Na de reisdag, de MacBook dagen en het winkelen werd het nu serieus! We zouden de zondag gebruiken om wat van de stad te gaan zien en morgen (maandag), indien het weer goed is, een bezoek brengen aan Sentosa Island.
Maar eerst het bekende krentenbrood met kaas en een kop koffie als ontbijt op de kleine maar knusse schone kamer van “Hotel 81 Palace”. Met één oog op het beeldscherm van haar zwarte MacBook bespraken we de plannen voor vandaag. We zouden dus het “Marina Bay Sands” complex gaan bezoeken.
Een andere reden waarom ik dit hotel zo aantrekkelijk vind, naast de uitstekende prijs/kwaliteit verhouding, is de verbinding met het openbaar vervoer. Net om de hoek vertrekt bus 21 naar Little India en bus 2, 51 en 80 gaan regelrecht naar de stad. De laatste gaat zelfs door naar Harbour Front waar het op zich al bijzondere Vivo City ligt. Maar maandag daarover meer.
Aan de rand van Chinatown stapten we uit de bus om onze wandeling te beginnen. En waar kan je die beter beginnen dan aan de “Singapore River”, al bijna tweehonderd jaar het kloppende centrum van deze wereldstad. Het leven langs de rivier begon al op gang te komen en de obers van de tientallen restaurants aan de waterkant waren druk bezig om de tafels in gereedheid te brengen voor de lunch.
Maar niet voor ons! Helaas! Natuurlijk werden we aangesproken om plaats te nemen aan één van de lege tafels maar de dagprijzen voor de vruchten van de zee waar Singapore zo beroemd voor is zijn helaas te hoog voor de portemonnee van een eenvoudige rugzakartiest.
SG$ 265 (€ 148,25) per kilo voor krabben die de halve wereld zijn over gereisd om hier te worden gegeten is voor mij een beetje teveel van het goede. Maar het zijn wel mooie plaatjes.
Hoe vaak ik hier op de oever van de rivier heb gewandeld weet ik niet maar het blijft een indrukwekkend gezicht. De oevers zijn schoon en het geheel is gewoon af! Het is als een park midden in de stad. Mooie bronzen kunstwerken naast de wolkenkrabbers van het financiële district. Niets is aan het toeval overgelaten om dit een onvergetelijke ervaring te maken.
De “Merlion”, het icoon van Singapore was vandaag ingepakt! De Japanse kunstenaar Tatzu Nishi heeft in opdracht van het “Singapore Art Museum” een hotelkamer rond het standbeeld gebouwd. Voor slechts SG$ 75,- (€ 42,-) per persoon kon je hier overnachten. De beschikbare 32 nachten waren honderden malen overschreven en een loting moest de gelukkige gasten aanwijzen.
Rond de oude haven heb ik veel gebouwen zien herrijzen maar elke keer als ik nu weer op bezoek ben sta ik versteld van de snelheid waarmee er in de 24/7 wereld van Singapore wordt gebouwd. En veilig, en milieubewust! Al dat bouwen houdt natuurlijk wel in dat er altijd wel een omweg is die je op plaatsen brengt waar je normaal nooit zou komen.
Het gebied dat “Marina Bay” heet is van A tot Z gepland met de Singaporese zorgvuldigheid en het gebied zal in de toekomst zeker gaan bijdragen aan de groei van het toerisme in deze dwergstaat. Helaas denken nog teveel mensen dat het gewoon een andere grote stad is maar ik kan dat gelukkig tegenspreken. Singapore is groen en er is zoveel te doen dat ik er na zeker dertig keer te zijn geweest nog steeds nieuwe dingen vindt die zeer de moeite waard zijn. Het is een plaats die ik van harte kan aanbevelen voor een kort bezoek, maar ook een week is hier zeker te weinig.
En daar waren dan de drie torens van het “Marina Bay Sands Hotel”.
‘Met die boot erboven op!’, zoals Lyka het noemt.
De belangstelling voor het casino is na bijna twee jaar na de opening aan het afnemen en ik was geshockeerd door de leegstand in het vijf sterren winkelcentrum waar de bezoekers van het casino hun winsten konden omzetten in alle luxe merken die de wereld kent. Misschien begrijpen ze nu wel dat er in een casino maar één winnaar is?
Het is natuurlijk wel allemaal heel mooi en in het drukke hotel kijk je ook je ogen uit. Voor ongeveer € 175,- per nacht kun je je hier met zijn tweeën laten verwennen in een omgeving die van filmsterren kwaliteit is. Misschien later een keer als ik de loterij heb gewonnen! Hahahaha!
Via het net geopende “Singapore Science Museum” en de “Helix” kwamen we in het “Marina Square” winkelcentrum terecht. En dat was maar goed ook want ik kon mijn maag horen knorren en het was tijd voor de lunch.
Dit was tevens ook de tweede keer binnen drie dagen dat ik werd teleurgesteld door de kwaliteit van het geserveerde eten in Singapore en dat is hoogst ongewoonlijk! Bij “Yoshinoya”, doorgaans een prima fastfood restaurant, was alles te droog, te koud of te flauw. Ik heb het maar opgegeten omdat mijn bloedsuiker pijl aan het dalen was maar het smaakte me van geen kant.
De slechte ervaring van de lunch was snel vergeten door een kleurrijke tentoonstelling van beelden gemaakt door een ballonkunstenaar. Mooie kleurige plaatjes die de wereld wat vriendelijker maken om te leven.
Met een warm gevoel van binnen gingen we verder en bij een MacDonald’s restaurant bleef ik even stil staan. Ik keek Lyka aan en wees naar de advertentie voor een McFlurry. Tegelijk verscheen er een glimlach op onze monden en knikten we JA! Gelukkig smaakte de “Milo McFlurry™” wel goed! Het was weer tijd voor mijn maandelijkse chocolade injectie!
Maar dit was ook meteen het einde van de dagtocht. De eerste regendruppels vonden hun weg naar beneden en de lucht stond op zware regen. Droog terugkomen in het hotel was nu een prioriteit! Vanuit de bus zagen we de steeds groter wordende zwarte stippen op het wegdek onder ons verschijnen. Vochtig, maar niet kletsnat stapten we de ijzige koelte van onze kamer binnen.
Een hete koffie om op te warmen, buiten zagen we de regen aanzwellen tot een bui zoals we die in Nederland maar zelden zien.
Pas om half acht verlieten we de kamer weer om te gaan eten. Geylang is een levendige buurt met veel eethuizen en theehuizen, waar ze ook bier serveren, met een vleugje prostitutie die niet stoort. Een soort rosse buurt zonder de ramen.
Na een bord heerlijke noedels en een korte wandeling gingen we zitten voor een paar biertjes. Daar waar ik vroeger altijd op ging naar de stad kon ik nu lekker met mijn meisje in Geylang blijven.
Proost, en tot morgen!
