Nederland: Aan het werk

Zaltbommel, woensdag 25 april 2018

Zoals gewoonlijk sta ik alweer voor zeven uur onder aan de ladder. Het is koud in de camper, de verwarming is gisterenavond uitgezet omdat je nu eenmaal beter slaapt wanneer het binnen wat koeler is. Tien graden en een beetje verklapt de thermometer! Nog voordat de Senseo op het gas gaat controleer ik de koelkast. De thermometer in de koelkast geeft nu zes komma zes graden aan, daar ben ik erg blij mee omdat ik nu weet dat ik me om niets zorgen heb gemaakt.
De gordijnen gaan op een kier en ik maak gretig gebruik van het internet. Ik kan bij Kroppie inloggen maar ook de 20Gb van de KPN is ruim voldoende zodat ik niet zuinig hoef te zijn. De geur van koffie trekt door het leefgedeelte en de kachel brengt de binnentemperatuur langzaam op een comfortabel niveau. Wat is het leven in een camper toch simpel en goed. Lyka slaapt gewoon door terwijl ik met duizend en een dingen bezig ben. Niet aan het multitasken, daar krijg ik hoofdpijn van! Nee, ik doe het ouderwets een voor een en maak aantekeningen met een potlood op een kladblok.

Om acht uur is het tijd om Lyka wakker te maken omdat ik nu wel een hele grote trek krijg! Een gebakken ei op een plak kaas met wat groenten is een prima begin van de dag. Mijn maaltijden zijn nog kleiner geworden dan ze al waren en de positieve uitwerking daarvan is door de dokter bevestigd. Het gaat een stuk beter met mijn diabetes, ondanks dat ik nog graag een (zwaar) biertje drink.
Zo rond negen uur wordt het de hoogste tijd om Jos op te zoeken. De koffie is al bruin! Voordat we buiten aan de slag gaan, de temperatuur is haast onaangenaam te noemen, bespreken we nog kort wat we gaan doen en in welke volgorde we het gaan doen. Dan gaan de fleece en winterjas aan en we stappen de koude zeelucht in. Hier in de Noord-Hollandse polders snijd de wind scherp als een koksmes over het vlakke landschap. De motorkap gaat open en de elektrische installatie zoals hij nu is wordt helemaal gecontroleerd en gelezen. Waar zit de fout?

Als eerste verwijderen we het diode scheidingsblok en plaatsen een nieuw scheidingsrelais. Het is niet veel werk maar wanneer Jos de multimeter tevoorschijn haalt komen we toch ook de eerste problemen tegen. Het zweet breekt me uit maar Jos blijft zo rustig als een plattelandsdominee op zondagochtend.
‘Meten is weten!’, klinkt er vanonder de motorkap van de camper.
Starten, meten, losmaken, vastmaken, starten, meten, enz. enz. Uiteindelijk hebben we het euvel gevonden en met een nieuw stukje draad is het probleem opgelost. Mijn goedkope Chinese voltmeter op het dashboard geeft nu 14,1 Volt aan! Dat is een voltage dat ik in de afgelopen jaren nog nooit voorbij heb zien komen. De uitleg van Jos is me gelukkig ook duidelijk! De flexibele koperen draad is in de afgelopen acht en twintig jaar gecorrodeerd en er zijn aardig wat koperen kernen gebroken. Het directe gevolg is dat de draad nog maar de helft van de stroom kan doorgeven dan dat waar het voor gefabriceerd is.
Ook het raadsel van het “tweede scheidingsrelais” is ondertussen opgelost. Dat is hoogstwaarschijnlijk het relais dat de 12V naar de oude koelkast verzorgde. Sinds ik een 230V compressor koelkast op een 1000 watt omvormer aan boord heb is die leiding overbodig geworden en wordt ook niet meer gebruikt. Toch kiezen we er voor om het relais te laten zitten, baat het niet dan schaad het niet!

Voordat we in het leefgedeelte van de camper aan het werk gaan lopen we alles nog eens goed na. Het enige wat we nog tegenkomen voor we naar de koffie gaan is een slecht klemmende schuifstekker. Voor de laatste keer start ik de oude dame en lopen we de verschillende meetpunten na om te zien welke spanning we kunnen meten. Overal zitten we aan de 14,3/14,4 Volt, die twee tiende verschil zit in mijn goedkope volt metertje.
Tijdens de koffie met gevulde koeken gaan we alweer brainstormen over het volgende project. We zitten duidelijk op dezelfde golflengte en ook Lyka heeft het hier prima naar haar zin bij de twee camperaars. De tijd gaat sneller dan je denkt. Omdat we vanmiddag nog een receptie hebben moeten we eerder aan slag dan we zouden willen. We gaan nu in het woongedeelte bij de huishoudaccu en nog enkele andere apparaten zekeringen aanbrengen voor de veiligheid.
Het loopt allemaal op rolletjes en rond kwart over een zijn we helemaal klaar. Nou ja, helemaal klaar, ik heb thuis nog wel het een en ander te doen maar ik kan nu met een gerust hart zeggen dat de elektrische installatie onder de motorkap in orde is. Nadat we samen hebben opgeruimd is het tijd om afscheid te nemen. Er zijn nog enkele kleine klusjes nodig maar daar komen we later wel aan toe. Jos is een kundige vriend waar ik heel veel profijt van heb.

Felgekleurde bloeiende bollenvelden onder jagende grijze luchten. Nederlandse polders op haar mooist! Maar we hebben nog meer moois tegoed op deze woensdag. Lyka heeft een paar krentenbollen gesmeerd en rijkelijk belegd met extra belegen kaas. Met een hand aan het stuur, een krentenbol in de andere hand en een oog op de kleine volt meter rijden we naar het zuiden. Rukwinden schudden de camper door elkaar. De voltmeter valt alleen wat terug wanneer ik in een tunnel het licht moet aanzetten. We zijn blij dat er weer een probleem is opgelost en de “oude Dame” stap voor stap wordt gerenoveerd.

Zodra de camper stil staat gaan we thuis aan de slag. Douchen, omkleden en dan weer op pad. Aan de Omhoeken in Zaltbommel is vandaag de officiële opening van “Kim’s Kitchen”. Het eerste Thaise restaurant in het kleine stadje. Afgelopen week heb ik al een paar keer binnen kunnen kijken. Kim en Bert waren keihard aan het werk om er een succes van te maken. We kunnen alleen maar hopen dat de, toch wel redelijk onbekende,  Thaise gerechten in de smaak valt bij de bezoekers. Het is tenslotte geen Hollandse babi pangang!

Als extra verrassing is Rene ook bij de opening aanwezig. Een oude vriend die we al heel vaak hebben ontmoet, in Thailand en in Rotterdam. De Thaise hapjes die worden geserveerd gaan er bij de bezoekers in als zoete koek. Het geserveerde valt allemaal goed in de smaak en de bordjes met Thaise saté blijven niet lang gevuld. Na een vruchtbare ochtend met prima werkzaamheden en een gezellige middag met oude en nieuwe vrienden is deze dag aan haar einde gekomen.

Wij wensen Kim en Bert veel succes met hun nieuwe restaurant “Kim’s Kitchen” in Zaltbommel.

Nederland: Op bezoek

Middenbeemster (bij Kroppie), dinsdag 24 april 2018

We zijn pas twee nachten thuis en we gaan alweer op pad! Het zijn allemaal lopende projecten om de camper nog beter te maken. Dit lopende project heeft als doel om het voltage van de laadstroom uit de dynamo te verhogen zodat beide accu’s beter worden opgeladen. Tijdens mijn eerste bezoek aan Kroppie, enkele weken geleden, hebben we vastgesteld dat een van de vorige eigenaars, zonder voldoende kennis van de materie, met de kabels onder de motorkap heeft gespeeld. Nu staat er een doosje in de leefruimte met de nieuwe onderdelen.
Het weer zit ons helaas niet mee! Na de mooie dagen van vorige week zijn de regen en de koude oceaan winden weer terug. Een koude westerwind drukt de temperaturen onder de vijftien graden overdag. Gekleed in een warme joggingbroek en fleece t-shirt vertrekken op deze middag richting Middenbeemster, een mooi dorp in Noord-Holland onder de rook van Alkmaar.
Het wolkendek wordt steeds dunner tijdens onze rit en net voor Amsterdam moet ik zelfs mijn zonnebril opzetten. De camper spint als een dikke kater, de oude diesel laat niet met zich sollen zolang we niet boven de 100 Km/u hoeven te gaan. Het laatste stukje gaat binnendoor en met moeten zelfs door het centrum van Purmerend. Voor een moment denk ik aan Alie waar ik zolang niets van heb gehoord. Gezien haar hoge leeftijd is het erg waarschijnlijk dat ik ook nooit meer iets van haar zal horen. Het leven is vergankelijk, daar denk je niet aan wanneer je jong bent maar nu ik zelf richting de zestig jaar ga denk ik er steeds meer aan. Een reden temeer om van elke dag die we nog geschonken krijgen het beste te maken.

De ontvangst bij Jos is hartelijk en onder het genot van een kop koffie, met een koningsbol van de Jumbo, bespreken we luchtig de komende werkzaamheden. Zelf zal ik hoofdzakelijk figureren en gereedschap aangeven en aannemen. De plannen voor morgen liggen klaar en wij trekken ons terug in de camper die op de oprit geparkeerd staat. Dat is het mooie van een camper! Parkeren, gordijnen dicht, radio aan en je hebt het campergevoel, het maakt helemaal niets uit waar je geparkeerd staat.
Het koken is nog een beetje onwennig voor me! Ik moet nu een complete keukeninrichting voor in de camper kopen zodat ik niet meer met de spullen tussen de camper en het huis heen en weer hoef te slepen. Ondanks de beperkte mogelijkheden krijg ik het weer voor elkaar om een lekkere, gezonde en voedzame maaltijd op tafel te zetten. Noedels met Koreaanse kip met broccoli. Het is geen grote maaltijd maar ik heb nog wat harde broodjes en olijven gekocht om vanavond bij de tv van te snacken.
Ik zoek op de laptop contact met het internet en tot mijn verbazing werkt KPN Fon nu wel. Het mag dan wel niet al te snel zijn maar het is tenslotte gratis. Ons doel is voetbal! De halve finales van de Champions League zijn aangebroken en de meest bekende voetbalploegen zijn al uitgeschakeld. Liverpool - AS Roma is het affiche voor vanavond. Het is een fantastische wedstrijd en onder het genot van de olijven en stukjes brood met Hollandse blauwschimmel kaas, weggespoeld met een glaasje witte wijn en een blikje Amstel bier, is het een heerlijke avond in de camper. Buiten tikken dikke regendruppels op het dak, dat maakt het alleen maar knusser en gezelliger.
Morgen gaan we aan het werk en ik ga ervan uit dat de elektriciteit problemen dan voorgoed zijn opgelost. Dat is niet zeker! Bij een acht en twintig jaar oude camper ben je nooit klaar met het (onderhouds)werk!

Nederland: Slecht weer?

Zaltbommel, zondag 22 april 2018

Om iets voor half zeven is het alweer ochtend. De vogeltjes fluiten en in de camper ligt een frisse deken van verse Brabantse ochtendlucht. Het dakluik is de afgelopen nacht open geweest en dat heeft het woongedeelte van de camper heerlijk afgekoeld. Helaas zijn we de thermometer ook vergeten dus ik kan niet met zekerheid zeggen wat de temperatuur is wanneer ik langs de ladder uit de alkoof klim. Toch schat ik dat het rond de twaalf graden Celsius moet liggen. Fleecebroek en fleeceshirt gaan direct aan om gelijk warm te zijn! De eerste koffie voor vandaag gaat op het gas en de laptop gaat open. Met veel plezier leg ik de laatste hand aan het verhaal van gisteren. Laten we hopen dat ik nog veel verhalen dit jaar mag/kan schrijven. Toch nog even terug naar gisteren.
De weersverwachting is aardig verslechterd dus de geplande wandeling van gisteren gaat vandaag ook niet door. We gaan verder België in waar we in de middag misschien een stukje gaan wandelen. Een veel kortere wandeling, we willen het risico niet nemen met de voorspelde onweersbuien. Na de tweede koffie besluiten we eerst een stukje het dorp uit te rijden om met een weids uitzicht van het Brabantse land te ontbijten.

En dat lukt ons! Alleen is het aan het einde van een doodlopende weg. Er zijn opvallend veel wegwerkzaamheden op de route die de Garmin voor ons heeft uitgestippeld. Na enkele witte bolletjes en krentenbollen met extra belegen “Stompetoren kaas” gaan we weer verder en ik zoek een omleiding naar het zuiden. Richting België door Baarle Hertog. Het is een vreemd stukje Nederland! Overal zijn kleine stukjes België geheel omsloten door Nederland. Nergens is de grens zo onduidelijk. En dan praten ze in Den Haag over belastingen en regels? Hier zijn de wetten en regels soms aan de overkant van de straat al anders.
Na een flink stuk te zijn omgereden gaan we eindelijk richting Geel waar we “Dicar”, een heel grote camper dealer, willen bezoeken. We zijn nog niet aan een andere camper toe maar we willen ons wel graag eens oriënteren om te zien wat er zo allemaal te koop is. Terwijl we de grens met België passeren zien we vanuit het westen donkere donderwolken naderen. Dat voorspeld maar weinig goeds voor de rest van de dag! We hebben op het weerbericht gehoord dat er slecht weer, met name onweer, aan het einde van de middag zou kunnen voorkomen. Het is nog geen elf uur en het ziet er nu al slecht uit!
Bij de grote camperdealer kijken we onze ogen ogen uit. Ongekende luxe in enorme campers voor mensen met een dikke portemonnee en omgebouwde busjes met prijzen waarvoor je een klein huis zou kunnen kopen. We hebben ook al eens eerder naar zo’n busje gekeken. Nou, dat is het dus voor ons echt niet! Leuk voor een weekend weg maar zeker niet voor een trektocht van enkele maanden. In zo’n busje zit je letterlijk als sardientjes in een blik.
Op weg naar de geplande wandeling in Hulsen vallen de eerste dikke druppels op de voorruit. We kijken elkaar aan en zonder een woord te wisselen begrijpen we elkaar. De eerste proefrit van het seizoen zit er op! Op een verlaten industrieterrein eten we wat brood met hartig beleg terwijl we door het grote zijraam naar de vallende druppels kijken. De lijst van vergeten zaken is erg lang. Werk aan de winkel om de camper weer opnieuw in te richten en klaar te maken voor de volgende rit. Zo komen we steeds dichter bij ons doel om de camper altijd klaar te hebben wanneer we trek hebben om op pad te gaan.
Terwijl we noordwaarts rijden wordt de lucht steeds lichter en bij Hilvarenbeek breekt de zon alweer door. Een vreemde situatie, dat wel. Voorbij Tilburg schijnt de zon en bij aankomst in Zaltbommel is het schitterend weer, alsof er niets is gebeurt. Toch hebben we geen spijt dat we naar huis zijn gegaan. Het was leuk, we hebben er weer van geproefd en hebben ook al afgesproken dat we snel weer op pad gaan, weer òf geen weer.