Ja, het zit er voor mij ook weer op! Met gemende gevoelens schrijf ik dit laatste stukje voordat ik vanavond weer op Nederlandse bodem sta. Nou ja, Duitse want door het briljante idee van Wouter Bos, de vliegtaks, kon ik spotgoedkoop vanaf Düsseldorf naar Bangkok vliegen.
Na mijn fantastische reis met Tettje van Malsen naar Japan en de heerlijke weken in Thailand, Maleisië en Singapore kijk ik er ook weer naar uit om weer in Nederland te zijn.
Mensen stellen me vaak de vraag. “Wat mis je nu het meest als je zo lang van huis bent?”
Ik hoor anderen vaak praten over drop, stroopwafels en frikadellen. Zelf mis ik weinig omdat ik mezelf niet afvraag wat ik nu mis! Wat er niet is hoef je ook niet over na te denken! Ik vindt het eten en drinken in het verre oosten overheerlijk.
Maar als ik in Nederland ben dan eet ik graag een kroketje. Saté, goulash, kerrie, kip en rund, noem het maar op en ik vindt ze allemaal even heerlijk. Om eerlijk te zijn eet ik er twee per dag als ik in Nederland ben.
Het is natuurlijk niet goed voor mijn diabetes maar een mens moet nu eenmaal ook een beetje plezier hebben in zijn leven.
Vanavond laat slenter ik weer van het treinstation over de koningin Wilhelmina weg naar de stille donkere binnenstad. Laten we hopen dat het een betere ontvangst is dan door de Marokkanen van de vorige keer!
Met de bus van Pattaya naar de Suvarnabhumi Airport is gemakkelijker dan ooit. 200 Baht voor een enkele reis. Ook van Bangkok naar Pattaya met de bus is erg comfortabel.
Hier het vertrekschema.
