De afgelopen weken zijn niet de gemakkelijkste weken van 2011 geweest. Sinds mijn terugkeer in Thailand heb ik helemaal niets gedaan. En dan ook ècht heel weinig! De afgelopen vier weken zijn heel langzaam voorbij gekropen terwijl ik me in een soort winterslaap bevond, figuurlijk dan. Mijn reisverhalen van augustus, oktober en november zijn nog niet eens geschreven, en/of gecontroleerd en gepubliceerd en we gaan alweer op pad.
Zoals de titel van dit verhaal al suggereert, ‘Heb ik genoeg van al dat reizen?’
Voor mijn eigen idee nog niet maar toch voel ik alle symptomen om het wat rustiger aan te gaan doen. Mijn relatie met Lyka is nu ook in woelige wateren terecht gekomen en de roze kleur is nu ook bijna geheel uit mijn bril verdwenen. Dat voelt onplezierig maar het is wel de realiteit van de dag!
Het wordt steeds moeilijker om haar te motiveren en het kost me ook veel energie om haar geïnteresseerd te houden in de landen die we samen volgend jaar hopen te gaan bezoeken. En om eerlijk te zijn heb ik soms wel mijn momenten van twijfel. Ik hoop alleen dat we op deze korte reis minder kibbelen en dat we samen kunnen genieten van de oude en nieuwe koloniale steden Macau en Hong Kong.
Het is alweer drie en een half jaar geleden dat ik in Hong Kong was om het “Songkran”, het Thaise nieuwjaar, te ontvluchten. Ik weet het! Voor sommige van jullie is het een hoogtepunt van jullie vakantie in Thailand geweest maar als je het een paar jaar op rij hebt kunnen vieren dan is de gein er wel van af. Zeker wanneer je elke dag in de krant leest hoeveel mensen er gisteren weer in het verkeer zijn omgekomen.
Drie en een half jaar geleden was ik ook in een nieuwe periode van reizen beland en had al vaker mijn goedkope hostels omgeruild voor wat duurdere business hotels. Een beetje meer luxe kan nu eenmaal geen kwaad. Ook ben ik al die verhalen van die bloemenkinderen die maanden op reis zijn een beetje zat. Het goedkoopste eten wordt door ze aangevuld met dure tabak en alcoholische dranken. Het aanhoren van die vervelende en oninteressante verhalen over hoe goedkoop ze wel niet kunnen rondkopen terwijl ze tegelijkertijd het eten van je bord zitten te kijken. Nee, het rugzakken is aan het veranderen.
Helaas lagen ruim drie jaar geleden de prijzen van de twee sterren hotels in Macau en Hong Kong zo hoog dat ik opnieuw voor hostels moest kiezen. In Macau zou ik in het “Sanva Hostel” slapen en in in Hong Kong in het vertrouwde “Ma Wui Hall”, Mt Davis YH.
Alleen bij aankomst in het “Sanva Hotel” in Macau bekroop me een gevoel van onveiligheid. Ik was met zoveel kostbare elektronica onderweg dat ik wel een veilige kamer moest hebben. En deze plaats zag er niet zo veilig uit. Het hang en sluitwerk was bijna honderd jaar oud en de kamers hadden geen plafonds maar alleen een houten tussenwand als afscheiding. Dus ging ik verder op zoek naar een andere slaapplaats en kwam uit bij het veel duurdere, maar ook veel betere, “East Asia Hotel”.
En nu, drie en een half jaar later, kom ik weer bij het “Sanva Hostel” terug. Niet alleen omdat het veruit de goedkoopste plaats is om te slapen maar omdat ik ook de sfeer van het oude Macau wil proeven. Met dat gevaar zal het ook allemaal wel meevallen, het wordt tenslotte ook tijd dat ik wat positiever ga denken!
Wat we in Macau gaan doen laat ik nog helemaal open omdat ik niet weet hoe het tussen ons twee zal gaan lopen. Als Lyka wil uitslapen dan moet ze dat maar doen want ik heb er op voorhand al geen zin in om daar elke ochtend weer over te bekvechten. Natuurlijk zijn er de kerken en de casino’s van Macau. En ook het eten zal een hoogtepunt zijn. Zeven dagen zonder enige vorm van planning liggen voor ons voordat we met de boot van Macau naar Hong Kong varen.
In Hong Kong heb ik het “Mt Davis YHA” nu gelaten voor wat het is en ik heb gekozen voor het veel duurdere maar midden in “Kowloon” gelegen “USA Hotel”. Dat betekend dat we ook ‘s avonds de deur uit kunnen gaan en Hong Kong van een kant gaan bekijken die ik zelf ook nog nooit heb gezien.
Voor Lyka zal het hoogtepunt van deze reis een bezoek aan Micky Mouse zijn in “Disneyland Hong Kong” zijn. Zelf hoop ik dat we wat langere wandelingen kunnen gaan maken die er de laatste keer door een overtrekkende tyfoon bij in zijn geschoten.
En nu ik het zo zelf allemaal weer teruglees krijg ik er toch ook wel weer trek in. Het is de laatste maand van een heel bewogen jaar waarin ik veel heb geleerd over mezelf en over andere mensen. 2012 zal waarschijnlijk een jaar worden van grote veranderingen. De 64.000 Euro vraag is of ik zal stoppen met reizen of niet!‘Ben ik nu oververmoeid of ongeïnteresseerd?’
