Marokko, wat bezielt hem nu weer?

Ik zie in mijn gedachten al hoe jullie je wenkbrauwen ophalen bij het lezen van deze titel. Natuurlijk zijn er een hoop problemen in Nederland maar dat kan mij niet weerhouden om zelf in dit gevarieerd land te gaan kijken. Vier weken is een mooie periode en mijn plannen zien er ongeveer zo uit.

Na een eerste dag in Nador ga ik op pad om tegen de klok in een rondje rond/over het atlas gebergte te maken. Mijn stopplaatsen zijn respectievelijk:
Medina of Fez

Een filmpje over deze stad

In deze buurt liggen nog twee attracties die mijn eerste week compleet zullen maken.
Historic City of Meknes


en Archaeological Site of Volubilis


Met nog vier Unesco Heritage sites voor de komende 10 dagen gaan we dan eerst richting de kust naar Portuguese City of Mazagan (El Jadida)


vanaf hier moet ik bekijken in welke volgorde de plaatsen
Medina of Essaouira (formerly Mogador)


Medina of Marrakesh


Ksar of Ait-Ben-Haddou

Met nog een dag of tien te gaan wordt het tijd om richting het oosten te gaan. De bergen in en naar de rand van de Sahara, vooral de rode zandduinen wil ik niet missen. Tijd wordt dan schaars en het openbaar vervoer zal moeten meewerken om op tijd weer in Nador te zijn. In mijn ogen ziet het er allemaal mooi uit en het zal zeker een interessante reis zijn.
Vanaf (over)morgen dus mijn eerste verhalen, tenminste als er voldoende internet voorhanden is.
Tot morgen.

Nederland, een mooi weekend

Even een verhaal van een paar weken terug, ik heb weinig te doen dus maak ik ook weinig mee!

Zaltbommel, 30/08/2008

Na de uitbundig gevierde vrijdag stond ik redelijk fit om acht uur alweer naast mijn bed. De grootste vermoeidheid was verdwenen maar toch kon ik de laatste restjes van het tijdverschil nog voelen. Vandaag stond winkelen in Den Bosch en het bijwonen van de laatste voetbalwedstrijd voor de KNVB beker van NIVO-Sparta op het programma. Het bezoek aan het sportveld zou naadloos overgaan in nog meer biertjes drinken in de stad.
Wat kan het leven toch mooi zijn! Een punt appel-notenvlaai met een heerlijk kopje koffie, en een goed gesprek met mijn vriend Tettje van Malsen. Vanaf de Helftheuvel, waar we ongedane zaken achterlieten gingen we richting de stad waar de kermis op dit tijdstip nog in diepe slaap verkeerde. Kermis, een eeuwenoud volksvermaak dat ook in deze moderne tijd op sterven na dood is. Herinneringen van de kermis in de kindertuin en de schommels in de Gamerschestraat kwamen in me op. Hijskraantjes, botsauto’s en snoepkramen, dagen was ik ziek van de wijnballen en kaneelstokken. Een beeld voor een spookhuis wat nog één van de weinige zaken die waren overgebleven uit de goede oude tijd, de rest bestond nu uit enorme hydraulische machines met stoeltjes of banken er aan bevestigd. Een goulash kroket en een bamiblok als lunch. Opnieuw verlieten we onverrichter zaken de winkels in het centrum. Het zat er nu op en de voetbalwedstrijd zou natuurlijk bekeken worden vanaf het terras met goede vrienden en oude bekenden.
Na aankomst in de Spin werd het nog leuker. Langzaam maar zeker, gevoed door de zware Belgische bieren, werd mijn geheugen minder en zakten mijn ogen dicht. Döner kebab en een glas cola, welterusten.


Den Helder, 31/08/2008

Verslapen! Ja echt, ik heb me verslapen. Voor één keer laat ik het over aan een ander en ik verslaap me. Vijf over half acht schoot ik wakker en een stoot adrenaline bracht me meteen op het hoogste niveau van alertheid. Ik had nog 25 minuten om me te douchen, aan te kleden en wat te eten. Gelukkig zit er ‘s morgens genoeg snelheid in me en met een boterham en een flesje cola in de hand stapte ik om iets voor acht in de auto bij Ars en Adrie. We waren op weg naar Den Helder.
Den Helder functioneerde op dit moment alleen nog maar in mijn geheugen. Het waren wel hele warme herinneringen. Ik vond het ook een beetje eng om na ruim dertig jaar weer eens terug te gaan. Er was tenslotte geen echte reden aan te wijzen waarom ik niet eerder was teruggekeerd naar mijn familie die altijd heel goed voor me was geweest. De herinneringen van tante Sjaan en ome Coen. De krakende vloer en Duitse biefstuk, Simon de Wit (Kersepit) en de Juttersmarkt in de zomer. Waterijs van Laan en sportkoeken van de banketbakker. Mijn jeugd was heel mooi geweest en hier liggen waarschijnlijk de diepe wortels van mijn drang om te reizen en te ontdekken. Tijdens de twee uur durende autorit probeerde ik me een voorstelling te making van wat me te wachten stond. Eenmaal in het centrum herkende ik de meeste plaatsen onmiddellijk. De Buitenhaven en de Keizerstraat, wat wel vreemd was dat ik me de oude watertoren niet kon herinneren.

Het weerzien met mijn familie was emotioneel en ze waren nog steeds zoals ik me herinnerde, alleen Carl had wat minder haar. Wil was nog precies het beeld in mijn geheugen. Na de koffie met gebak werd de gezellige middag voortgezet aan de haven bij “Land’s End”, een goed restaurant met een mooi uitzicht op het Marsdiep. Zo kwam er dus langzaam en einde aan mijn bezoek aan Den Helder. Het heeft me echt goed gedaan om ze weer te zien en ik heb beloofd om in april/mei van het volgend jaar weer een bezoek te brengen. Mijn eerste weekend zat erop en het was een beregoed weekend geweest.

Nu gaan we op weg naar de Braderie van donderdag aanstaande!

Nederland, welkom in Nederland

Zaltbommel, 29/08/2008

Het eerste weekend ligt achter mijn rug en er is al veel gebeurd. Maar eerst terug naar mijn vertrek met de oude 747-Combi van EVA-air. Het moet ook een vliegtuig als dit zijn geweest die mij mijn eerste ervaring met Evergreen de Luxe heeft gegeven, een slechte ervaring welteverstaan. Nu was het beter en de paar biertjes in combinatie met de lange dag die achter mij lag wiegden mij in slaap en het ontbreken van turbulentie maakte het een diepe slaap. Ik heb zeker een uur of vier en misschien zelfs vijf kunnen slapen. Meer uitgerust dan op andere vluchten liep ik door de slang naar de aankomsthal op Schiphol International Airport.
Als het op de Nederlandse bodem aankomt zie ik nooit de beste beelden in mijn verbeelding. Graffiti op de treinen, ongure personen die cannabis zitten te roken in de trein, hele hordes gekleurde medemensen van de Antillen die als troepen hongerige wolven de treinstations afschuimen.
Nee, de werkelijkheid was anders en beter dan mijn waanbeelden over een verloederd Nederland. Een vriendelijke conducteur die al mijn vragen netjes beantwoordde, een schone dubbeldecks trein die mij snel naar het Amsterdam CS bracht. De zon scheen en de 12,8 kilo op mijn rug leken er niet te zijn. Lijn 16 brengt me rechtstreeks naar de Lairessestraat waar een visum voor één van mijn volgende reizen wordt opgehaald. De Dam, De Munt, De Heineken Brouwerij, De Albert Kuijp, Het Museumplein, Het Concertgebouw en meer van die zaken trekken langzaam aan me voorbij. Ik ben weer in Nederland en geniet met volle teugen van mensen op fietsen en uitgestalde groenten en fruit op de stoep van een groenteboer.
Vanuit mijn ooghoeken had ik een T-Mobile winkel gezien en de gehele tijd in de tram heb ik zitten nadenken over de iPhone. Wel of niet? Heb ik er wel werk voor? Is het niet te duur? Na veel wikken en wegen heb ik besloten op de terugweg bij De Munt uit te stappen en zelf maar in de winkel te gaan kijken. Het duurde niet erg lang en mijn handtekening stond onder het contract en ik was een iPhone rijker. Een sandwich bij de AH en een saté kroket bij de FEBO gingen er in als lunch en een fles bronwater in het rood met bubbels spoelde het weg.
In de trein zat ik na te denken over wat me te wachten zou staan. De weersverwachting was goed voor de eerste dagen maar zou later in de week veel slechter worden. Laten we maar zien wat er op me af komt. Het weerzien met de familie was emotioneel en natuurlijk ging ik wat drinken met mijn broer later op de dag. Oude vrienden en bekenden maakten er een mooie dag van aankomst van.