Thailand: Op weg naar het oosten

In het vliegtuig

Na ongeveer zestien maanden maak ik weer eens de gang naar Schiphol. Het voelt vreemd en ongemakkelijk om twee eenvoudige redenen, ik ben zonder mijn geliefde echtgenoot ik heb geen afscheid van mijn moeder kunnen te nemen. Eenzaamheid en blijdschap wisselen elkaar in mijn hoofd in een hoog tempo af.
Onbewust gaan mijn handen onafgebroken langs mijn zakken en bagage! Paspoort, portemonnee, iPhone, camera, GPS, drinkfles, medicijnen, zonnebril en leesbril. Alles zit nog steeds op de voor mij vertrouwde plaatsen op mijn lichaam en in mijn rugzak. Eigenlijk kan er maar weinig mis gaan, maar na die haast oneindige aaneenschakeling van tegenslagen in het afgelopen jaar zou het me niet verbazen wanneer het weer mis zal gaan. Niet dat Jielus de eeuwige optimist nu een pessimist is geworden! Nee, ik ben slechts wat onzekerder en voorzichtiger geworden.
De treinen brengen me zonder oponthoud naar Schiphol waar ik direct mijn bagage kan inchecken. Een vriendelijke donkere dame met een enorme bos zwart kroeshaar en een ontwapende glimlach neemt mijn koffer aan. Achttien kilo! Achttien kilo Hollandse delicatessen voor mijn vriend Jan in Pattaya. Het gaat te ver om alles op te noemen maar neem maar van me aan dat het een feest wordt in Thailand.
Het is zolang voor me geleden dat het me meteen opvalt hoe enorm Schiphol veranderd en verbeterd is. Het voelt vreemd zo eenzaam en alleen op deze enorme luchthaven en dat terwijl er honderden mensen om me heen zijn, maar ik ben toch blij dat ik na die zestien moeilijke maanden een paar weken stoom kan afblazen in mijn geliefde Thailand.
Mijn eigen rugzak wordt van alle kanten bekeken en gewogen, negen kilo, het argument dat mijn laptop er ook in zit is voldoende om een langgerekte rode sticker te ontvangen met daarop “Turkish Airlines  CABIN/KABIN”.
Gelukkig geen enkel probleem en de eerste hindernis is zonder problemen genomen. De controle van de handbagage is nu gecentraliseerd en zeker een enorme verbetering. Binnen twintig minuten ben ik vanuit de trein tot achter de marechaussee, en dat is in het verleden wel eens anders geweest!
Schiphol zonder Cees Nolles is Schiphol niet meer. Ik heb ook geen trek in een biertje en omdat ik zo bij de gate naar binnen kan/mag lopen besluit ik om een grote koffie te nemen en de eerste regels van dit verhaal te schrijven. Een discipline waar ik thuis maar moeilijk aan toe kom. Er gebeurt te weinig en er is teveel afleiding om mijn fantasie haar vrije loop te laten.
Turkish Airlines? Ik zie al enkele van jullie een wenkbrauw ophalen! Een goede aanbieding! € 490,- voor een retour naar Bangkok met een uur overstappen op de heenweg en twee en een half uur op de terugweg. Turkish Airlines is lid van “Star Alliance” en dat is niet het eerste de beste samenwerkingsverband. Een paar jaar terug heeft mijn vertrouwen in de “Star Alliance” zich al een keer terugbetaald toen mijn vlucht met Egypt Airlines wegens technische problemen niet kon worden uitgevoerd. Binnen zes uur was ik overgeboekt op een vervangende vlucht met EVA Airlines naar Amsterdam! De eerste vlucht van Schiphol naar Istanbul is precies wat ik er van verwachtte. Net niet vol, een half uur te laat en het eten krijgt een zeven.

De kip met saté kruiden en groenten, er had wel wat meer saus op gemogen!
Het uur om in Istanbul over te stappen is net voldoende. Een flinke afstand tussen de twee pieren terwijl is volgens mij maar slechts een terminal is. Onderweg zie ik grote pullen Efes bier in een soort an Irish Pub. Die zullen me op de terugweg wel prima smaken!
Ik ben als een van de eersten aan boord omdat ik, wanneer het ook maar enigszins mogelijk is, het liefst achterin het vliegtuig zit. De Airbus 330-300 is tot op de laatste stoel gevuld. Dit is tegenwoordig eerder een regel dan een uitzondering. Mijn buurman is een Amerikaan van in de dertig die twee weken vakantie in Thailand zou gaan vieren. Dat is dan wel inclusief de drie dagen aan boord van het vliegtuig! Dat zet me toch ook wel even aan het denken dat ik die vier weken ontsnapping uit Zaltbommel zo maar voor lief neem. Er zijn heel veel anderen die het met minder moeten doen. En dan te bedenken dat we over een paar maanden waarschijnlijk weer gaan.
Het eerste boek van deze vakantie werd gesloten. “Elke dag een druppel gif” gaat over NSB kinderen na de tweede wereldoorlog. Een interessant verhaal dat toch ook wel ontroert.
Het tweede boek is een Pieter Aspe detective waarin Commissaris van In weer een ingewikkelde moord gaat oplossen. “Pandora” is de titel. Na enkele pagina’s op mijn Kobo Glo was het gelukkig al weer tijd om te eten. En ook deze maaltijd krijgt een voldoende.

Aubergine gevuld met rundergehakt, een smakelijk gerecht dat ik met plezier naar binnen werk. De kip van mijn buurman ziet er ook goed uit maar het lijkt hem niet te smaken. Na het eten hebben we nog een kort gesprek over Thailand. Hij is duidelijk zenuwachting. Het is voor hem de eerste keer in Azië en hij bestookt me met de bekende vragen. Over de veiligheid in Bangkok en het eten op straat, tot het reizen met de trein en het vliegen naar Chiang Mai. Het is me duidelijk: hij wil teveel in een te korte tijd. Een beetje advies is voldoende omdat hij aan zijn volgende buurman waarschijnlijk weer dezelfde vragen stelt.
Voor mij is deze dag afgesloten. Buiten is het aardedonker en in de cabine gaan de lichten uit. Ik kan nog niet slapen dus probeer ik een film te kijken. “Gravity” heeft een dunne verhaallijn maar de speciale effecten zijn heel spectaculair. Nog wat water en slapen. Morgen wordt ik wakker in Thailand.

Nederland: De eerste korte broekendag

Zaltbommel

Eindelijk is hij daar! De zon. De verwarmende zon die veel depressiëisten uit hun wintergemoedstoestand haalt. De energie die onze eigen ster uitstraalt ontwaakt de natuur en overal zie je de voorzichtig openende groene knoppen. Heerlijk! Mijn spijkerbroeken zijn verdwenen in de bananendoos waar mijn korte broeken uit tevoorschijn zijn gekomen. Vanaf vandaag is het officiële korte broeken seizoen begonnen!
De donkere dagen van de herfst en de winter hebben negen kilo op mijn lichaam achtergelaten en die moeten er nu ook weer af. Dat zal natuurlijk geen probleem zijn. Het winterdieet maakt plaats voor een lente- en zomerdieet. Heerlijk licht, gezond en veel rauwe groenten. Lekker wandelen en genieten van het mooie Nederland.
Ik voel me zelfs weer zo goed dat ik wil schrijven. Ik heb, of maak weer tijd om te schrijven. Het kriebelt weer in mijn hoofd en veel gedachten wachten om vereeuwigd te worden in binaire getallen. Er gebeurt zoveel in de wereld en iedereen is met zijn eigen micro cosmos bezig dat ik niet achter kan blijven. Ik ga de donkere winterdagen achter me laten en 2015 eindelijk eens openen. Een blik op mijn weblog verklaart het drama dat zich de laatste maanden van 2014 en het begin van 2015 heeft afgespeeld. Slechts 24 verhalen in zes maanden! Die heb ik wel eens in een maand gepubliceerd!
Alles gaat weer beter en laten we hopen dat het lang mooi weer blijft. De kop is er af, ik voel veel positieve energie en dat is een goed teken.

Nederland: Zijn we de weg kwijt? deel 2

Zaltbommel

"Vegetarisch eten op schoolkamp", kopt de Telegraaf.

Een staaltje bemoeizucht van de bovenste plank!

Wat een leuk, onschuldig, motiverend en constructief schoolkamp voor de leerlingen van “het Kranenburg College” had moeten worden werd opgemerkt door de lokale politiek die tussen de drukte van het besturen, declaraties indienen en zakkenvullen, toch nog wat vrije tijd en bemoeizucht had kunnen vinden in hun drukke agenda.
Als eerste begon de PvdA zich te roeren, en dat terwijl ze het eigenlijk te druk hebben met het likken van hun politieke wonden en de komende verkiezingen voor de eerste kamer/waterschappen die hoogstwaarschijnlijk het einde van het socialisme zoals we uit de vorige eeuw gewend waren in zullen luiden.
Een struisvogel die zijn kop uit het zand trekt pikt aan de eerste steen die ze ziet! Kortzichtigheid en een soort horizon blindheid.

“Een school zou geen religieuze keuzes moeten opdringen aan leerlingen”, stelt de Utrechtse fractie van de PvdD in een brandbrief aan de directie van het Kranenburg College.

"geen religieuze keuzes moeten opdringen aan leerlingen”?

Wat bedoelen ze daar nu weer mee? Omdat het om een brandbrief gaat begrijpen wij direct hoe belangrijk dit onderwerp is!

Het Kranenburg College is namelijk een openbare school en dan is het statistisch aannemelijk dat er ook islamieten en aanhangers van andere geloofsovertuigingen tussen de leerlingen zitten. Om de organisatie wat gemakkelijker te maken en het aantal koks, en daarmee ook de kosten, in de hand te houden hebben de organisatoren ervoor gekozen om de maaltijden Halal te houden.
En dan gaat uitgerekend de meest moslim vriendelijke partij aan het Nederlandse politieke firmament dwars liggen, de PvdA dus. Zouden die twee afvallige Turken in de tweede kamer er misschien wat mee te maken hebben, de eerste sporen van Islamvrees of is het ouderwetse bemoeizucht? Die blazen het eten van kip met sla en patat op tot “het opdringen van een religieuze keuze”! Gaan ze straks ook nog verplichten om Kosher maaltijden, vegetarische maaltijden en veganistische maaltijden te serveren aan die personen die denken daar recht op te hebben?

Het politieke vuurwerk heeft ook anderen politieke partijen gewekt en ook de PvdD roert zich! “dus’ vlees eten afkomstig van ritueel geslachte dieren, die zonder verdoving aan hun einde komen” is de eerste gedachte die hun te binnen schiet wanneer het gaat over een maaltijd bestaand uit spaghetti met gehaktsaus, stokbrood en broccoli.
Notabene een wet die met uitzonderingen op religieuze gronden is ingevoerd!  Het zou volgens de PvdD beter zijn om vegetarisch te eten op het schoolkamp. Ik wil het woord ziekelijk niet in de mond nemen maar over het algemeen zien de veganistische stemmers op de PvdD er niet ècht gezond uit.

Onduidelijk is wat het Kranenburg College van het voorstel vindt. De directie was gisteren niet voor commentaar bereikbaar. Waarschijnlijk vergaderen ze eerst over het annuleren van schoolkamp?

In het Kranenburg College zit men dus met de handen in het haar! De organisatoren spitten elke ochtend de (lokale) kranten en de brievenbus door of er misschien nog andere politieke partijen en/of milieu instanties zich niet kunnen verenigen met de plannen van het Kranenburg College om op schoolkamp te gaan.

Zou zouden er tegenstanders kunnen zijn voor de gebruikte bussen die op het sterk vervuilende diesel rijden en elk jaar miljoenen tonnen fijnstof in de atmosfeer pompen. Een beter en schoner alternatief zou bijvoorbeeld een bus op aardgas, de trein, de fiets of te voet zijn.

En àls er dan vegetarische maaltijden worden voorgeschoteld moet de groente wel bij gekwalificeerde biologische boeren worden ingekocht!

Is er misschien ook nog een (religieuze) instelling die gaat klagen over de onevenwichtige samenstelling van de groep en dat mannen en vrouwen streng gescheiden dienen te blijven.

Is er een gebedsruimte en wasplaats aanwezig voor de islamitische minderheid omdat er een vrijdag in het programma zit? Gaat er een rabbijn mee voor de joden bij te staan die nog steeds worstelen met het oorlogsverleden?  Zijn er op zondag een katholieke, protestante, gereformeerde en Nederlands hervormde priesters beschikbaar voor de kerkdienst?

Is er hulp aanwezig voor die leerlingen die worstelen met hun homoseksuele, zelfmoordneigingen, religieuze problemen, pedofiele gedachten en hun afkeer van spruitjes?

Met angst in gedachten en lood in de schoenen gaan de organisatoren van het schoolkamp elke ochtend naar het Kranenburg College om te zien of er nog meer bemoeizuchtige hebben gemeld. Wat een onschuldig schoolkamp en gezellig uitstapje voor de leerlingen zou moeten worden is door de politiek correcte dictators vakkundig vermoord!

En waarom? Het begon allemaal met het magische woord “HALAL”!

Dit zou zo maar het menu voor het schoolkamp kunnen zijn!

Donderdag: Kip saté met nasi goreng en sperziebonen
Vrijdag: Gestoofde kabeljauw met aardappelpuree en worteltjes
Zaterdag: Aloo Gobi met Dahl Makhani en Naan
Zondag: Spaghetti met (runder)gehaktsaus, stokbrood en broccoli
Maandag: Kip met patat en sla

Ik zie persoonlijk geen enkele reden voor paniek maar een politiek verlicht persoon ziet hier iets gevaarlijks en religieus in. Maar heeft de Utrechtse fractie van de PvdD wel een idee wat het woord “HALAL” inhoudt en dat het woord “HALAL” een term is waar je helemaal niet bang voor hoeft te zijn?

Veel mensen aan de onderkant van de maatschappij zouden blij zijn met zo’n overheerlijk en gevarieerd menu. Kan de politiek daar misschien eens wat aan gaan doen?

Ik heb het even moeten opzoeken want ik ben geen politicus en dus ook niet alomwetend!

Halalvlees dient uitgebloed vlees te zijn van een beperkt aantal toegestane dieren, die volgens de islamitische voorschriften geslacht worden (dhabiha). Vlees van carnivoren en van dieren die spontaan gestorven zijn, evenals het expliciet in de Koran vermelde varkensvlees, zijn enkel toegestaan als er niets anders voorhanden is om in leven te blijven. Paardenvlees is niet verboden, maar het slachten van paarden is onder moslims niet gebruikelijk. Dieren die nog zogende jongen hebben evenals de zogende jongen zelf mogen niet geslacht worden. Het doden van een dier is enkel toegestaan voor consumptie of om het uit zijn lijden te verlossen indien het ziek of gewond is.
Alles wat uit de zee komt is volgens de meeste madhhabs zonder meer halal, het hoeft niet op een speciale wijze gedood te worden. De madhhabs kennen kleine verschillen, bijvoorbeeld over de vraag of garnalen en muildieren toegestaan zijn voor consumptie, met name de hanafitische madhhab kent beperkingen op wat uit de zee gegeten mag worden.
Insecten zijn zonder meer haram evenals stoffen gewonnen uit insecten zoals bijvoorbeeld karmijnrood (E120) dat wordt gewonnen uit de cochenilleluis.
Alle andere soorten voedsel (groenten, vruchten en dranken, met uitzondering van alcoholische dranken en verdovende middelen) zijn zonder bijzondere bewerkingen toegestaan voor consumptie.

(Bron: Wikipedia)

Met verbazing heb ik de definitie van “HALAL” op Wikipedia gelezen. Wat mij het meest opvalt is de passage: “zijn enkel toegestaan als er niets anders voorhanden is om in leven te blijven”.

Dus op het menu staan plofkippen, oude melkkoeien, Alaska Pollock, en groenten en peulvruchten uit de Oekraïne. (Oops! Oekraïne? Snel doorschrijven anders begint er een net wakker geworden lid van een kleine politieke partij over de mensenrechten, journalistieke vrijheid en de burgeroorlog!)

M.a.w., men schreeuwt moord en brand uit politieke en religieuze correctheid voordat er zelfs maar een slachtoffer is gevonden. De angst voor politieke incorrectheid zit diep en het gebrek aan kennis van de democratisch gekozen politieke vertegenwoordigers is weer aangetoond. Òf wil men lawaai maken om zo de aandacht op te eisen van een kwetsbare groep kiezers zo vlak voor de verkiezingen?

“Halal” betekend in een islamitisch land als Maleisië dat de handen van de slager/kok, het mes en de tafel van de slager/kok èn het busjes van de slager/kok/restaurant nooit in aanraking zijn geweest met “Haram” voedsel! En dat wordt zeer streng gecontroleerd voordat de slager/restauranthouder zijn “Halal certificaat” ontvangt wat hij trots achter zijn raam in de etalage  hangt!
Volgens mij had het meisje achter de kassa bij de HEMA, getooid met de Hijab” (hoofddoek), geen enkel probleem bij het afrekenen en inpakken van de “Haram” worstenbroodjes!


En wanneer u mij vraagt? Ja, we zijn in Nederland compleet de weg kwijt!



(Bron: De telegraaf)