Ze zitten er weer op! Twee religieuze feestdagen in Thailand. De Boeddha dagen, zoals ze in de volksmond een beetje respectloos worden genoemd, maken veel tongen los. Het begint al een week van te voren op straat en in de drinkgelegenheden van Pattaya.
Plannen worden gemaakt om ze te vermijden en besloten feesten worden georganiseerd aan de rand van het zwembad in de vele resorts en thuis in de privé sfeer.
Maar hoe zit dat nu eigenlijk en waarom zijn ze zo teleurstellend voor de vakantiegangers en langblijvers in dit paradijselijk land?
Volgens mij zit de kern van alle onvrede in het feit dat er in Thailand heel vaak met twee maten wordt gemeten! Ik ben er van overtuigd dat iedere vakantieganger die geniet van een nieuwe cultuur ook deze religieuze feestdagen zonder problemen accepteert wanneer de regels strikt en door iedereen in acht worden genomen. Wanneer er duidelijkheid heerst over wat wel en wat niet kan. Deze regels zullen dan zonder problemen door iedere vakantieganger worden geaccepteerd.
Zo was ik bijvoorbeeld een paar jaar geleden in Sri Lanka, ook een Boeddhistisch land, en daar zijn alle Boeddhistische feestdagen Nationale feestdagen. Geen alcohol en geen uitbundige feesten maar bezinning. De datum waarop die dagen vallen zijn eenvoudig en voor iedereen te begrijpen, volle maan namelijk. Één blik omhoog ‘s avonds en je weet of er een feestdag aan zit te komen. Vegetarisch eten en festiviteiten in en rond de tempels. De lokale bevolking neemt je op in hun beleving van hun religie (filosofie volgens sommige).
In Pattaya gaat dat anders. De politie gaat één of twee dagen van tevoren van bar/restaurant naar bar/restaurant met een geprint A4-tje waar de sluitingstijden en de boetes bij overtreding op staan afgedrukt. Opvallend veel lokale horecagelegenheden worden overgeslagen zodat hier al in een vroeg stadium een tweespalt ontstaat. Ik vraag mezelf trouwens ook af of het wel een wet in Thailand is en niet een regel die door de politie zelf in al haar ijverigheid is bedacht
Op de dag van bezinning zelf wordt het nog erger! Je loopt als toerist door de straten en soi’s van de stad en merkt dat er toch wel op enkele plaatsen alcohol wordt geschonken en gedronken. Het passeren van een groepje motorbike taxi’s die flessen Leo bier zitten te drinken ‘s ochtends op weg naar het strand is wel een doorn in je oog.
Later op de avond dringt het tot je door dat er in sommige restaurants wel bier naast het eten wordt geschonken maar juist in dat restaurant waar je altijd een lekkere schnitzel met gebakken aardappelen eet juist niet. Bij navraag krijg je het antwoord dat het een Boeddha dag is. Natuurlijk kan je het dan niet laten om toch even te melden dat er om de hoek bij het andere restaurant wel bier op tafel staat. Een geïrriteerde uitbater vraagt dan aan je waarom je daar dan niet gaat eten. Met een gevoel van onvrede in je maag reken je af en loopt met je vrouw aan je arm naar het hotel waar je nog een uurtje naar BVN op de TV kan kijken.
“Nog maar één dagje”, grap je tegen de vrouw aan je zijde terwijl je samen links en rechts naar de restaurants kijkt.
Onderweg wordt het gevoel van onvrede alleen maar groter! In donkere barren zonder muziek zie je schimmen zitten die doelloos naar buiten staren.
“Stond daar bier op tafel?”, vraag je aan je vrouw.
“Nee, koffiemokken”, antwoord ze overtuigend.
Na een uurtje TV te hebben gekeken gaat het licht uit en na een kus draai je je om.
Het duurt niet lang voordat je vrouw vraagt, “Hoor jij ook die muziek?”
“Ja natuurlijk, ik ben niet doof!”, zegt je nors op jouw beurt.
Je staat op en pakt je sigaretten van de toilettafel en opent de deur naar het balkon. Vanaf het balkon kijk je de nacht in die boven Pattaya hangt. In een kleine soi verder zie een drukte als een in een mierennest. De koplampen van brommertjes rijden af en aan en luide muziek klinkt uit de kleine keetjes die zijn opgetrokken uit afvalhout en golfplaten. Aan het lachen en schreeuwen is duidelijk te horen dat hier geen water maar vuurwater wordt gedronken.
Na een slechte nacht slenter je naar het strand en kijk met lede ogen naar dezelfde groep motorbike taxi’s die alweer aan de eerste flessen van de dag zijn begonnen.
“Wind je niet zo op!”, snauwt je vrouw die ook slecht heeft geslapen.
Je dag is verpest en op de terugweg van het strand grijp je snel een papieren tas vol met hamburgers en patat voor op de kamer. Binnen blijven is veel beter voor de bloeddruk en die slaaptabletten die je voor “in het vliegtuig” had gekocht blijken toch nog goed van pas te komen. Morgen is alles weer normaal en over vijf dagen gaan we weer naar huis.
Ja, Boeddha dagen in Pattaya. Het zal je maar treffen!
Natuurlijk zou het veel leuker zijn als alles ook echt als een Boeddha dag wordt beleeft! Optochten, vegetarisch eten en een georganiseerd bezoek aan één van de vele tempels. Maar wat men hier ook organiseert, één gevoel gaat mee naar huis in het vliegtuig. Er wordt in Thailand heel vaak met twee maten gemeten! Teveel betalen, daar kunnen de argeloze vakantiegangers nog begrip voor opbrengen.
“Wij hebben het een stuk beter”, is het argument.
Maar het selectief toepassen van regels op een breed gebied gaat velen echt te ver. Ze kunnen niet wachten tot de nieuwe reisgidsen binnen komen.
Misschien ligt hier wel een kleine oorzaak voor het teruglopen van de toeristenaantallen. Maar het sluiten van een bar op een religieuze feestdag kan nooit de reden zijn. In Nederland zijn ook bijna alle cafés op eerste en tweede kerstdag gesloten.
