Singapore: Een dagje met Annelyn

Geylang, Amrise Hotel (209)

Één van de leukste dingen van het reizen over de wereld is als je opnieuw een vriend of vriendin ontmoet in een compleet andere omgeving en in een ander land dan waar je ze hebt ontmoet. Mensen kunnen zo anders zijn als ze verplaatst zijn van hun reisomgeving naar hun thuisomgeving.
Vandaag zouden we een dag doorbrengen met Annelyn, een vriendin van ons die met haar werkgever van Thailand naar Singapore is verhuisd. Anneylyn is één van de tienduizenden Filipijnse vrouwen die over de hele wereld als au-pair werken. Annelyn zorgt al sinds de geboorte voor een kindje. Ze is een warm en erg vriendelijk persoon.
Ik liet het organiseren helemaal aan Lyka over vandaag en ik zou hun volgen. En daar begon het allemaal mee! Ik zat om zeven uur al op de rand van het bed terwijl Lyka van deze zaterdag een uitslaapdag maakte. Ik moest niet klagen. Ik had hete koffie en voldoende werk om me een paar uur bezig te houden.
Lyka had om half twaalf afgesproken in Raffles City, en wel bij de MacDonald's. Bij aankomst, we waren ondanks het late tijdstip nog ruim twintig minuten te laat, was er geen spoor van Annelyn te bekennen. Verbaasd keken we elkaar aan terwijl ik bij Lyka ook een spoortje van paniek in haar ogen zag.
'Was Annelyn alweer vertrokken?'
Nee, natuurlijk niet! Ze verscheen plotseling uit de drukke zaterdag winkelende menigte van Singapore. Eerst een bakkie koffie! Met het dampende bakkie voor mee schakelden de meisjes over op het Tagalog, de gemeenschappelijke taal op de Filipijnen, en ik ging terug naar de anonimiteit van een simpele Europeaan.

Het maakte me niet zoveel uit want vandaag was voor de meiden. Het was wel vreemd dat ze eerst aan mij vroegen waar we naar toe gingen. Ik had geen idee en opperde het idee om maar naar Orchard Road te gaan. Het winkelparadijs van Singapore met koopjes vanaf twee Euro tot de exclusiefste kledingmerken uit Frankrijk en Italië.

Ik had me er niet echt veel van voorgesteld maar in Lucky Plaza, wat nu klein Manila is, begonnen we met een Filipijnse lunch. Ik moet mijn eerdere oordeel over de Filipijnse keuken nu toch wel een beetje bijstellen. Het zag er allemaal perfect uit en ondanks de vreemdste combinaties van gebruikte ingrediënten smaakte het me toch goed. Er zijn nu eenmaal niet veel Filipijnse restaurants en dat zegt toch ook wel wat over de Filipijnse gerechten.

Na het eten was het tijd om te winkelen. Een vrouwen bezigheid die menig man kippenvel en angstzweet oplevert. Maar niet voor mij. Mijn opleiding voor het DETEX diploma meer dan vijfentwintig jaar geleden komt me op deze momenten nog steeds goed van pas. En om echt eerlijk te zijn geniet ik wel een beetje van al die exclusieve mode, zeker in een warm land waar slanke vrouwen in luchtige jurkjes de boventoon voeren.

Nee, met schoenen heb ik het niet echt! Daarvan breekt bij mij het angstzweet uit. Ik kan nog steeds niet begrijpen dat een zoogdier met twee voeten meer dan honderd schoenen kan hebben!
Dough nuts en een bakkie koffie! Het was al half vijf en de tijd vloog om! De meiden hadden verder ook niets meer op de agenda en zo kwamen we op het idee om nog een keer naar de lichtshow te gaan kijken. Het was ook nieuw voor Annelyn. Het was schitterend weer en het juiste moment om ook nog wat avondfoto's te gaan maken van de skyline van Singapore. Maar dan moest ik wel eerst terug naar het hotel om mijn statief te gaan halen.

In de trein was ik zo druk met een Australisch echtpaar in gesprek dat ik een station te vroeg de trein verliet. De meiden gingen door naar Raffles Place en zouden bij de Merlion op me wachten.

Het was geen probleem want ik stapte over op de bus die me redelijk dicht bij me hotel bracht. Het statief om de schouder en snel weer op pad naar de Marina Bay. Maar al met al had het me toch bijna anderhalf uur gekost! Maar we waren er nu helemaal klaar voor! De zon zakte steeds lager en om acht uur zou de lichtshow weer beginnen.

Ook een leuk meisje!

Vanaf de pier naast de Merlion was de show een stuk beter dan van de andere zijde! Maar de show kon nog steeds niet in de schaduw van Hong Kong staan.

Het begon al aardig laat te worden en ik nodigde Annelyn uit om samen met ons in het nieuwe Chinatown, Geylang, nog wat te gaan eten. Maar helaas sloeg ze dat af want het was al aardig laat en ze moest morgen weer vroeg op en het was ook wel te begrijpen na deze lange vermoeiende dag. We zwaaiden haar uit op het Aljunied MRT station tot de trein uit het oog was verdwenen. Het was een mooie dag met een moeilijk afscheid geweest.
Wij vielen neer bij het eerste terras waar we een tafeltje konden vinden en bestelden onze maaltijd. Natuurlijk vergezeld van een biertje, want dat had ik vandaag wel verdient!

Singapore: Een vochtige dag

Geylang, Amrise Hotel (209)

Helaas zijn er ook van deze dagen als je op reis bent! De regen dreigt en dreigt niet alleen maar laat ook van zich horen. Al voor de middag dalen de eerste grote druppels op de dorstige aarde neer. Het ontbijt smaakt ons prima omdat we voelen dat het einde van deze reis nabij is gekomen. Witte boterhammen met de laatste hazelnoot pasta. Wanneer we klaar zijn spoel ik mijn plastic mes af en gooi de laatste restjes van onze noodrantsoenen weg. Vanaf morgen alleen nog de gouden bogen als ontbijt.
Sushi in Plaza Singapora was een traditie.
'Was!', want het zal nu wel heel lang duren voordat we weer hier zijn.

Zodra we buiten komen is er weer de regen. Hevige stortbuien afgewisseld met motregen. Het is een sombere Vrijdag in Singapore. We gaan meteen weer naar binnen en verplaatsen ons met de MRT naar het "Raffles Place" winkelcentrum. Regen op het glazen dak en een beker koffie in de hand. Schuilende mensen roken onder een smal afdakje een sigaret. Singapore is geen plaats voor rokers! Sigaretten zijn hier verschrikkelijk duur.

Dan maar weer tussen twee buien door terug naar de kamer. Er zit niets anders op voor vandaag. Zeven kanalen in totaal op de kleine LCD TV. De enige die goed genoeg zijn om te bekijken zonder een oogbeschadiging op te lopen zijn een Chinees en een Indiaas filmkanaal. De laatste zonder geluid zodat de hoofdrol spelers als doofstomme marionetten in hun felgekleurde gewaden over het scherm dansen.
Dan maar foto's verwerken en schrijven.

Na een diner van rijst met een verscheidenheid aan bijgerechten gaan we naar de stad. Bij mijn oude bekende drinkgelegenheid tref ik mijn vrienden aan. Ondanks de regen krijgt deze dag toch nog een gezellig einde. Moe en voldaan nemen we de laatste bus terug naar Geylang.

Singapore: Lichtshow! Welke lichtshow?

Geylang, Amrise Hotel (209)

Voor het slapen gaan gisteren hebben we de plannen voor vandaag gemaakt. Het wordt een drukke dag met hopelijk geen of weinig regen. We mogen dan wel in een ander land wakker zijn geworden maar het zijn nog steeds de tropen en de westelijke moesson kan zeer veel water in het eten gooien.
Vanzelfsprekend begonnen we de dag met een MacDonald's ontbijttje in het Funan IT center. De Battlebox ligt in het Fort Canning Park net achter het Enorme elektronica winkelcentrum. Een goede locatie om de dag te beginnen.
Singapore is een opvallend groene stad met veel plantsoenen en parken. Elk stukje groen is een oase van rust en die ligt slechts een paar stappen van de drukke zesbaansstraten vandaan. In het park is het nog rustig en terwijl we langzaam richting de Battlebox gaan kijk ik met één oog omhoog waar zich de donkere wolken in een palet van honderden tinten verzamelen. Natuurlijk ligt Malacca hier maar tweehonderd kilometer vandaan maar de weerpatronen zijn grotendeels hetzelfde.
'Na de middag een grote kans op regen!', zou de weerman zeggen.

Singapore onderhoud zijn cultuur en historie uitstekend omdat het zich al vroeg realiseerde dat dit een bron voor de ontwikkeling van het toerisme zou worden. Het Fort Canning Cultural Center waarin een ballet en muziekschool zijn gevestigd is hier een prima voorbeeld van. Een maagdelijk wit gebouw in een smaragdgroene omgeving.
Het grasveld voor het gebouw was vroeger een begraafplaats maar daar denkt niemand meer over na. Dertig jaar geleden zijn de graven geruimd en de grafstenen die nog in redelijke of goede staat waren zijn in de muren rond de oude begraafplaats gemetseld. Een enkel groter monument voor vooraanstaande bestuurders of militaire officieren in een uithoek zijn in hun geheel gespaard.

Ik hou van begraafplaatsen omdat ze veel over de geschiedenis van een land, stad of dorp vertellen. En terwijl ik langzaam voorbij de graven loop en de namen en data lees probeer ik me voor te stellen wat voor personen daarbij zouden hebben gehoord.
"Noodlottig ongeval", "Besmettelijke ziekte" en "Overleden tijdens de bevalling" zijn vaak te lezen op de grafmonumenten. Ik wil zelf gecremeerd en in een urn bewaard worden. Net als de Chinezen! Een onbekende naam op een onbekende begraafplaats? Waar is de familie? Nee, doe mij maar op de Chinese manier. In een potje op de schoorsteen.
Bij de Battlebox is er helaas een tegenvaller, voor vandaag zijn alle rondleidingen uitverkocht. Groepen hebben de rondleidingen geboekt en dat gebeurt volgens mij wel veel vaker. De receptioniste haalt een handgeschreven briefje tevoorschijn met daarop data en tijden dat de rondleidingen voor het gewone publiek toegankelijk zijn. En dat is geen goede ontwikkeling.
Teleurgesteld zoeken we dan maar Orchard Road op. De wereldberoemde winkelstraat in Singapore. Een beetje shoppen, een nieuw shirt voor Lyka, een beetje rondkijken. Een bakkie koffie en meer van die onzinnigheden.


Lunch bij Funan IT en dan weer terug naar het hotel om te rusten. Terwijl we op de bus staan te wachten breekt de regen los. Een stortvloed van bijbelse proporties ontlaat zich over Singapore. Vanaf de bovenste verdieping van de dubbeldekker bus zien we de lege straten. Singapore gaat tijdens de regen ondergronds. Er zijn zoveel ondergrondse verbindingen in de stad dat je in deze wereld van de door de mensen aangelegde grotten gemakkelijk kan verdwalen.

Op de kamer krijg ik een email met de verontschuldigingen van de jongens. De plannen waren veranderd en dat is altijd goed mogelijk.
'Doe wat je kan doen als je onderweg bent!'
'Geen afspraak is voor honderd procent zeker want er kan altijd van alles tussen komen!'
'Leef bij het moment van een echte reiziger begrijpt je situatie!'
In onze kleine kamer maken we plannen voor de rest van de dag. Lyka wil graag naar de "boot in de lucht". Een bijnaam voor de constructie die over de drie torens van het Marina Bay Sands Hotel is gebouwd. Het is indrukwekkend om het vanaf de grond te zien maar een bezoekje aan het Sky Deck van het Marina Bay Sands Hotel is zeker aan te raden.

We kiezen, net zoals heel veel toeristen, voor de zonsondergang. Eerst een bezoek in het volle licht en dan kijken hoe langzaam de lichtjes van het financiële district van Singapore aangaan.
Het is een fantastische ervaring met enkele zaken die Singapore zo uniek maken. Een partijtje voetbal op een voetbalveld dat op een meer drijft! Een Indiaas biertje op tweehonderd meter boven het maaiveld met een schitterend uitzicht. Een uitzicht dat wekelijks veranderd omdat er steeds nieuwe wolkenkrabbers en attracties worden toegevoegd. Een paar uurtjes om nooit meer te vergeten.

Maar dan snel naar beneden omdat we de lichtshow niet willen missen. Lichtshow? Ik had er nog nooit van gehoord maar de jongens waren niet komen opdagen omdat ze naar de lichtshow aan Marina Bay waren gegaan. Wij haasten ons dus naar de overzijde van de Marina Bay en maken ons bezweet van het haasten op voor het spektakel. De camera wordt op het statief gemonteerd en alles is in gereedheid gebracht. Laat de show maar beginnen! Wij zijn er klaar voor!
Met een zacht muziekje op de achtergrond beginnen er een paar lichtbundels links en rechts te schijnen. Op het winkelcentrum golven wat kleuren licht op en neer en de lichtbundels krijgen versterking vanaf het hotel.
Wij kijken elkaar aan en denken hetzelfde, 'Is dat alles?'

Met de lichtshow aan de haven van Hong Kong in onze gedachte hadden we toch wel iets meer verwacht. Ze hebben hier nog heel wat werkt te verzetten mochten ze dezelfde kwaliteit bereiken als in Hong Kong.. Maar met mijn kennis over de mentaliteit van deze mensen weet ik zeker dat er hier over een paar jaar ook een attractie van wereldklasse te zien zal zijn. Het heeft gewoon wat tijd nodig.

Onze eerste dag zit er op en Lyka haalt haar oude witte Swatch tevoorschijn. Een nieuw horlogebandje en het horloge glas is gepolijst. Groot onderhoud heeft het in een nieuw horloge veranderd. En daar is ze erg blij mee!