Melaka/Singapore 03/12/2006
Denk altijd goed na als je ziek bent en je moet jezelf verplaatsen. Hoe te overleven op vloeistof en eten en nog veel belangrijker, dat je niet naar het toilet moet.
Op de zaterdagavond voordat ik ging slapen dacht ik na over mijn reisschema voor zondag. Ik moest nu eenmaal in die bus zitten! Ik had een kaartje voor de bus gekocht en de overnachting in het hotel in Singapore was ook al betaald. Ik zou om negen uur opstaan. Een douche en mijn spullen pakken en om tien uur richting het Discovery Café gaan. Een klein ontbijt nuttigen en voordat ik naar de vertrekplaats van de bus zou vertrekken nog één keer naar het toilet. Gewoon proberen om leeg te zijn. Alles liep volgens plan met één uitzondering. Op de terugweg van de 7-11 moest ik gewoon rennen om op tijd op het toilet te zijn. Ik rende het ziekenhuis binnen met een snelle vraag. “Tandas”? De mensen in de ingang keken verbaasd naar mij en vroegen zich af wat voor spoedeisende hulp ik nodig had. Wat een opluchting!
Daarna had ik geen problemen meer. Ik ontdekte dat des te minder ik liep des minder ik naar het toilet moest. Gewoon blijven zitten dan.
Deze keer ging ik de grens over op een plaats waarvan ik biet eens wist dat die bestond. Jurong, gemakkelijk, snel en geen lange rijen wachtende mensen. Het “Golden Mile Complex” was een beetje uit de route maar een eerlijke taxichauffeur bracht mij op de meter tot voor de deur van mijn hotel. Missie volbracht, geen problemen! Ik was weer in de buurt van toiletten.
Ik keek s’avonds tv en deed gewoon rustig aan. Ik kijk er nu naar uit om terug naar Thailand te gaan. Ziek onderweg zijn is nooit leuk, noem het maar gewoon domme pech. Nog twee daagjes in Singapore rusten en winkelen. Morgen meer......
maandag 4 december 2006
zondag 3 december 2006
Maleisië, voedselvergiftiging?
Melaka 02/12/2006
Zieker dan ooit tevoren ontwaakte ik op deze zaterdag morgen. Het zweet liep gewoon uit mijn lichaam en ik voelde mij zwak, gelukkig kon ik wat te eten kopen en ik kocht wat meer voor op de kamer. Je weet nooit wat er nog te komen staat.
Een paar boterhammen en een kopje koffie en terug in bed. Om vier uur s’middags werd ik weer wakker! Ik moest naar het toilet, een explosie van diarree. Een vulkaan, ik werd uitgeperst, alles liep uit mijn lichaam. Ik was gewoon droog. Diarree met een hoofdletter D.
Na deze explosie voelde ik mij herboren, een lauwe douche hielp daar zeker ook aan mee. Wat het een voedselvergiftiging? Zou kunnen, het enige wat ik nu nog voelde was een pijn onder in mijn rug maar dat was waarschijnlijk van de slechte matrassen waar ik op had geslapen.
Ik keek een voetbalwedstrijd met een paar biertjes en lag voor twaalf uur al weer in bed. Ik heb nog even met het idee gespeeld om bij Ringo te gaan kijken maar uiteindelijk wilde ik op veilig spelen. Morgen moet ik met de bus naar Singapore en het laatste wat ik wil is ziek in de bus zitten. Er zijn namelijk geen toiletten in die bussen. Als ik maar goed slaap vannacht?
Zieker dan ooit tevoren ontwaakte ik op deze zaterdag morgen. Het zweet liep gewoon uit mijn lichaam en ik voelde mij zwak, gelukkig kon ik wat te eten kopen en ik kocht wat meer voor op de kamer. Je weet nooit wat er nog te komen staat.
Een paar boterhammen en een kopje koffie en terug in bed. Om vier uur s’middags werd ik weer wakker! Ik moest naar het toilet, een explosie van diarree. Een vulkaan, ik werd uitgeperst, alles liep uit mijn lichaam. Ik was gewoon droog. Diarree met een hoofdletter D.
Na deze explosie voelde ik mij herboren, een lauwe douche hielp daar zeker ook aan mee. Wat het een voedselvergiftiging? Zou kunnen, het enige wat ik nu nog voelde was een pijn onder in mijn rug maar dat was waarschijnlijk van de slechte matrassen waar ik op had geslapen.
Ik keek een voetbalwedstrijd met een paar biertjes en lag voor twaalf uur al weer in bed. Ik heb nog even met het idee gespeeld om bij Ringo te gaan kijken maar uiteindelijk wilde ik op veilig spelen. Morgen moet ik met de bus naar Singapore en het laatste wat ik wil is ziek in de bus zitten. Er zijn namelijk geen toiletten in die bussen. Als ik maar goed slaap vannacht?
zaterdag 2 december 2006
Maleisië, Vrijdagavond
Melaka 01/12/2006
Ik voelde mij een stuk beter dan gisteren, niet 100% beter maar wel veel beter.
Mijn chocolade broodje en koffie smaakte me goed. In de krant las ik een artikel over een stuk van de oude vesting die was gevonden op de plaats waar de controversiële toren zou verrijzen. Ze hadden de bouw stil gelegd en het museum van Melaka had twee weken gekregen om het te onderzoeken voordat het onder het beton zou verdwijnen. Verloren voor altijd. Erg interessant omdat hier ook veel Nederlandse geschiedenis ligt.
Tijdens mijn middagwandeling ging ik een kijkje nemen op de bouwplaats en het is toch ongelofelijk dat de regering en provincie gewoon blind zijn voor dit soort zaken! Je eigen naam op een gepoetste bronzen plaat is veel belangrijker dan de naam van Afonso de Albuquerque op een marmeren gedenksteen omdat hij de opdracht had gegeven voor de bouw van het fort. Die wij, de Nederlanders in de vorm van de VOC, op de Portugezen veroverden in 1641. Toch leuk al die Nederlandse geschiedenis in een ver vreemd land. En het was inderdaad een flink stuk muur.
s’Avonds wachtte ik op mijn vriend om samen naar een dart toernooi te gaan, hij was niet komen opdagen? Toen ik ging kijken op de plaats waar het toernooi zou worden gehouden werd het nog vreemder. De plaats was niet eens open. Ik ging gewoon terug naar het “Discovery Café” voor een paar biertjes. Later op de avond bezocht ik nog “Ringo” om te kijken of er wat te doen was. Nee, het was daar ook heel rustig. Uiteindelijk werd het dan ook een rustige avond.
Ik voelde mij een stuk beter dan gisteren, niet 100% beter maar wel veel beter.
Mijn chocolade broodje en koffie smaakte me goed. In de krant las ik een artikel over een stuk van de oude vesting die was gevonden op de plaats waar de controversiële toren zou verrijzen. Ze hadden de bouw stil gelegd en het museum van Melaka had twee weken gekregen om het te onderzoeken voordat het onder het beton zou verdwijnen. Verloren voor altijd. Erg interessant omdat hier ook veel Nederlandse geschiedenis ligt.
Tijdens mijn middagwandeling ging ik een kijkje nemen op de bouwplaats en het is toch ongelofelijk dat de regering en provincie gewoon blind zijn voor dit soort zaken! Je eigen naam op een gepoetste bronzen plaat is veel belangrijker dan de naam van Afonso de Albuquerque op een marmeren gedenksteen omdat hij de opdracht had gegeven voor de bouw van het fort. Die wij, de Nederlanders in de vorm van de VOC, op de Portugezen veroverden in 1641. Toch leuk al die Nederlandse geschiedenis in een ver vreemd land. En het was inderdaad een flink stuk muur.
s’Avonds wachtte ik op mijn vriend om samen naar een dart toernooi te gaan, hij was niet komen opdagen? Toen ik ging kijken op de plaats waar het toernooi zou worden gehouden werd het nog vreemder. De plaats was niet eens open. Ik ging gewoon terug naar het “Discovery Café” voor een paar biertjes. Later op de avond bezocht ik nog “Ringo” om te kijken of er wat te doen was. Nee, het was daar ook heel rustig. Uiteindelijk werd het dan ook een rustige avond.
Abonneren op:
Reacties (Atom)
