Maleisië, over vogels en vlinders

Kuala Lumpur, 22 juli 2009

Na die lange dag van gisteren moest ik natuurlijk wel goed slapen. Hoezo goed geslapen? Ik heb geslapen als een os en de wekker werd twee keer uitgedrukt. Zo was ik maar net op tijd voor mijn gebruikelijke McDonald’s ontbijt.
Rond het middaguur schakelde ik mijn GPS aan en voor de eerste keer kon ik hem nu ook gebruiken waarvoor ik hem heb gekocht. De gratis kaart van Malsing bleek perfect te werken en het kleine hoopje slimme elektronica stippelde de kortste route te voet voor me uit. Na ruim een half uur arriveerde ik bij het vogelpark. Ja, ik had jullie beloofd dat ik nu echt de toerist zou gaan uithangen. De entree van RM 42 was een beetje aan de hoge kant maar je hoeft niet altijd zuinig te zijn. ☺
Eenmaal door de gazen deur naar binnen was het best leuk, helaas waren de horden Arabieren met hun verwende kinderen een beetje luid en jaagden de vogels weg. Je loopt namelijk in een enorme kooi waar veel volgels gewoon vrij rond kunnen vliegen. Een beetje stil zijn is dan wel belangrijk omdat de vogels dan dichterbij naar het voedsel komen.

Kooien met dubbele deuren met kettinggordijnen zorgen ervoor dat de verschillende soorten vogels niet bij elkaar kunnen komen. Ze moeten elkaar tenslotte niet opeten. Zo schuifelde ik in anderhalf uur langs de gevederde dieren in de diverse kooien. Van kleine parkieten tot de grote struisvogels. Het was best een interessante wandeling maar ik zal nu niet meteen zeggen dat je het niet mag missen. Mocht je met kinderen zijn dan is de kleine speeltuin met het terras natuurlijk wel een aangename afwisseling.
Op de terugweg liep ik langs de butterfly farm en voor RM 26 mocht ik daar met mijn camera naar binnen. RM 4 was de toeslag omdat ik een camera bij me had. Leuk bedacht, maar iedereen loopt tegenwoordig met een camera dus kunnen ze beter gewoon de prijs aanpassen!
Onder een hemel bespannend net fladderden honderden, zo niet duizenden, vlinders rond. Erg mooi om te zien maar een goede foto maken bleek enorm moeilijk. Ik moest hard lachen om een Arabier die heel demonstratief een bloem opraakte en verwachtte dat er honderden vlinders op zouden neerstrijken. Het roedel kinderen en in zwarte gewaden gestoken vrouwen keken zwijgend naar wat er bij hun vader zou gaan gebeuren. Niets dus! Hij leek heel erg teleurgesteld en probeerde het nog een keer met precies hetzelfde resultaat.
Binnen een half uur stond ik weer buiten met toch nog een handvol foto’s. Het werd tijd om een Roti Canai te gaan eten. Één van de nationale gerechten van Maleisië. Ja kan en mag veel in Maleisië maar wanneer de prijs van de Roti Canai omhoog of naar beneden gaat dan is het voorpagina nieuws. In een klein restaurantje genoot ik van de het eenvoudige gerecht.
Ik slenterde nu rustig naar het hotel waar ik lekker een uurtje genoot van de airconditioning en de foto’s die ik vandaag had geschoten.
Een moeilijke discipline met de Nikon D90 is het fotograferen in het donker zonder de flits. Er zitten zoveel mogelijkheden op deze camera dat je flink moet studeren en experimenteren om te leren het resultaat te behalen dat je ook werkelijk voor ogen hebt. Je kunt nu eenmaal niet altijd op je geluk vertrouwen.
Onderweg naar mijn avondeten schoot ik een berg foto’s in het donker van de verlichte gebouwen. Het ging best lekker als ik het zelf zeggen mag. Na mijn fantastische Nonja Laksa kon ik het niet laten om nog even naar China Town te gaan voor een paar biertjes waar ik op het terras nog een leuk gesprek met Jan, Elly en Janny uit Wieringenwerf had. Ook Mr. Lee, mijn oude vriend was weer aanwezig en samen dronken we aan het einde van de avond nog een Guinness. Morgen ga ik twee museums bezoeken.

Maleisië, een ongelofelijk verhaal uit een Maleisische krant

Kuala Lumpur, 22 juli 2009

Waarom hebben mannen nemen tweede echtgenotes?

Door Dina Zaman

Polygamie heeft niets te maken met cultuur of religie. Mannen en vrouwen te bedriegen, omdat ze kunnen.
Toen een mannelijke vriend me vertelde dat hij van plan was om een tweede vrouw te nemen, kon ik alleen maar proberen me niet te verslikken in het diner.
“Meen je dat?”, vroeg ik.
Hij antwoordde, “Ja”.
Hij was verliefd geworden op een alleenstaande moeder, maar het was niet zijn lot om met haar te trouwen.
Dacht zij misschien in haar compassie, haar vurige wens om haar kind op te voeden in een Goddelijke manier en dat haar eenzame leven een strijd was. Ik verslikte me bijna opnieuw in mijn dessert toen mijn vriend me vertelde dat het eerste dat hij aan haar opmerkte haar geweldige set borsten was.
Nu, mijn vriend neemt zijn islamitische religieuze verplichtingen zeer serieus. Zijn eerste vrouw draagt de hijab. Dus hem te horen toegeven dat het de borsten van zijn minnares waren die zijn hart hadden gestolen was zeer schokkend.
Zijn gedrag was te wijten aan vrouwen zoals ik, waarvan de zogenaamde westerse, seculiere en feministische ideeën van polygamie het oude gebruik naar de achtergrond hadden geduwd.
Vervolgens vroeg ik hem of hij met zijn even-vrome vrouw overeengekomen was dat hij een tweede vrouw te nemen, en hij antwoordde “Nee”. Ze zou meteen zijn huid vol schelden.
Maar onze vriend was niet meer te stoppen. Nu zijn reis naar de polygamie door moderne Islamitische ideeën werd verijdeld, was het allemaal onze schuld. Wij moderne Maleisische vrouwen, religieus of niet, dwingen de mannen om te trouwen in Thailand of Iran, waar het beoefenen van Nikah Muta'ah wel is geaccepteerd.
Hij was volgde de voetstappen van onze goede profeet Mohamed, betoogde hij.
"U hebt uw Islamitische geschiedenis ondersteboven! Nabi trouwde met oorlogsweduwen, en zijn eerste vrouw was ouder dan hij. Aishah was de jongste. En ik denk niet dat onze profeet trouwde met deze vrouw, omdat ze grote borsten had!"
"Je begrijpt er niets van."
"Oké dan. Waarom verkoop je je auto niet en neem een kameel om naar je werk te gaan?"
Ik ben realistisch. Ik weet dat er mannen zijn die hun vrouwen adoreren en heel veel van ze houden, maar ze kunnen tegelijkertijd van hun minnaressen en hun andere vrouwen houden. Praat ik vreemdgaan en polygamie goed?
Nee, maar het gebeurt. Het heeft niets te maken met de islam of Maleisië, hoewel polygamie is onderdeel van onze cultuur.
Wij Aziaten hebben een lange geschiedenis van concubinaat. Er zijn goede mannen die trouw zijn, en er zijn goede mannen die meerdere vrouwen hebben. Er zijn ook slechte mannen die trouw zijn en ook slechte mannen die ontrouw zijn.
Net als onze politiek, liefde in Maleisië is een circus. Weeee!
Ik ga U niet vervelen met verhalen over wat polygamie in de islam is, zoals het is geschreven en oneindig besproken. Vrouwenrechten activisten hebben lang gevochten tegen deze illegale "misdaad", maar we staan voor een moeilijke strijd. Soms zijn het niet de mannen alleen die jeuk hebben, wij hebben ook wel eens onze twijfels.
In de jaren '80, toen ik jong en onbedorven was, verafschuwde ik het idee van minnaressen en de tweede of derde echtgenote. Het ging recht tegen mijn principes in!
Dezer dagen? "Oh, je vriend gaat bij je vreemd?" "Oh, je hebt stiekem een tweede vrouw ?" Gaap! Draag je tudung of een mini rok? Opgeleid of ongeschoold? Sommige van onze moeders en ook andere vrouwen, ondanks alles blijven het goede moeders. Ja, hoe?
Is dit fenomeen bijzonder aan onze cultuur? Oh nee. Lees de tijdschriften en kranten uit andere landen. Vreemdgaan wordt overal tot in het oneindige besproken en beschreven in de feministische publicaties.
Maar na het diner met mijn vriend, waren mijn meningen over vreemdgaan opnieuw gewijzigd. Enkele van mijn bevindingen uit mijn vijf centen enquête:
Theoretisch ... polygamie is OK. Maar het moet ikut hukum Allah lah zijn. Er zijn voorwaarden.
Ja het kan, maar ... vrouwen met een loopbaan net als wij, die zelf werken. Immers, in de islam, polygame vrouwen zijn legaal verzorgd. Beter een tweede moslim vrouw dan een gewone vrouw.
Maar echt. Denk er eens over na. Handig, wat? Je ziet hem één keer per week, één keer per week samen uit eten en één keer per week seks hebben...
Één keer sex per week?! Er zijn verschillende soorten liefhebben! Één keer per week is niet genoeg?!
Waarom gaan mannen vreemd? Nogmaals, alleen gebaseerd op observaties door vrienden en mezelf. Voor veel polygame mannen, zij trouwen goede vrouwen die voldoen aan hun criteria van heiligheid, vrouwelijkheid en het moederschap.
Intimiteiten tussen de mannen en hun vrouwen zijn oppervlakkig. Het is maak-de-baby-en-bedek je gezicht geslacht. Met hun vriendinnen en tweede vrouwen, is het alleen maar feest, baby. Het is het maatje-maatje ding.
Ten minste, dit is wat ik begreep uit de gesprekken met een groot aantal van gehuwde mannen. Het is niet omdat de eerste echtgenotes niet goed genoeg hun best doen, ze willen ook een gezond intiem leven hebben, maar hun mannen houden van het Madonna-Hoer-syndroom.
Maleisië is niet een plaats voor alleenstaande vrouwen die een Hollywood-film soort huwelijk en liefde wensen. Kuala Lumpur is vooral een stad voor huwelijken en zaken. En het heeft niets te maken met geld. Er zijn rijke mannen die vals spelen, en ik ken boodschappenjongens die er twee vrouwen op na houden!
Er zijn veel alleenstaande vrouwen net als mijn vrienden en ik, die nog geloven in het huwelijk en de liefde. Maar ik kan u zeggen, moeten we op een dag dat bekende pad bewandelen, houd dan uw ogen open en een deel van ons hart voor onszelf. Want je weet maar nooit.
Misschien heeft mijn vriend, een activiste die de kost verdient met een verblijf in oorlogsgebieden, gelijk.
"Er zijn vrouwen zoals jij, ik, je moeder, je tante en de vriend die in de moeilijke strijd voor vrouwen en kinderen en nog niet zijn geconfronteerd met een bakstenen muur. Simpelweg omdat we zo veel “begrip hebben”, en de hele tijd blijven vergeven, dat is de reden waarom vreemdgaan! Vreemdgaan en polygamie komen vaak voor, ten nadele of ten voordele (afhankelijk van hoe je het bekijkt) van ons welzijn ", zegt mijn vriend.
Een andere vriend, Sharizal Sharaani, zegt het kort en bondig: "Mannen (en ja, ook vrouwen) bedriegen omdat ze er mee kunnen wegkomen. Punt uit!"
De schrijver gelooft nog steeds in de liefde en het huwelijk en wil naar Corfu verhuizen.


Hijab: Hoofdsjaal die ook het bovenlichaam bedekt
Nikah Muta'ah: huwelijk voor plezierige bezigheden
Tudung: natuurlijke make-up
Ikut hukum Allah lah: onder bepaalde voorwaarden

Vrije vertaling door Jielus Hendrik Kuijntjes.
Bron: http://www.asiaone.com/News/AsiaOne%2BNews/Malaysia/Story/A1Story20081009-92579.html

Maleisië, Hi di Hi, Ho di Ho, here we go!

Kuala Lumpur, 21 juli 2009

Na vijf weken stationair ben ik als een kind zo blij. Eindelijk ben ik weer op pad. Niet zo fit na vier uurtjes slaap maar wel opgewekt. Iedere keer is weer anders en iedere keer is er weer wat nieuws.
Met de horror verhalen over de tax free winkels van Bangkok Airport in mijn achterhoofd schuifelde ik langs de lege winkels. Niet kijken, niet naar binnen gaan en zeker niets kopen. Je zoekt de problemen toch niet op? Zeker nu er veel meer verhalen opduiken en de Deense ambassade haar burgers aanbeveelt om de winkels links te laten liggen.
“Waar rook is, is vuur!”, zal ik maar zeggen.
Air Asia heeft nu on-line inchecken geïntroduceerd en dat scheelt toch aardig wat tijd. Natuurlijk alleen maar wanneer je geen check-in bagage hebt. Het ging allemaal zo snel dat ik om kwart voor acht al achter een kop koffie zat. En die had ik nodig!
Internet is nog steeds 100 Baht per uur op de luchthaven en dat zal voorlopig ook nog wel zo blijven. Niemand gebruikt het dus en de investering zal nooit worden terugverdiend. De Thai laten het dan liever langzaam doodbloeden dan het gratis te maken. Geen gezichtsverlies!
Ik liep zo door alle verdere controles en zat voordat ik het in de gaten had al in het vliegtuig. Hier kreeg ik het voor de eerste keer moeilijk. Na het broodje en de Pepsi Max begon ik te knikkebollen. Niet dat het veel uitmaakte want er was zoveel bewolking dat je toch niets kon zien.
Kuala Lumpur lachte me toe toen we geland waren. Wel met een traan want de regen kwam met bakken uit de hemel. Het leek dus geen goede start van mijn drieweekse reis. Toch kwam het allemaal nog goed. Na het uitpakken en installeren in mijn kamer was het al droog en even later brak zelfs de zon nog even door.
Mijn eerste maaltijd was een Maleisische kerrie van rundvlees met groenten en inktvis. Man, was dat weer lekker! Een beetje wandelen en nu kom ik maar meteen tot de verontrustende conclusie. Het is hier verschrikkelijk druk. De winkelcentra puilen uit en overal hoor je Nederlands en Duits praten. Het lijkt er op dat Thailand is vergeten en dat Maleisië de nieuwe bestemming is.
Dit gevoel werd alleen maar versterkt in Petaling Street. De terrassen zaten allemaal vol met etende en drinkende toeristen. Het leek wel of ik Zandvoort was! Nederlands was de voertaal!
Na het eten en twee grote bier ging ik nog even kijken bij het Swiss Hotel net om de hoek. Ik had de aanbiedingen op het internet gelezen. Er stond een stel buiten gezellig een sigaretje te roken en ik sprak ze meteen aan om te informeren wat ze van het hotel vonden. Ik hoorde het meteen aan het dialect, jullie raden het al. Het waren weer Nederlanders! Na een kort gesprek had ik mijn informatie en ging ik huiswaarts.
Om half twaalf ging na een heel lange dag het licht uit. Morgen doe ik rustig aan en slaap een beetje uit. Er staan twee echte toeristen attracties op het programma, ik moet er zelf wel om lachen. Maar jullie weten de bestemming van mijn dagtrip pas als mijn volgende verhaal op mijn weblog staat.