Thailand, op bezoek bij een oude vriend

Buriram (Ploy resort)

De veranderingen aan de route van gisteren maakte dat we vandaag langs het huis van een goede vriend gingen. Jack was er drie dagen geleden nog geweest maar ze waren toch weer blij om ons te zien. Voor de vrouw van John was het helemaal een verrassing dat Jielus er ook nog eens bij was. Ze kon haar blijdschap niet op en danste door de hele keuken.
Terwijl John een paar Bacon and Cheese sandwiches voor ons maakte was zijn vrouw bezig om haar Isaan voedsel te bereiden. En geloof me, dat is niet voor mensen met een zwakke maag. Alles wat oneetbaar was van de Thaise avondmaaltijd van gisteren verdween in een aardewerk kom en werd flink platgestampt met een houten knuppel. Wat water erbij en de sappen met de smaak verdwenen in een pan waar later weer andere groenten bij gingen.

Na twee flesjes sodawater namen we weer afscheid en gingen verder. Onze volgende stop was nu wel Phimai, niet om te slapen maar om wat te eten. Het rommelde een beetje in mijn maag maar dat komt wel vaker voor in de tropen. Onze westerse lichamen zijn niet zo gewend aan die temperaturen en de verschillende pittige gerechten. Onderweg was het opnieuw mooi en het was vertederend om te zien hoe een klein meisje naar ons keek en toen in haarzelf zei: ‘Falang’ (Buitenlander). Wij konden het natuurlijk niet horen maar we zagen wel haar kleine mondje bewegen en konden het van haar lippen aflezen.

De lunch was uitstekend en in een restaurant waar ik elf jaar geleden alweer voor het eerst kwam. Natuurlijk herkenden ze me niet maar dat deed niets af aan de ervaring. Een kort bezoek aan het toilet kondigde slecht weer aan!
Buriram is niet echt een bruisende stad en na aankomst was elk hotel waar we naar zochten of gesloten of onvindbaar! Na een lange tijd zoeken kwamen we bij het Ploy Resort terecht en dat bleek een pareltje voor de 540 Baht per nacht. We zouden namelijk twee nachten blijven omdat er morgen een culturele dag gepland stond.

Eerst douchen en dan op weg naar een restaurant. En dat bleek net zo moeilijk als een hotel! Deze slapende steden in een verre uithoek van Thailand zijn vaak al om negen uur uitgestorven. Het “International Bar en Restaurant” kwam als geroepen! Fish & Chips met een biertje erbij en golf op de TV. Mooier kan het niet!

Wegens de regen bleven we langer dan gepland en om half twaalf gingen we weer op ons hotel aan. Onderweg liep de druk in mijn darmen flink op en de darmkrampen namen nu vormen aan dat ze echt onplezierig werden. Voor het slapen gaan nog even naar het toilet! En nu was het echt mis! Zonder in de onplezierige details te treden wist ik dat het goed fout zat. Laten we maar hopen dat het morgen allemaal weer beter is!

Thailand, op de vlucht voor de regen

Chayapum (Sirichai Hotel)

Ik heb het wel eens eerder geprobeerd en ook toen heb ik verteld hoe moeilijk het is om over een tocht op de motor te schrijven. Natuurlijk zijn het landschap en de mensen die je tegenkomt onbeschrijfelijk mooi en tijdens de korte stops eet je soms heerlijke Thaise gerechten voor een appel en een ei.
En het ging zoals verwacht echt mis vandaag! Eerst stopte mijn horloge met het aangeven van de juiste tijd. Ik heb dat ding al vijf jaar dus er moet toch een keer een einde aankomen. Ik deed hem af en legde hem op tafel waarna Jack hem in zijn zak stopte.
‘You’ll never know!’, zei hij met een glimlach.
En toen wilde ook mijn computer niet meer met mijn Garmin communiceren. Dat was de tweede tegenslag want ik moest de op de computer gemaakte ritten toch naar mijn GPS kunnen sturen! Ik dacht diep na maar ik kwam niet tot een oplossing. Vanavond dan maar!

Vandaag was het ook een dag van leren! Leren omgaan met de Garmin. We hebben nu allebei een GPS op het stuur en we leerden al snel dat de instellingen op beide apparaten hetzelfde moet zijn want anders gaat het compleet fout. Dat draadloos overseinen van waypoints en routes is verdomd gemakkelijk! Vandaag moest de route een paar keer worden bijgesteld. We werden opnieuw overvallen door de regen en daardoor moest de route een stuk worden ingekort.

Nadat de tweede flinke regenbui had toegeslagen zagen we de donkere wolken in de verte voor ons opdoemen. We keken elkaar aan en we zochten beiden naar een alternatief. Dat alternatief werd Phimai in plaats van Khorat.

Het enige nadeel was dat de route weer twintig kilometer langer werd en de regen kwam nu ook weer met een enkele spetter tegelijk uit de hemel. Een zandweg was onze enige optie maar die sloegen we af! De volgende wegen rechtsaf waren allemaal zandwegen die door de regen elk ogenblik in modderpoelen konden veranderen.
‘Nee, dank U!’

Een snelle calculatie tijdens het rijden op de motor en we gingen maar door naar Chayapum. We waren nu al een hele tijd voor de regen uitgereden maar uiteindelijk werden we door de waarheid als een slechte leugen ingehaald. We bliezen met tachtig kilometer door de lichte regen om nog voor het invallen van de avond in de stad te zijn. Ook dat lukte niet maar mijn nieuwe bril met ongekleurde glazen deed goed zijn werk.
Een hotel was snel gevonden en dat alleen maar omdat we moe, nat en vuil waren. Alles was goed en Jack en ik deelden voor deze nacht maar een kamer. Slapen in een smal bed is voor mij alweer een tijdje geleden. Het avondeten naar onze wensen was niet te vinden en we moesten het maar doen met een noedelsoepje. Dat is voor mijn lichaam te weinig en ik bestelde nog maar een tweede kom. En die ging ook zonder problemen naar binnen. De dag zat er alweer op en ik hoop nu dat de problemen nu verder achterwege blijven.

Thailand, Rendez-Vous

Ayuthaya (Ayuthaya GH)

Toen ik vanochtend op de motor stapte kon ik het nog steeds niet geloven hoe gemakkelijk gisteren alles was gegaan gisteren. Het was zo gemakkelijk gegaan dat ik nu wel wat tegenslagen verwachtte. Een ongeluk komt zelden alleen.
Met de moderne techniek binnen handbereik had ik met Jack een afspraak gemaakt om elkaar rond 12:00 PM te ontmoeten op N13.67347:E101.06890. Dat klinkt moeilijker dan het is maar het zijn coordinaten die onze Garmins 400t’s goed begrijpen. Het is naast een tempel in Chachoengsao, een stad ten oosten van Bangkok.
Het eerste traject ging goed en ik volgde de route die ik op de computer had uitgezet. Na een flink stuk autosnelweg ging ik de kleinere wegen van het binnenland op. Het was heerlijk weer om motor te rijden en onderweg dronk ik wat koffie en een cola. Maar het was ook warm, zeg maar gerust heet.

Net voordat ik mijn eerste doel bereikte kwam ik door een dorp dat geheel uit katholieken inwoners bestaat. Ik kon mijn ogen niet geloven. Een echte kerk opgetrokken in een Thaise stijl, geen monniken in oranje gewaden maar priesters in witte gewaden.

Ik parkeerde mijn motor in de schaduw en werd meteen uitgenodigd door een priester om hem te volgen voor een korte rondleiding. Het was interessant en een schouwspel dat je niet in Thailand zou verwachten. Na de rondleiding nam ik afscheid van de vader en ging weer verder.

Ik was een kwartiertje eerder dan afgesproken op de plaats waar we elkaar zouden ontmoeten. Het duurde niet lang en Jack kwam vanuit de verte aangereden. We waren nu samen en zouden de komende acht a negen dagen samen doorbrengen.
Ons einddoel voor vandaag was Ayuthaya en we hadden nog ruim honderdtwintig kilometer te gaan. Het duurde niet lang en de eerste druppels vielen uit de lucht. Kort daarna gingen de hemelsluizen open en we werden door emmers water tegelijk geraakt. Zeker wanneer er een grote vrachtwagen passeerde die een flinke plas raakte. Het werd tijd om te stoppen en ik verwisselde mijn nieuwe schoenen voor badslippers. Voor mijn schoenen was het wel te laat want ze stonden nu wel vol met water.
Langzaam werd het weer weer beter en droogden we weer op. Bij aankomst in het Ayuthaya Guest House kregen we redelijke kamers voor 250 Baht per nacht. Een koopje! Eerst een biertje en dan douchen en eten, althans, dat was het plan. We dronken een paar biertjes en aten maar meteen. We lagen al vroeg op bed want morgen gaan we weer vroeg op pad naar Khorat.