België: Klassieke muziek in de basiliek

Saint-Hubert (Camperplaats naast het kerkhof), maandag 12 augustus 2019

Zoals zo vaak wisselen goede nachten en slechte nachten zich af. De afgelopen nacht heb ik prima geslapen, zo goed zelfs dat ik besluit om een uurtje slaap in te halen en pas om acht uur verlaat ik ons bed boven de cabine van de oude Ford Rimor. De eerste gedachte die bij me opkomt of is het de mogelijke schijnveiligheid van het verblijf op de camping die me minder alert maakt en die me uit mijn slaap houdt? We zien wel, zodra de vermoeidheid een belangrijke rol gaat vervullen komt de slaap vanzelf!

Twee dikke volkoren boterhammen met een gebakken ei, op ontbijtspek en een plak oude kaas. Een ontbijt voor winnaars met genoeg calorieën om zonder trek de lunch te halen.
Het boekje van WOMO over België is tevoorschijn gehaald omdat we helemaal geen haast hebben en ook omdat we het liefst gewoon wel zien waar we terecht komen.

De eerste halte is een schitterende parkeerplaats in het bos waar je officieel 24 uur aaneengesloten mag staan. Gratis, de voorzieningen zijn gewoonweg smerig omdat er voldoende mensen met een camper onderweg zijn die van nature viespeuken zijn en op geen enkele manier rekening houden met de mensen die nog na hun komen.
Ik loop wat rond en Lyka maakt de camper vanbinnen schoon. Er is een wandeling vanaf de parkeerplaats maar die heb ik nergens op het internet kunnen vinden. Wild en onbevangen het bos inlopen en op zoek naar bordjes een uitgezet pad volgen heeft niet mijn voorkeur over de kleine Garmin. Ook de ontvangst van het telefoonsignaal is dermate slecht dat zelfs de radio met moeite, via EDGE, de geluiden van NPO2 radio laat horen. Dat wordt dan vroeg naar bed! Nee dus, acht kilometer verderop is een klein stadje met een camperplaats. Laten we dat maar eens proberen!

Over de drie speciale aangelegde camperplaatsen hebben we niets te klagen. Er staan zelfs picknicktafels op het grasveldje naast de parkeerplaatsen. Helaas geeft de weersverwachting plaatselijk een bui als voorspelling dus lunchen we maar in de camper. Stokbrood met oude kaas en tomaat, paté en de laatste slokken koffie uit de thermosfles.

We hebben nog tijd genoeg tot de duisternis valt dus beslissen we om het stadje in te lopen om de “Basiliek van Sint-Hubertus” te bezoeken.

Over een voor het verkeer afgesloten weg lopen in alle rust richting het centrum. Op weg naar de basiliek zien we aan de gebouwen dat dit stadje in het verleden een abdij moet zijn geweest. Ook zou de bisschop van Luik hier regelmatig hebben vertoefd. Een oude stadspoort en bijgebouwen voor de monniken van de van de Benedictijnen.

Eenmaal binnen in de basiliek branden we de traditionele kaarsjes voor onze overleden ouders. Het is voor ons ook een beetje een verkapte donatie om deze mooie gebouwen in stand te kunnen houden. Lyka vindt dit belangrijk en door de jaren heen ben ik er ook in mee gegaan. Terwijl Lyka staat te bidden kijk ik in het rond. Hoewel ik weinig op heb met het Christendom kan ik wel genieten van de religieuze kunstschatten die er gelukkig nog staan. Ik voorspel een nieuwe beeldenstorm door het nieuwe geloof uit het oosten. We hebben zelf de poorten open gezet!  

De basiliek is in verval! De sfeervolle gordijnen die in de hoogte hangen blijken zeer fijne netten te zijn die de bezoekers moeten beschermen tegen vallende stukken steen uit het plafond. Een ogenschijnlijk marmeren beeld blijkt aan de achterzijde uit verschillende stukken (eiken)hout te zijn opgebouwd. Ook in de katholieke kerk is niet alles wat het lijkt te zijn.

Pracht en praal zijn we gewend maar het gebruik van het fijnste marmer, hoogstwaarschijnlijk uit Italië, laat zien dat er kosten nog moeite is gespaard en het hier toch wel om een zeer bijzonder godshuis gaat. Het houtsnijwerk achter de zetels voor de vergadering van de kardinalen is op zich al een zeer bijzonder kunstwerk.

Het praalgraf van St. Hubertus, een geschenk van Leopold I van België, de eerste koning van België, is een stukje beeldhouwwerk dat ons doet denken aan de bezochte heilige plaatsen in Spanje en Portugal. Of de resten van de heilige hier ook werkelijk liggen is ons niet helemaal duidelijk.  

In de crypte onder de basiliek, zonder twijfel het oudste gedeelte, worden we aangenaam verrast. Meer dan 1200 jaar geleden stonden er vrome mensen hier in het steen te hakken. In latere tijden werd het de laatste rustplaats voor heiligen en vorsten. De grafstenen zijn, net als alle verwijzingen in het Frans, slecht of niet te begrijpen. De grote grafsteen heeft iets weg van een heilige en een ridder, of beiden? Ik weet het niet, maar mooi is het wel.  

Tijdens ons bezoek hebben we ook genoten van de live klassieke muziek. Ik heb geen idee waar we naar luisterden maar de muziek van het Quartet maakte ons bezoek wel speciaal. Natuurlijk heb ik eerst gevraagd of ik een foto mocht maken want met de privacy wetgeving van tegenwoordig zit je zo in de problemen. Onder het toeziend oog van enkele heilige kardinaals spelen ze weer rustig verder.
Met slechts 24 kilometer verplaatsing is het dan toch weer een bijzondere dag geworden. De website die ik normaal gebruik voor mijn wandelingen voldoet dus niet meer in deze regio. Ik hoef niet lang te zoeken voordat ik een nieuwe website het gevonden over wandelingen in Frankrijk die ook een stevig aantal wandelingen in de grensstreek heeft. Maar bij de eerste test gaat het meteen mis. Het gpx bestand wordt niet door “Garmin Basecamp” herkent! Dat kan natuurlijk toeval zijn en bij de controle van het tweede bestand maak ik een zucht van opluchting, deze is raak. De gevonden wandeling is voor morgen of overmorgen, dat zal van het weer afhangen. De plaats die ik op het oog heb zal misschien goed zijn voor twee overnachtingen.

Een eenvoudige maaltijd van bami met saté sluit de mooie dag voor ons af. Onderweg met de camper ben je dankbaar wat je voor je neus krijgt. Eenvoudig wordt niet gezien als armoedig zoals thuis aan tafel. Een gevulde maag en een zachtjes snorrende kachel zijn voldoende om ons een gelukzalig gevoel te geven. Nog even wat TV kijken en dan naar bed en op weg naar morgen. Een nieuwe dag, een nieuw avontuur en geen idee wat ons nu weer te wachten staat!

België: Kleine tegenslagen

Hogne (Camping le Relais), zondag 11 augustus 2019

Man wat heb ik de afgelopen nacht slecht geslapen! De hele nacht heb ik liggen draaien en liggen luisteren naar de geluiden van de vrije natuur. In de bomen roept een uil en op het erf van de de enorme boerderij naast ons slaat een hond aan, wellicht omdat hij een prooi ziet of ruikt. Verkeer heb ik geen enkele keer gehoord op het Waalse platteland. Af en toe drijf ik weg en val in slaap om niet veel later, zonder enig besef van tijd, weer klaarwakker te zijn. Ik ben blij dat de wekker eindelijk om zeven uur roept om op te staan.
Het is heerlijk fris in de camper! De thermometer geeft 16 graden aan en in de cabine is het nog 2 graden minder. We zijn natuurlijk al aardig geklommen want de Ardennen zitten hier om ons heen veelal al boven de 400 meter. Ik ga meteen aan de slag met de koffie terwijl mijn MacBook opstart. Foto’s verwerken en een verhaaltje schrijven op de vroege ochtend met een mok vers gezette koffie binnen handbereik. Lyka slaapt als een roosje, daar kan ik alleen maar jaloers op zijn.
Neurotransmitters vormen woorden in mijn hoofd die aan elkaar worden geregen totdat er zinnen ontstaan die op hun beurt een samenhangend verhaal vormen dat waarschijnlijk tot in de eeuwigheid over het internet zal zwerven, inclusief de foto’s. Ik doe het gelukkig niet voor niets, maar dat zou op zich ook niet erg zijn omdat ik er zelf ook veel plezier aan beleef.
Lyka heeft ’s ochtends haar eigen rituelen zodra ze van de ladder naar beneden is geklommen. Eerst de communicatie met het thuisfront in de Filippijnen via de iPhone, daar is het tenslotte al drie uur in de middag. Gelukkig drinkt ze nu ook koffie, nog wel met een kuipje koffiemelk er in maar ik ben allang blij dat de suiker is verdwenen.
Ook in de camper eten we op deze zondagochtend de traditionele croissants met gerookte zalm. Ze zijn misschien niet zo goed gebakken in de provisorische "Home Chef Tandoori Oven” maar ze smaken er niet minder om! De zon is tevoorschijn gekomen en brand op onze zonnepanelen, de accu wordt weer gratis gevuld die op zijn beurt de mobiele electronica en de koelkast voed. Een systeem dat oneindig blijft draaien tot een van de componenten het begeeft.
Bij het verlaten van de parkeerplaats stap ik nog even uit om op de plaats te kijken waar de motor de hele nacht boven heeft gehangen. Tot mijn teleurstelling zie ik toch twee olie vlekken op het gravel. Die zijn zeker van ons maar door het gravel is de hoeveelheid gelekte olie slecht te schatten. Dat is een kleine tegenslag.
We rijden eerst een stukje richting het noorden omdat we daar onze eerste wandeling willen maken. Het is een schitterende route door de Waalse Ardennen waar we slechts een keer moeten omdraaien omdat het viaduct te laag is voor de 270 centimeter van onze camper. Dus dan maar terug en een stukje verder de rivier over.
Bij aankomst aan de start van de eerste wandeling begrijp ik meteen al dat deze wandeling het niet gaat worden. Motoren razen langs de geparkeerde camper terwijl wij ons in gereedheid brengen om te gaan wandelen. Wij elke passerende motorfiets kijken wij elkaar verbaasd en verschrikt aan. We hebben maar een paar woorden nodig om deze wandeling van elf kilometer te annuleren. We hebben geen trek om langs het virtuele TT-circuit te gaan wandelen!
Een stukje terug is er nog een wandeling gevonden. Zodra we hier bij de start arriveren bied zich hier het volgende probleem aan: Er is geen enkele parkeerplaats in het dorp voorhanden voor een oude camper van zes meter lengte! We hebben het echt geprobeerd en ik ben zelfs nog even een rondje gaan lopen of we misschien wat over het hoofd hebben gezien. Nee dus! Alweer een kleine tegenslag.
Op de GPS stel ik de slaapplaats voor vanavond in en het apparaat meld dat we nog ruim 30 Kilometer moeten rijden. We rijden over smalle rustige wegen omdat we de GPS zo hebben ingesteld. We komen liever niet op snelwegen en als het even kan ook niet op provinciale wegen. Een bruin bord met de tekst “Château” trekt mijn aandacht en zonder na te denken schakel ik de richtingaanwijzer in en sla rechtsaf de lange smalle oprijlaan op. Lyka kijkt me na de onverwachte manoeuvre verbaasd aan.

Het “Château de Modave” is mooi, een bezienswaardigheid, maar als zo vaak zal de entreeprijs van € 9,- p.p. de bezoeker lichtelijk teleurstellen. Misschien denkt u dat ik zeur maar voor € 9,- kunnen wij samen een dag, en soms wel twee dagen, prima eten!  

We slenteren wat over het erf en door de tuinen van het kasteel. Het is heerlijk weer en eindelijk krijgen we ook wat beweging. Op de terugweg zie ik op mijn kleine Garmin dat er ook enkele wandelpaden liggen op het enorme domein waar het kasteel op staat.

Lang hoeven we niet te overleggen! We wandelen een korte lus door de bossen en het heuvelachtige terrein. Met een natte rug  van de laatste klim arriveren we weer bij de camper en vanaf dat moment staat de aan het einde van de rit wachtende warme douche in het middelpunt!

Naast een camping is een aparte camperplaats ingericht! “Camping le Relais” heeft het prima gezien en haar gedachte goed omgezet in een winstgevend businessmodel. Deze camperplaats heeft alles wat de gemiddelde camperaar nodig heeft. Je betaald niet voor wat je niet gebruikt en er is sanitair. Persoonlijk begrijp ik nog steeds niet dat elke nieuwe camper een douche en een toilet heeft. Onderzoek heeft uitgewezen dat juist die twee door minder dan de helft van de bewoners wordt gebruikt. Ook wij behoren tot de groep die de toiletruimte gebruiken als extra opslagruimte.
Zodra de camper op haar plaatsje voor de nacht staat gaat de "Home Chef Tandoori Oven” vandaag voor de tweede keer op het gas. Nu zijn de pistolets aan de beurt! Lyka gaat meteen op zoek naar het “gemalen water”. Blij en voldaan stapt ze neuriënd een klein half uur later weer de camper in waarna vrouwelijke rituelen het badderen vervolmaken. Ik heb ondertussen mijn verhaal en de pistolets klaar. Een heerlijke simpele verlate lunch, ook geen probleem omdat de tijd onderweg elastisch is geworden. Alles mag en niets hoeft op een vooraf geplande tijd te gebeuren.

Voor vanavond staat er een overheerlijke zeer gemakkelijke maaltijd op de agenda. De veel beproefde en al vaak van genoten “Black Pepper Pork”, ook zonder de gebruikelijke uien, die we zijn vergeten!
En zo komt deze zondag langzaam aan haar einde. We hebben geen idee waar we heen gaan en waar we morgenavond zullen slapen. Het is weer even wennen aan deze onzekerheden die het zwerven romantisch maken. Welterusten.

België: Storm

Couthuin (bij het sportveld), zaterdag 10 augustus 2019

Op deze winderige zaterdagochtend hebben we eerst maar eens heerlijk uitgeslapen! De camper schudde heen en weer alsof we ons op het water bevinden. De verbinding tussen een boot en een camper is snel gelegd. Beiden zijn zelfstandige woningen op een voertuig met dat verschil dat de een zich over de weg en de andere zich over het water beweegt.
De eerste dagen van deze reis zal het ontbijt in het teken van restjes bestaan. Zo ook op deze zonnige stormachtige ochtend. Kleine bolletjes en krentenbollen die al een week of twee thuis in de vriezer hebben gelegen. Ze smaken er niet minder om! Samen met de ouderwets zelf opgegoten filterkoffie een prima ontbijt.
De milieustraat naast ons heeft het druk. Ook in België is de milieu en huisvuil problematiek volledig los gebarsten. Maar hier zijn ze al een stuk verder dan in Nederland! Hier begrijpen ze al het huisafval probleem niet bij de eindverbruiker ontstaat maar ergens aan het begin van de consumptieketen. Plastic vervaardigd uit aardolie is in de toekomst niet meer uit te bannen uit onze consumptie maatschappij! Het is schoon, het is goedkoop en het is gemakkelijk te vervaardigen. Na gebruik is het een prima brandstof voor elektriciteitscentrales. Weet u waarom? De chemische samenstelling van plastic is haast gelijk aan die van de vloeibare brandstof die u aan de pomp tankt!
De klok heeft al twaalf geslagen wanneer we eindelijk weer op pad gaan. Tijdens het achteruit rijden zijn we benieuwd naar de parkeerplek die we achterlaten. Vorige week hebben we een poging ondernomen om de olielekkage van de haast dertig jaar oude motor in te perken. De eerste indrukken zijn hoopvol. Zo hoopvol zelfs dat we denken dat de twee kleine olieafdrukken op de straatstenen niet van ons zijn. Dan weten we morgenochtend meer!

Met een zeventig kilometer per uur rollen we door België richting het zuiden. We hebben (nog) geen plannen, we zien wel wat er op ons pad komt. Zo passeren we de “Abdij van Averbode” en die ziet er vanachter het stuur erg indrukwekkend uit. Een parkeerplaats vinden in de buurt van de abdij blijkt wat moeilijker. We rijden een rondje en uiteindelijk geeft een man die zijn hond uitlaat de oplossing. Twee kilometer verderop is een grote parkeerplaats naast de Abdij-winkel!
Dat klinkt ons als muziek in de oren, namelijk: Abdij = bieren en kazen! In de winkel, waar de bekende religieuze prullaria wordt aangeboden is het een drukte van jewelste. De grote touringcar op de parkeerplaats is gearriveerd met een groep oude dames die hun winkelmanden met alles vullen wat ze kunnen veroorloven. Rozenkranzen, beeldjes van heiligen, brood, honing, kaas en vooral veel Abdijbieren. En wij doen een beetje mee! Een dikke plak abdijkaas met een grote fles zwaar bier, voor morgen, of de komende week? We moeten eerst nog een flink gat in de koelkast en het vriesvak eten voordat we weer kunnen gaan inkopen.
Op de parkeerplaats naast een benzinestation langs de weg neem ik mijn iPhone en zoek naar een plaatsje voor de nacht. Ook daar zijn een handjevol apps voor. Ze zijn niet allemaal even goed maar ik neem aan dat iedereen zijn eigen favoriet heeft. Een parkeerplaats in het bos net buiten het kleine stadje Andenne is de winnaar!

Maar zo ver komt het niet! In het gehucht Couthuin, gemeente Héron, valt mijn oog op het bord “Couthuin Sports”, het is hier zo rustig op de weg dat ik geen bloedstollende manoeuvres hoef uit te halen om links af te slaan om de weg te verlaten.
Het plekje is een schitterend plaatsje op de parkeerplaats van de lokale voetbalclub. We hebben een schitterend uitzicht over de groene en gouden velden van het rollende Waalse landschap. Het is pas vier uur maar dat maakt ons niets uit. We gaan lekker niksen en een beetje plannen voor morgen en overmorgen.

Met enige fantasie stel ik het avondeten uit de meegebrachte ingrediënten samen. Een naar een Hollandse smaak aangepaste oer-Engelse “Bubble and Squeak” met gehaktballetjes in tomaten/paprika saus. Het smaakt ons uitstekend! Het is altijd weer een uitdaging om op twee kleine gaspitten en met drie kleine pannen een volledige, en gezonde, maaltijd te bereiden.
Vanavond speelt AJAX thuis tegen FC Emmen en dat gaat natuurlijk op de TV. Op verschillende camperfora zijn harde discussies bezig over hoe je het beste, zo goedkoop mogelijk, TV kan kijken wanneer je in Europa onderweg bent. Wij zijn de mogelijkheden van de satelliet schotel en DVB-T2 antenne al gepasseerd. De satelliet schotel is lomp en veel te duur, de DVB-T2 antenne is een slechte optie omdat de gratis te bekijken kanalen wekelijks afneemt. Het simpelste voor ons is nu een stekkertje in mijn drie jaar oude iPhone. Met een databundel van de KPN kunnen we overal TV kijken waar de telefoon verbinding heeft. De kosten? Ongeveer € 20,- voor het stekkertje en € 0,32 per Gb data, dat is dus ongeveer een halve euro voor de hele wedstrijd. Een koopje, zeker wanneer AJAX met 5-0 wint!
Na de ruime overwinning op FC Emmen kan AJAX zich gaan richten op de Grieken die dinsdag op bezoek komen en wij kijken samen nog een aflevering van een tv-serie. Morgen gaan we op zoek naar een douche!