Maleisië, een grote tegenvaller

Kuala Lumpur (Fortuna Hotel), 1 april 2010

Nu zat ik al niet lekker in mijn vel maar na wat me vandaag allemaal overkwam ben ik helemaal in mineur!
Mijn dag begon nog goed met een tentoonstelling van oude Formule 1 auto’s in “The Pavillion”. Na het zien van die oude raceauto’s besef je pas wat voor waaghalzen de coureurs vroegen waren en voor ballerina’s het tegenwoordig zijn. Aluminium en pure brute kracht van tien en twaalfcilynder motoren! Ik leefde helemaal op bij de Lotus, Benetton en Tyrrell uit een ver verleden.

De namen Senna, Piquet en Schumacher roepen natuurlijk ook mooie herinneringen op. De camera was ook blij nadat hij een grote beurt bij YL-Camera had gekregen. Mocht je ooit een goede camera willen kopen en je vangt je reis aan in Kuala Lumpur dan kan ik je deze winkel van harte aanbevelen.
Het gevoel van geluk veranderde al snel in een teleurstelling. Wegens het enorme succes van de verregende Grand Prix van 2009 waren er enkele vakken voor toeschouwers gesloten. En welke vakken? De beste vakken dus! Inderdaad, D,E en G! En of we dan maar een vijf keer zo duur kaartje voor een plaats op de tribune wilden kopen! Nooit dus! Nu keek ik het geheel zo aan en de verkoper van de kaartjes was zelfs zo behulpzaam dat hij naar de organisatie belde. En hier werden mijn slechtste voorgevoelens bevestigd! De vakken waren voor de gehele Grand Prix gesloten! Gelukkig waren er ook hele horden Maleisiërs die hier niet blij mee waren. Dat was in ieder geval een hart onder de riem voor deze arme toerist.
Ik ging me beraden op hoe het verder moest en koos voor de lunch onder de torens in het KLCC.

Nog voordat ik aanschoof was het voor mij al duidelijk. Als ze wilden dat ik TV keek dan deed ik dat ook. Dit was de elfde keer dat ik in Kuala Lumpur was voor de Formule 1 race en dat was dan ook meteen de laatste keer.

Nog voordat ik in mijn hotel was aangekomen voelde ik de eerste spetters op mijn gezicht. Ik versnelde mijn pas en was net te laat terug. De regen begon neer te dalen zoals dat alleen maar in Kuala Lumpur kan. Het werd ook niet meer droog! De regen had me beroofd van mijn uitzicht en de satelliet TV. Gelukkig had ik inkopen gedaan en hoefde vandaag de deur niet meer uit. Om half tien ging het licht uit!
Welterusten.

Maleisië, de regen in Kuala Lumpur

Kuala Lumpur (Fortuna Hotel), 31 maart 2010

Na drie nachten in Malacca vertrek ik alweer. Het is alweer woensdag en dat is normaal gesproken de dag dat ik in Kuala Lumpur arriveer. De tocht naar het busstation kan ik dromen en na een wandeling van een minuut of tien stap ik in de oude bus van Hup Kee die me de laatste tweeëneenhalve kilometer naar het grote busstation van Melaka, zoals het in het Maleis heet, vervoerd.
Eerst een kaartje voor de bus naar Kuala Lumpur kopen dat me voldoende tijd gunt om een broodje en een kop koffie bij de MacDonalds te nuttigen. Een krantje, het ontbijt en muziek uit de jaren zeventig uit mijn oude roze iPod. Het lood in mijn schoenen is veranderd in ijzer. Maar zoals het spreekwoord zegt: Het is me lood om oud ijzer! Ik heb zelf geen idee wat er met me aan de hand is maar ik heb weinig plezier meer in het onderweg zijn.
De palmolie plantages schieten oneindig aan me voorbij en na twee uur zie ik de Petronas torens in de verte opdoemen. Ik voel me langzaam vollopen met een gelukzalig gevoel. De enorme stad, Kuala Lumpur, is een goed medicijn tegen de eenzaamheid.
Bij monorail station Hang Tua verlaat is de bus en neem de monorail verder naar Bukit Bintang, mijn eindbestemming. Ik voel me nog beter wanneer ik door bekende in het Fortuna Hotel wordt begroet. Mijn vaste kamer 605 is al klaar en binnen een mum van tijd lig ik op mijn bed met een kop verse thee op het nachtkastje. Door de ramen in de verte zie ik de twee torens van het Times Square. De rode torens steken schril af tegen de duifgrijze lucht. Het liefst zou ik op mijn bed blijven liggen maar het knorren van mijn maag en het ontbreken van internet motiveren mij om snel naar Sungai Wang PLaza te gaan.
Alles loopt op rolletjes! De SIM voor het internet van Digi is zo gekocht en daarna loop ik het Noodle House binnen voor een late lunch/vroeg avondeten. Over de kwaliteit hoef je je in Maleisië geen zorgen te maken. Die is altijd goed!

Mijn dag zit er op. Na een paar koppen thee gaan de oordoppen in en de overgordijnen dicht. Morgen op jacht voor een kaartje voor de Formule 1 race van zondag.

Maleisië, bijna iedereen is verdwenen

Malacca (Heeren Inn), 29 maart 2010

Dat klinkt vreemd maar het is echt zo! Na Thailand, de Filippijnen en Indonesië is Maleisië het volgende land waar de Europeanen hun vrouwen vandaan komen halen.
De reden hiervoor is natuurlijk de schoonheid van de vrouwen en hun voortreffelijke kennis van de engelse taal. En het feit dat je gemakkelijk een visum kan krijgen voor een vrouw uit is islamitisch land. De vooroordelen over de Thaise en Filippijnse vrouwen zijn helaas nog springlevend.
Natuurlijk is het fantastisch dat deze vrouwen een nieuw leven kunnen opbouwen in Europa en later weer zonder problemen kunnen terugkeren naar Maleisië wanneer hun partner of echtgenoot met pensioen gaar. Voor mijzelf is het wel jammer want ik mis zo wel veel goede vrienden en dat maakt mijn verblijf toch wel een beetje saai.
Dus vandaag werd het een beetje luieren en goed eten. Wat schrijven en slapen. Ik weet het, het is saai! Maar het zijn heerlijke rustige dagen.

Slechte smaak van T-shirts

Een nieuwe attractie in aanbouw


Chinese lunch


Indiaans diner bij "Pak Putra"


Rode lantaarns


Tempel in Chinatown