Nederland: Een nieuwe fiets

Zaltbommel

Ja, het is precies zoals de titel zegt! Ik heb een nieuwe fiets gekocht. De laatste tijd krijg ik steeds meer last van mijn rechtervoet. Hij wordt pijnlijk na een kilometer of vijftien en ik weet zelf dat het nooit meer goed zal komen. Steunzolen zouden verlichting kunnen brengen en die staan dan ook gepland in de niet verre toekomst. Ik blijf natuurlijk wel veel wandelen want dan zie je wat meer.
Maar ondertussen ga ik proberen mezelf op het fietsen te storten. Een mooie lichtblauwe Gazelle Fuente Pure 2010 is aangeschaft en ik wil nu de tweewieler meer gaan gebruiken rond mijn woonplaats Zaltbommel. De fiets was aantrekkelijk geprijsd bij Bert van Osch rijwielen in Zaltbommel. Natuurlijk had ik het internet afgestruind maar Bert kon mij ook een aantrekkelijke aanbieding doen. En dan is dicht bij huis gekocht natuurlijk altijd beter dan van een onpersoonlijke website.
De GPS zit op het stuur en ik ben al een beetje aan het plannen om meerdaagse tochten te gaan doen. Maar het probleem is natuurlijk het Nederlandse weer dus waarschijnlijk wordt de tocht doorgeschoven naar de lente van volgend jaar. Van de week krijg ik nog mijn fietstassen binnen en dan kan ik eens gaan kijken, met de gunst van de weergoden, waar we zo allemaal nog een dagtochtje kunnen gaan maken.

Deze foto is nog uit de catalogus! Volgende week de eerste foto’s van onderweg.

Nederland: Op pad met Pieter

Zaltbommel

Op twee september heb ik me opgegeven voor een wandeling in Millingen. Lekker de natuur in op zondag en genieten van het mooie rivierlandschap. Ik ga meestal mee met een wandeling die ik op “de Wandelsite” heb uitgekozen. Het was de derde keer maar deze keer was het erg vreemd. Jullie weten dat ik graag met mijn GPS op pad ga om zo mijn afgelegde pad te analyseren en ook mijn foto’s te geotaggen. Mijn eerste vraag over de strippenkaarten en het vervoer naar het startpunt werd vriendelijk beantwoord.
Maar mijn volgende vraag wat het begin van een open gebleven conversatie.

‘Heb je misschien een gps track van de wandeling?’

Op zich geen vreemde vraag want er zijn tegenwoordig veel mensen die wandelen en/of fietsen met een GPS. Het antwoord dat ik ontving:

‘beste Jielus
Ik heb de wandeling zelf samengesteld en er veel tijd en moeite ingestopt.
Ik vind het ook niet prettig wanneer je de wandeling op je eigen GPS opneemt.’

Ik vond dit een vreemde reactie en probeerde de kaartlezer op zijn gemak te stellen door duidelijk uit te leggen wat mijn bedoelingen waren.

Beste Jeanne Pertijs,
Het is wel de bedoeling dat ik mijn gps meebreng omdat ik al mijn foto’s geotag. Ik weet dan altijd waar die foto's zijn gemaakt met de bijbehorende data. Ik hoop dat je daar geen bezwaar tegen hebt. Ik gebruik het alleen maar voor mezelf.

Een antwoord bleef uit en ik wist ik niet goed wat ik er mee aan moest. Ik was ondertussen te laat om nog via de website af te zeggen en dus probeerde ik het nog een keer met een email. Mijn bijdrage was ik nu toch al kwijt.

Beste Jeanne Pertijs,
Ik zeg af voor de wandeling van aanstaande zondag. Ik voel me niet op mijn gemak wanneer ik mijn gps moet verstoppen of wanneer de organisator niet blij is wanneer ik de wandeling vastleg. Natuurlijk kom ik hier op terug in een verhaal op mijn weblog. Veel plezier aanstaande zondag en veel succes met het organiseren van wandelingen.

Het antwoord op mijn laatste email bleef uit en daardoor ging de wandeling op zondag op het laatste moment niet door.

Ik belde mijn maat Tettje dat de wandeling op zondag waarschijnlijk niet door ging en vroeg meteen of hij zin had om vandaag met ons mee te gaan. De weersverwachting was goed en hij vond het ook leuk om weer eens ergens anders naar toe te gaan.

Vanochtend stapten we om kwart over negen op de trein naar Tilburg waar Pieter al in de ontvangsthal op ons stond te wachten. Hij had een wandeling van vijfentwintig kilometer op het internet opgezocht en wist waarschijnlijk niet dat dit wel een beetje teveel van het goede is.

We dronken een kop koffie bij “Herberg In den Bockenreyder" in Esbeek en begonnen aan een tocht die we waarschijnlijk niet zouden afmaken. De kleine stroompjes die rustig door de bossen kabbelen geven genoeg rust en inspiratie om te fotograferen dat de gemiddelde snelheid niet boven de tweeëneenhalve kilometer per uur uit kwam. Overal kwamen de paddestoelen uit de grond en wat kondigt nu beter de komst van de herfst aan dan die mooi kleurrijke zwammen? En tien uur wandelen was natuurlijk teveel van het goede! Tettje en Pieter genoten ook met volle teugen en het mooie weer droeg er ook aan bij.

Af en toe controleerde ik nog mijn email maar het antwoord van Jeanne bleef uit.
Tijdens een rustpauze bekeek ik mijn GPS en zag dat de route een rechte lijn vanaf het startpunt was. Er waren zeveneneenhalve kilometer afgelegd. We moesten dus omkeren want de tijd begon te dringen. We wilden ook niet te laat terug zijn want dan schoot het gezellig samen zijn met een pint bier na afloop erbij in.

Na ruim zestien kilometer, in vier uur en vijfenveertig minuten, vielen we voldaan op het terras van de herberg neer. Er was een receptie aan de gang waar een dixieland band een vrolijk deuntje speelde. Dit ook natuurlijk tot groot genoegen van de andere gasten. We dronken een paar biertjes en rond zes uur was het dus echt avond. Het was heel leuk om Pieter weer te hebben gezien en we spraken af om volgend jaar in april weer te gaan wandelen.

Er was nog steeds geen bericht van Jeanne en dat viel me wel tegen. De volgende keer als ik me ergens voor inschrijf vraag ik eerst of de GPS mee mag en ik zal ook de organisatie van “de Wandelsite” adviseren om te vermelden of er wel of niet een GPS mee mag worden genomen. Net als honden die wel of niet welkom zijn om mee te gaan wandelen.

Morgen ben ik dus vrij!

Nederland: Soms zit het mee en soms zit het tegen

Zaltbommel

Het was weer een drukke week. Er lagen nog wat zaken die moesten worden afgehandeld en een paar onverwachte problemen boden zich ook aan.
Het eerste probleem was één van de belangrijkste. Na een achttal keer heen en weer te hebben gebeld met VISA en Egypt Air waren we er uit. Het geld was ondertussen terug gestort en de reservering was niet verwerkt. Natuurlijk dook ik meteen achter mijn computer om een nieuw ticket te boeken te maken bij Egypt Air en tot mijn verbazing was het nieuwe ticket ook nog € 14,- goedkoper dan de eerste. Maar mijn blijdschap was maar van korte duur omdat na controle van mijn account het verschil tussen mijn betaling en de terugbetaling op een paar centen na € 30,- was. En ik natuurlijk weer bellen met VISA en ook dit probleem zou worden opgelost als ik een “verklaring betwiste transactie” zou invullen en opsturen. Het is niet veel werk maar het moest toch worden gedaan. Mijn reisdata liggen dus alweer vast voor volgend jaar de lente.

Een kort telefoontje kondigde een steeds terugkomend probleem aan bij één van de ruimtes die ik verhuur. De riolering was weer verstopt. Ik ben er nu gelukkig zelf bij en het duurde niet lang voordat ik besloot om een kostbare camera inspectie te laten uitvoeren omdat ik nu zelf op de monitor kon meekijken. Na bijna twee zweet op mijn voorhoofd brengende uren waren we er uit en konden we de conclusies trekken. Nu aan het einde van deze week weet ik echter nog steeds niet wat ik verder ga doen. Ik moet knopen doorhakken en beslissen hoe het verder moet. Ik heb tenslotte nog vier maanden voordat de volgende verstopping zich voordoet.
De rest van de week was het ook nog slecht weer en zo viel een gepland uitstapje naar Vught in het water. Maar de vrijdag stond al vast, de weersverwachting was goed en dat zou een mooie dag moeten worden.

Nog voordat ik in Utrecht was kreeg ik een SMS dat mijn vriendin, Marieke, ziek was en dat ze het waarschijnlijk niet zo halen. Dat was een tegenvaller maar ik had nog hoop dat ze misschien zou opknappen in de loop van de dag.
Mijn eerste bezoek was naar aanleiding van een vreemde email die ik een week of zes geleden in mijn mailbox kreeg.

Hallo Jielus,

Als ex fervente Z.O.Azië bezoekster wil ik U wat vragen.

Zeker 12 jaar geleden hebben wij in Thailand een handmatige toiletsproeier gekocht (niet alleen voor de W.C. maar vooral voor het reinigen van de bips). In elk toilet is er daar wel één te vinden.
Helaas heeft dat apparaat het begeven en hier zijn die dingen niet te koop.We hebben 'm toentertijd gekocht in een warenhuis ergens in de buurt van Kao San road. Ze waren toen erg goedkoop en duurzaam zoals blijkt. Het ding zat ingesealt met een slang erbij voor toentertijd een prijs van omgerekend ongeveer 7 gulden! (dat waren nog eens tijden hè?)

Mijn brutale vraag is dus: zou U voor mij zo'n apparaat willen kopen?
Als U weer in Nederland bent wilt U hem dan naar mij opsturen met de omgerekende prijs in euro's erbij en natuurlijk de verzendkosten? U zult mij hier een groot plezier mee doen.
U mag natuurlijk ook langs komen maar ik woon niet echt naast Uw deur.

Ik ga zelf nooit meer met vakantie. Ik ben inmiddels ook al ruim 78 jaar met nu o.a.slechtlopende benen.

We zijn veel in Thailand geweest maar ook de andere Z.O. Aziatische landen stonden bijna elke vakantie op ons programma en dan liefst op eigen gelegenheid.

Ik lees dagelijks Uw weblog op internet en geniet ervan.

Tja, mijn eerste idee was dat er iemand een geintje met me wilde uithalen. Maar na niet te lang te hebben nagedacht schreef ik een antwoord om eens te zien of ik het bij het rechte eind had. Alle antwoorden waren oprecht en even vriendelijk. Al mijn twijfel was weggenomen en ik zou persoonlijk zo’n spuitje bij een fan van mijn Weblog gaan afgeven.

Ik kan mij niet herinneren dat ik ooit in Purmerend ben geweest maar dat kon me niet weerhouden om Amsterdam voorbij te reizen en naar dit Noord-Hollandse plaatje te gaan. Het huis was snel gevonden en om eerlijk te zijn was het best vreemd om zo bij een vreemde voor de deur te staan.

Reizigers hebben weinig woorden nodig en onder het genot van een kopje koffie en een appel kruimeltaartje waren we al snel aan elkaar gewend. Mijn bezoek duurde langer dan gepland omdat het gewoon gezellig was. Overal ademde de woonkamer Azië uit met houtsnijwerk en vooral Boeddha beelden. Maar om 13:15 moest ik toch maar eens vertrekken om de Expositie in het Tropen museum te gaan bezoeken.
Onderweg naar Amsterdam Sloterdijk kreeg ik het bericht dat mijn vriendin echt te ziek was en dat we het later deze maand nog eens zouden proberen om elkaar te ontmoeten. Ik had nog steeds zin om de stad in te gaan hoewel het natuurlijk met z’n tweeën veel leuker is. Maar tijdens de vreemde overstap op Amsterdam Sloterdijk besloot ik om Amsterdam niet in te gaan. Het was ondertussen gaan regenen. Niet gewoon regenen maar de regen kwam met bakken uit de hemel. En dat was jammer. Door de met water gestreepte ramen van de dubbeldekker trein zag ik de hoofdstad onder de regen gebukt gaan. Fietsers met regenkleding en voetgangers met paraplus verplaatsten zich over de spiegelende straten. Ik had geen zin om door de regen te gaan lopen in mijn eentje.

Omdat ik in Utrecht toch moet overstappen liep ik nog even Hoog Catharijne op om wat rond te kijken. Maar wat ik hier aantrof kon me ook niet bekoren. De groepen Marokkanen die op patrouille waren gaven me een onveilig gevoel. Het leek wel een winkelcentrum in Rabat!
Dus ik was al vroeg thuis op deze eerste avond van het weekend. Een mooi weekend!