Van herstel is niet echt te spreken. Ik neem mijn twee Nerofen voor het slapen gaan en slaap gelukkig wel goed. Ook over mijn trek kan ik niet klagen, alhoewel het ontbijt niet Europees is eet ik er goed van.
Vol energie en goede moed stapten we deze ochtend ons hotel uit. We waren al vroeg wakker vandaag omdat we vanaf zes uur vuurwerk hadden gehoord. Het ging om rotjes en vuurpijlen, je kan dat verschil goed horen na een anderhalf uur aandachtig te hebben geluisterd.
Gisteren aan het einde van de desastreuze wandeling had ik nog een wandeling langs de meest interessante plaatsen rond ons hotel in de LP gevonden en die stond vandaag op het programma. Maar de aantrekkingskracht van het vuurwerk was sterker! We liepen recht op het geluid van de knallen af dat steeds dichterbij kwam. We doorkruisten smalle steegjes en brede straten, de GPS stond aan dus verdwalen was onmogelijk.
Aan de rand van een park gebeurde waar ik de hele week een beetje bang voor was geweest. Drang om naar het toilet te gaan. En snel! Want ik voelde al aan de krampen dat ik niet lang meer had. Gelukkig zijn de toiletten dicht bezaaid in Taiwan en in het park zag ik een paviljoen dat wel een toilet moest zijn. Binnen twee minuten zat ik op het invalide dames toilet. Dat moest wel want hier zijn het allemaal pannen in de grond en de invalide toiletten zijn zoals wij ze in Nederland gewend zijn.
Na een goede week was ik dus weer terug bij af!
‘En wat nu?’
Mijn bloedsuikerwaarden lopen ook weer langzaam op en ik heb op dit ogenblik eigenlijk geen andere mogelijkheden om weer Metformine te gaan slikken. Ik hou het wel bij 500mg want anders moet ik ook weer aan de Arestal.
Mochten jullie ervaringen en/of aanbevelingen hebben dan hoor ik die graag!
Aan de andere kant van het park zagen we een samenscholing en enkele groepen mensen in opvallende kleding. Daar zou het dus moeten zijn! Eenmaal dichterbij gekomen zagen we enorme hoeveelheden vuurwerk op de straat staan. En nog mooier! Er was een groep van een man of twintig bezig met het uitleggen van duizendklappers over de hele breedte van de rijbaan en zeker over een lengte van wel tweehonderd meter. Het autoverkeer werd gewoon omgeleid maar de vloedgolf van duizenden scooters was niet te stoppen. Die reden gewoon over het vuurwerk heen.
Dit was natuurlijk een fotogenieke situatie waar we dankbaar gebruik van maakten. Wat de gelegenheid voor dit ritueel was kon ik niet achterhalen. De mensen spreken gewoonweg geen engels. Maar dat het mooi was staat als een paal boven water. De camera’s bleven klikken totdat de finale ons had ingehaald. Op zo’n tweehonderd meter afstand van ons werd het klappertapijt aangestoken en met een hels kabaal en een enorme rookontwikkeling kwamen de explosies snel dichterbij. Totdat het lawaai me teveel werd bleef ik midden op de straat fotograferen. De dag was goed begonnen en gelukkig was het nog steeds droog.
Het werd als maar warmer en benauwder en het leek er op dat zon elk moment zou kunnen doorbreken.
‘Hadden we dan toch geluk met het weer vandaag?’
Het was een dag met zoveel verschillende mooie plaatsen dat het echt moeilijk is om er een verhaal om heen te schrijven. Er gebeurt ook niet echt veel op zo’n dag. Om het een beetje leesbaar te houden geef ik gewoon de naam van de lokatie en dan volgen de foto’s.
Great South Gate
Wufei Temple (Temple of the Five Concubines)
Fahua Temple
Ik voelde me nu slapper worden en misschien zou de
lunch me een beetje oplappen. In één van de vele eettentjes bestelde ik een bord rijst met verschillende groenten en een varkenskarbonade. Het smaakte me goed en ik leefde weer een beetje op.En toen zag ik iets vreemds wat leek op een tempel maar in werkelijkheid een kerk was. De “Catholic Church on Kaishan Road” is een vreemd bouwwerk waar ze in Rome zeker wakker van moeten liggen. Ik heb een paar jaar gelden al zoiets gezien in Macau maar hier lag het er nog dikker boven op. Geen Jezus aan het kruis boven de kansel maar een mozaïek in Koptische stijl. Na een paar minuten zoeken zoeken vond ik in een achterkamertje waar ik naar op zoek was geweest.
Een beeld van “Maria met het kindje Jezus” maar dan in Chinese stijl! Twee werelden zijn hier goed vermengd!
Koxingha Shrine
Lady Linshui's Temple
En toen zat het voor mij er op! Ik kon niet meer! Tettje had de kaars langzaam zien uitgaan en met lood in mijn schoenen ploegde ik me terug naar het hotel. Twee Nerofen en weer onder de dekens. Proberen om vanavond weer fit te zijn!
En ik was weer redelijk opgeknapt toen we naar ons bekende restaurant gingen. We konden daar een biertje drinken en het eten beviel ons ook goed. Een meisje gekleed in het rood haalde ons over om deze keer maar eens Kirin Beer te proberen. Ik kende het al omdat ik het vorig jaar in Japan had gedronken. Maar dat kon de pret niet drukken.
We konden terug kijken op toch nog een geslaagde dag. Vroeg tussen de lakens, weer met twee Nerofen, en maar hopen dat ik snel weer de oude ben.
