Thailand: De eerste schooldag

Bangkok (93 Building (210)

Ik weet niet wie er vanochtend zenuwachtiger is! Lyka of ik? Al voor half zeven ben ik klaar wakker en neem mijn plaats achter de computer in om het laatste nieuws uit Nederland te lezen. De eerste koffie is nog niet uit mijn oude roze babybeker verdwenen of mijn wekker op de iPhone loopt af. Zonder een spier te vertrekken blijft Lyka liggen en slaapt verder. In mijn gedachten zie ik de donkere onweerswolken al aan de horizon verschijnen. Een tweede koffie en een boterham met plastic kaas. De klok tikt langzaam verder terwijl ik het verhaal van gisteren nog een keer nakijk en hier en daar verander.
Om half acht gaat de andere iPhone af, die van Lyka. Er is opnieuw geen beweging! Oh, wacht eens even? Ze draait zich om en een oog gaat zelfs voor een moment open. Ik grijp haar telefoon en zet het geluid harder, over negen minuten zal hij weer laten horen dat het tijd is om op te staan. De telefoon schreeuwt het nu uit en een verwarde Lyka kijkt om zich heen. Ze heeft enkele seconden nodig om zich te realiseren waar ze is en wat er aan de hand is. Ze glimlacht naar me en zet de telefoon uit. Ze blijft tien minuten met haar ogen open roerloos op het bed liggen terwijl ze naar het ritmische klikken van de toetsen op het toetsenbord van mijn MacBook luistert.
Iedereen heeft zijn eigen ritueel van wakker worden en opstaan! Dit gaat niet over goed of slecht maar over hoe lang een persoon nodig heeft om gereed te zijn voor het begin van de dag. Als getroffen door de bliksem springt ze plotseling op en verdwijnt in de douche. Enkele minuten later klinken de tonen - met het geluid van vallend water op de achtergrond - van top 40 liedje uit de badkamer. Ik ben erg verbaasd en gelukkig met wat er tot nu toe gebeurd. Een boterham met Nutella wordt gesmeerd, een kop Milo gemaakt en ze is klaar voor haar eerste Facebook sessie van de dag.
Ik hoef haar op geen enkele manier te motiveren of te haasten! Om kwart over negen stappen we deur uit voor haar eerste schooldag.
‘Zijn we niet te vroeg?’, vraagt ze onwennig.
Voor een moment hou ik mijn hart vast en ben ik bang dat het net voor de start mis gaat. Maar nee, in harmonie lopen we samen naar de school waar de cursus voor het basisexamen inburgering wordt gegeven. Ik heb gekozen voor “Nederlands leren in Bangkok”, een school waar in kleine overzichtelijke klassen les wordt gegeven. Het eerste contact met de leraar per email was heel zakelijk en zeer plezierig. Nadat ik de docent persoonlijk had gesproken wist ik dat ik de juiste keuze had gemaakt.
Richard zit al in het klaslokaal als we arriveren. Het is goed om hem weer na ruim een maand de hand te schudden. Een kort gesprek en we spreken af dat ik hem vrijdag na afloop van de les even spreek over de vooruitgang van Lyka. Er is nog een Nederlandse jongen met zijn vriendin aanwezig. Tom is een vriendelijke jongen uit Heerlen, maar dan zonder een zachte géé. We drinken samen een koffie bij McCafé - het antwoord van McDonald’s op de Starbucks koffieketen - en ik laat hem onze kamer zien. De ochtend is zo om en we gaan onze meiden op school ophalen.
Lyka is heel uitbundig na de eerste lesdag en loopt en aan een stuk te zingen en hele Nederlandse zinnen op te zeggen. Als dit de norm is voor onze zeven weken in Bangkok dan zit het wel snor! Bij de gouden bogen gaan we nu eens niet een burger maar een rijst mét eten! Kip met een pittige saus en witte rijst. Het portie is niet groot naar westerse normen maar het is genoeg voor mij. Misschien kan ik wat gewicht verliezen in Bangkok! Hahaha! Ik moet hier zelf om lachen. Veel en lekker eten is hier overal te vinden, dus dat afvallen zal wel meevallen!
Na het eten volgt de middagrust op de kamer. Lyka neemt haar tekst van vandaag in de hand en begint hardop voor te lezen. Ik luister goed en verbeter haar waar nodig. Ik leer haar om lange woorden in tweeën te knippen om zo de uitspraak beter te maken. Ze heeft het spelletje meteen door! Maar ze wil niet de betekenis van de Nederlandse woorden in het engels op het papier schrijven.
‘Ik moet dat eerst aan de leraar vragen!’, zegt ze serieus.
Mijn opmerking dat dat niets uitmaakt wordt resoluut van tafel geveegd. Morgen weet ik dus meer.
Twee overgebleven magnetron maaltijden zijn het avondeten op deze maandag. Ik heb nu eenmaal een hekel aan eten weggooien. Het is pittig op zijn Thais! Een koud pilsje ddoft bij mij de vlammen en Lyka rent naar de koelkast voor een flesje cola. Pittig in Thailand is Nederlandse sambal in het kwadraat! Dus voor de meesten van jullie niet geschikt.
‘We gaan later nog wel wat buiten eten!’, zeg ik tegen Lyka terwijl ik in de ene hand mijn Kobo-ereader heb en in de andere hand een vork.
Ik heb het hier in Bangkok prima naar mijn zin, een goed boek en een koud biertje. Straks nog even op pad om wat te eten en een vrouw die blij is dat ze op school zit. Het is in ieder geval een goed begin van de cursus.
Van dat avondeten buiten de deur komt in ieder geval niets meer terecht. Een korte wandeling in de zwoele avondlucht van Bangkok. Overal hangt de geur van eten en zwarte dieselrook. Het is een surrealistische wereld. De laatste halve kip in een stalletje langs de weg kunnen we niet laten liggen, een zakje rijst erbij voor Lyka en de snack voor later op de avond zit in de tas.
Het was een prima eerste schooldag voor Lyka en ik heb er alle vertrouwen in dat ze volgende maand haar diploma met vlag en wimpel zal halen.

Thailand: Zondag is rustdag

Bangkok (93 Building (210)

Het is al over tienen wanneer ik mijn ogen voor de eerste keer serieus open. De twee vorige keren - om de wekker uit te zetten en om naar het toilet te gaan  - tel ik niet mee. Er ligt een zwaar gevoel als een deken over me. Het is geen kater maar het heeft wel met het bier van gisterenavond te maken! Zonder te douchen neem ik plaats op het balkon en drink mijn eerste koffie van de dag terwijl Lyka er nog een uurtje aan vastknoopt.
Ik kijk om me heen en denk: ‘Wat is dit toch een heerlijke kamer!’
Na enkele bladzijden in “De bloedigste oorlog” van Robert Stiphout neem ik mijn MacBook ter hand en schrijf een verhaal. Discipline is belangrijk! Het verhaal rolt uit mijn vingers en na een klein uurtje is Lyka ook wakker. Vandaag doen we niets!
Lyka gaat op pad voor een paar magnetron maaltijden en zelf vermaak ik me met mijn Kobo-ereader. Ik heb in ieder geval rust gevonden in Bangkok. De dag kabbelt langzaam verder als kleine golven op een enorm meer. Alleen de dagelijks douchebeurt onderbreekt de rust.

Om vijf uur vindt mijn verhaal over gisteren zijn weg naar mijn weblog op het internet. Het eerste biertje van de dag smaakt uitstekend! Vandaag zullen er zeker minder dan gisteren volgen. De tv blijft uit want daar steek ik niets van op. Schrijven en lezen hebben de middag gevuld.
Het is al bijna zeven uur wanneer we op pad gaan voor het avondeten. Lyka is opvallend vrolijk! Er is geen greintje faalangst meer te bekennen. Ze is zelfs zelfverzekerder dan ooit en ze denkt dat het wel zal gaan lukken met de basiscursus inburgering. In een foodcourt tegenover de Tesco Lotus vallen we neer en bekijken de menu’s van de handvol restaurants. Japans eten met een Thais biertje. De kwaliteit is net onder voldoende, maar wat kan je verwachten voor twee euro per persoon?
Deze dag is aan een einde gekomen en morgen gaat het dus echt beginnen. We moeten vroeg op voor de eerste schooldag. Het is dan ook de belangrijkste dag van deze maand.

Thailand: Weekend

Bangkok (93 Building (210)

Het is weekend en wij hebben het weekend gevoel!
‘Wat kun je dan beter doen dan naar de grootste weekend markt van Bangkok?’
We zijn al aardig geacclimatiseerd en voelen ons goed thuis op onze nieuwe kamer in  Bangkok. Dit goede gevoel zal ongetwijfeld positief bijdragen aan het voorbereiden voor het basisexamen inburgering en laten we hopen met een goede afloop?
Lui, en heerlijk op ons gemak drinken we eerst een kopje koffie op de kamer en eten een boterham met plastic kaas. Onze kamer ligt gelukkig aan de goede kant van het gebouw, de schaduwkant dus. We hebben gisteren al gezien dat de kamers aan de andere zijde de hele dag de zon op hun ramen hebben. Wat zal het daar warm zijn! Al vroeg gaat bij ons de balkondeur open waarna er een verfrissende bries door de kamer blaast.
Voordat we op de BTS springen drinken we eerst een koffie met een begeleidende Bavarian doughnut bij Dunkin Donuts en bespreken de plannen voor vandaag. Niets hoeft en alles mag. Dus we zijn dus zo klaar met de bespreking. Lyka heeft nog een flinke waslijst van wat ze allemaal nog nodig heeft en dat verbaast me niets. Bangkok is het goedkope shopping paradijs voor de jonge vrouw.
Het is druk in de trein die hoog boven de drukke straten van Bangkok over de rails zoeft. Er stappen vandaag maar weinig mensen uit! Er stappen alleen maar meer mensen in die allemaal op weg zijn naar de enorme “Chatuchak weekendmarkt” in het noorden van Bangkok. De aanleg van de skytrain en de metro heeft het aantal bezoekers aan de markt  verveelvoudigd maar het karakter van de markt ook een beetje aangetast. De romantiek van de vlooienmarkt heeft plaats gemaakt voor een goed geoliede verkoopmachine van allerlei prullaria uit alle uithoeken van Azië.
Maar dat kan voor ons de pret niet drukken. Lyka struint van oorbellen via de schoenen en de laatste trend in de kleding van kraam naar kraam. Ik volg haar langzaam in het midden van het wandelpad en kijk links of rechts of ik niet een foto kan schieten. Ze roept me een paar keer om wat te laten zien maar na een tweede blik besluit ze dan maar om verder te lopen.
Met zoveel winkelend publiek is het vanzelfsprekend dat er een breed scala aan eettentjes op en rond de “Chatuchak weekendmarkt” aanwezig zijn. Mij vrouw eet nu bijna alles maar bij een nieuw gerecht wil ze nog wel eens onzeker worden. Ze blijft bang dat ze iets niet lekker vindt en dan geld te verspillen. Maar voor de prijs - tussen één en twee euro per gerecht - heeft ze niets te vrezen. De gele rijst met een stuk kip op de foto ziet er heerlijk uit maar ik moet haar toch nog wat overtuigen om het te proberen.
De zoetige gele rijst lijkt een beetje op een Indiase Biryani maar is toch anders. De bordjes zijn snel leeg en wij gaan weer verder. Slenterend langs de kramen kan Lyka toch niet precies vinden waar ze naar op zoek is. Wat we wel vinden is een enorme - misschien voor de kredietcrisis op de vlucht geslagen - Spanjaard die een nog grotere pan Paella aan het koken is. Lyka kijkt haar ogen uit en ik vindt het een beetje jammer dat we net gegeten hebben. Ik had wel zo’n bordje willen proberen!
Met twee plastic tasjes vol - een spijkerjasje voor Lyka en voor ons ieder een paar sandalen voor in Nederland - gaan we eerst nog even terug naar de kamer. Ik heb geen zin om de hele avond met die spullen te gaan lopen zeulen. Het is koel in de metro. Nu het openbaar vervoer zo goed is in Bangkok maakt het eigenlijk maar weinig uit dat we in soi 93 van Sukhumvit zitten. De skytrain en bushalte zijn aan het einde van de soi en dat is een groot pluspunt van onze lokatie.
Waar we donderdag verzaakt hebben om de shoarma bij Shoshanna te gaan eten moet het er vanavond natuurlijk wel van komen. Het drukke weekendverkeer in Bangkok maakt dat de rit met buslijn 2 meer dan anderhalf uur duurt. De rit is gratis vandaag en ik heb geen idee waarom dat eigenlijk zo is. Het nadeel is wel dat we een flinke dorst hebben als we eindelijk bij het “Democracy Monument” uit de bus stappen.
Bij de eerste de beste 7-11 kopen we wat te drinken en op de rand van een betonnen bloembak genieten we van de koele drank en het voorbij razende verkeer.
‘Hoe vaak heb ik hier wel niet gezeten?’, raast er door mijn hoofd.
Het is bijna 14 jaar geleden dat ik hier voor de eerste keer arriveerde. Groen als gras en met Jan en Marieke als mijn reisleiders. Nu is het wel anders! Maar Ratchadamnoen is geen steek veranderd. Nog steeds omlijnd met twee rijen troosteloze leegstaande gebouwen die een fortuin waard moeten zijn. Mensen haasten zich naar huis of naar een afspraak. Een verdwaalde toerist vraagt aan een Tuk Tuk chauffeur de weg. Bangkok op zijn mooist. Een tweede biertje en een paar knakworstjes om de hartige trek te stillen volgen.
Een derde biertje gebruiken we in de Thanon Rambuttri - de straat achter Khao San Road - omdat de prijzen daar nog wat gemoedelijker zijn. Een leuk terras bied een grote San Miguel aan voor 75 baht. Dat kan ik natuurlijk niet aan me voorbij laten gaan. Een tweede fles volgt en we gaan dan op pad voor de shoarma.
Het is een drukte van jewelste in het kleine shoarma restaurant. Ook buiten worden er steeds meer tafels onder het afdak geplaatst. Ik wil zelf graag binnen zitten, ik zit daar wat gezelliger. Je moet tegenwoordig wel gewoon aanschuiven want een tafel voor jezelf is zeldzaam geworden. Tegenover ons zit een Thais echtpaar - de man heeft opvallend slechte tanden - die ons verteld dat ze in dit restaurant terecht zijn gekomen omdat ze het op de tv hebben gezien. Dit verklaard meteen waarom er tegenwoordig zoveel Thaise klanten op de heerlijke shoarma afkomen.
Het heeft ons goed gesmaakt en het zal zeker niet de laatste keer zijn dat we tijdens ons verblijf in Bangkok hier eten. Een laatste biertje op de Khao San Road en we gaan weer op huis aan. We hebben een klein misverstand uit de weg geruimd over het winkelen van vandaag. Ik heb namelijk nog een paar sarongs gekocht die op de kamer en rond het appartement goed van pas zullen komen. We hoeven ons dan niet de hele tijd aan te kleden of op zoek naar badhanddoeken te gaan! De mensen van de kleine buurtwinkel zijn bijna familie van me. Met weemoed denk ik aan het moment dat steeds dichterbij komt dat ze de zaak zullen verkopen. De kleine winkel aan de Khao San Road is miljoenen baht waard en wordt met de dag nog meer waard. Er komt een moment dat ze voor het aanbod zullen bezwijken en voor altijd zullen verdwijnen.
De rit terug naar soi 93 is een martelgang. De airconbus 511 kwam als eerste en gaat met een slakkengang door het verkeer. Na ruim een uur kan ik het echt niet meer houden en ik moet de bus uit op zoek naar een toilet. Een winkelcentrum vol uithangborden met Arabische tekens geeft verlichting! Het moet een vreemd gezicht zijn geweest: Een dronken westerling omringt door dikke Arabieren omringt door hun in zwarte burka’s gestoken vrouwen!
Morgen doen we in ieder geval rustig aan want maandag gaat het ècht beginnen!