoals er in verschillende, regeringsgezinde, kranten is beschreven. Natuurlijk is het allemaal amateuristisch omdat de kleine luchthaven niet geschikt is om grote hoeveelheden toeristen te ontvangen maar het lijkt nog het meest op een Thaise markt. De toeristen liggen op het gras met een koel blikje in de hand te wachten totdat ze worden opgeroepen om aan boord te gaan. Overal staan eettentjes die de normale prijs berekenen voor een hapje rijst met het een of ander erbij.
Tot een bestorming zal het volgens mij niet komen! De gelen bezetten de controletoren en dat is hun grootste troef. Wanneer de politie of het leger de Suvarnabhumi luchthaven mocht bestormen dan hebben de gelen in de toren voldoende tijd om alle vluchtsystemen onklaar te maken met als gevolg dat er wel een luchthaven is teruggewonnen maar deze is vleugellam en het zal misschien wel zes maanden duren voordat er een nieuwe installatie is ingebouwd en getest. Zonder een veiligheidscertificaat zal geen enkele luchtvaartmaatschappij, m.u.v. Thai Airways, op de luchthaven willen vliegen. Dat houd natuurlijk in dat ook het zomerseizoen van 2009 verloren is gegaan.
Dat het toerisme een grote verliezer is staat natuurlijk als een paal boven water. Maar wat eigenlijk al een paar jaar een zieke, en steeds zieker wordende patiënt is kan nu, ten onrechte, een duidelijke dader aanwijzen. Ook voordat dit gehele politieke circus begon waren er steeds meer toeristen die wegbleven. De opgeblazen prijzen, de oneindige reeks van avonden dat alles dicht moest zijn, de corruptie en het levensgevaarlijke verkeer lagen aan de grondslag van deze terugval. Nu ook de devaluatie van de Euro, het Pond Sterling en andere valuta door de kredietcrises hier nog bij kwam verschoof het begin van het hoogseizoen toch wel erg ver richting December. Ik kan me nog herinneren dat het enkele jaren geleden al lekker druk was in oktober.
Laten we hopen dat het snel is afgelopen en zonder verlies van menselijke levens. Het kwaad is geschied maar ik vertrouw op de oude Hollandse wijsheid: “Zachte heelmeesters maken stinkende wonden”. M.a.w., ik hoop dat de Thaise toeristen industrie nu eens de hand in eigen boezem steekt en waar voor het geld van de toeristen geeft.
Een oplossing bestaat er niet voor dit probleem. Zodra er verkiezingen komen zullen de aanhangers van Thaksin Shinawatra deze weer winnen de de gelen zullen dit op hun beurt weer niet aanvaarden dat er een andere boef aan het bewind komt. Een paar jaar de generaals lijkt nog de beste oplossing want de politiek in Thailand zal de komende twintig jaar toch niet veranderen!
Abonneren op:
Reacties (Atom)
