Nederland: Utrecht

Zaltbommel

Nu zullen en kunnen niet alle verhalen even avontuurlijk zijn en natuurlijk ook niet alle foto’s van een hoge of informatieve kwaliteit!
Het is alweer donderdag en we zijn officieel een week in Nederland. Ik heb alweer heel wat werk verzet. Maar er is nog genoeg te doen voordat we ons helemaal op de vakantie kunnen richten.
Vandaag na de lunch was het weer inkopen doen want Lyka heeft het helaas nog steeds koud dus moeten we nog op zoek naar wat winterkleding die ze straks ook in Zuid-Korea kan dragen. Het weer in Zuid-Korea in oktober/november is ongeveer hetzelfde als in Nederland. Een nieuw fleece vest en een shell, een ademende derde laag, staan hoog op de lijst.
In de trein heeft Lyka het ondertussen al omgerekend in de Filipijnse Peso wat het kost voor twee personen om met de trein naar Utrecht te gaan. Als ik haar uitleg dat de € 14,80 inclusief 40% korting is valt haar mond helemaal open en ze kijkt eens goed om haar heen in de trein. Ze kan het maar moeilijk bevatten dat het zo druk is in de trein met deze prijzen voor een kaartje.
Eenmaal in Utrecht gaan haar oogjes glinsteren bij het zien van al die winkels. De overgang van het overdekte Hoog Catharijne naar de smalle winkelstraten van de Utrechtse binnenstad is natuurlijk een schok voor haar. Ze vraagt me waarom er in Nederland zo weinig shopping mall’s zijn. I probeer haar uit te leggen dat het allemaal in de tijd zo gegroeid is. Grote overdekte winkelcentra vindt je het vaakst in hele warme landen en landen zonder al teveel oude steden. Althans, dat lijkt mij de meest logische verklaring.
Kledingzaak na kledingzaak vol met fleurige zomerkleding en de aandacht verslapt voor waar we nu eigenlijk voor zijn gekomen. Er is een moment van wrijving maar we belandden uiteindelijk toch bij de buitensport specialist Katmandu. Misschien zijn de kleuren niet helemaal wat we zoeken maar aan het opruimingsrek voor kinderen hangen nog wel wat leuke shells. Helaas is Lyka het er niet mee eens want ze wil zoals gewoonlijk een zwarte jas.
De medewerkster van Katmandu pikt het gesprek van ons op en voegt zich in de discussie.
‘Felle kleuren zijn veiliger!’
‘Een rode of andere felle kleurige jas kan je leven redden in een donkere omgeving!’
Uiteindelijk geeft Lyka zich gewonnen en kiest voor een shell in de kleur fuchsia. Van € 149,95 voor € 44,95 klinkt natuurlijk bij mij als muziek in de oren. De labels er af en de jas maar meteen proberen!
Tijdens ons gesprek werd me ook nog verteld dat er een outlet store van Katmandu op de gracht zat. En daar zouden we toch langskomen. Ook hier hadden we geluk, Lyka vond een mooie fleece naar haar zin in een gemêleerde roze tint voor drie tientjes. Ze hield de fleece ook maar meteen aan. Het was allemaal wat zoet en je moet een zonnebril opzetten als ze langs komt maar het is warm en veilig.
Onderweg naar de trein kochten we nog een witte sweater met een capuchon en een donker blauwe bodywarmer. Twee tassen vol met nieuwe kleding. Het viel haar alleen moeilijk dat een paar wollen sokken duurder was dan de sweater en de bodywarmer samen. We waren nog niet op het station en ze vertelde me dat ze het warm had, een heel goed teken.
Zo kwam ook deze dag weer tot een goed einde. Mijn meisje erg blij met de nieuwe kleding en ik een biertje drinken bij NIVO-Sparta.

Nederland: Het is compleet!

Zaltbommel

Met het laatste bezoek aan het gemeentehuis zijn alle documenten nu compleet en is de huwelijksdatum vastgesteld. Later zal ik alles nog eens op een rijtje zetten wat ik heb moeten doen om op dit punt te belandden.
Het weer werkt gelukkig een beetje mee vandaag. Het is nog wel koud maar er zijn ook perioden met zon. Tijdens het boodschappen doen bij Appie hoor ik Lyka nu ook al oefenen met het fruit en de groenten in het Nederlands. Er zijn vandaag geen exotische gerechten voor de lunch, we eten gewoon een broodje met Hollandse kaas.

Ik hou niet van binnen zitten dus gaan we na de lunch weer naar buiten. Hoewel ze een beetje tegenstribbelt gaat ze toch mee. Het is koud en ze zit natuurlijk liever binnen. Tijdens de wandeling langs de grachten van Zaltbommel realiseer ik me ook hoe mooi mijn geboorteplaats is. De schoonheid die je zelf niet meer ziet als je al zo lang op dezelfde plaats woont.
Hoge donker grijze wolken met daaronder een nog zwartere laag voorspeld weinig goeds. De regen is in aankomst en het duurt niet lang voordat we de eerste dikke druppels op ons gezicht voelen. Mijn goede vriend Peter woont niet ver van hier en dit is het geschikte moment om hem met een bezoekje te vereren.

Gelukkig is hij thuis en vanachter de gordijnen zien we hoe de zware bui het buitenleven tot stilstand brengt.
‘Cold rain!’, zegt Lyka.
‘Ja, erg koude regen’, dat is in de tropen wel anders.
Het wordt na één week in Nederland ook wel tijd voor rijst. In de supermarkt schrok Lyka wel een beetje van de prijs voor een kilo rijst. Maar dat is niet anders. Rijst met kip en groenten.
Natuurlijk smaakt het anders dan in den verre maar ze vindt het toch wel lekker. Ook het toetje van Mona tovert een lach op haar gezicht! Vanille pudding met aardbeiensaus.
Er was vanavond het programma “Exotische Liefde” bij SBS6 op de tv. En dat vond ik erg vreemd, het leek soms wel of ik naar mezelf zat te kijken. Maar ik vond ook wel iets vreemds. Het Nederlandse taalgebruik van sommige gasten was volgens mij wel heel slecht. Hoe hebben die ooit voor de inburgeringscursus kunnen slagen? Ik probeer Lyka in ieder geval goed Nederlands te leren, misschien zelfs wel te goed?
Voor het slapen gaan zag ik dat Lyka weer een nieuwe toepassing voor de iPad heeft gevonden. De elektronische spiegel!

Nederland: Markt

Zaltbommel

Na het treurige weer van gisteren is het vandaag niet veel beter. Zodra we deze ochtend de gordijnen open hebben geschoven zien we de regen neerdalen. Gisteren hebben we de hele dag kunnen luieren, vandaag moeten we er weer tegen aan. De nieuwe oven brandt elke dag! Vandaag zijn het verse afgebakken pistolets voor het ontbijt. Lyka heeft zich goed aangepast aan het eten in Nederland maar de lage buitentemperatuur geeft haar nog wat problemen.
We stappen de regen in en gaan op pad om mijn defecte GPS naar Garmin op te sturen. In het postagentschap bij de lokale Bruna bied ik het kleine doosje aan. Lyka kijkt mee over mijn schouder en vraagt waarom de post in Nederland zo duur is. Een korte uitleg over aangetekend en EMS is voldoende. Ik heb ook meteen het idee dat ze zich hier heel snel aanpast in het dagelijkse leven.
De markt is niet oer-Nederlands maar het is toch een bijzondere ervaring voor mensen uit een ver vreemd land. De regen en de klapperende zeilen, de kleine prijzen op de handgeschreven kartonnen bordjes, het fruit en de kaas, de viskraam en de kippenboer. Ik probeer het door haar ogen te zien en denk na over de markt met hondenvlees die ik in Hanoi heb bezocht. Dat was een vreemde ervaring voor mij zoals dit een vreemde ervaring voor Lyka is.
De Albert Heijn is door Lyka al omgedoopt tot Appie en ze weet al een beetje de weg door de supermarkt. We werken samen het boodschappenlijstje af en ik voeg weer een onbekend etenswaar toe. Voor een moment denk ik weer aan de haring van gisteren die ze niet wilde eten? En dat na een slok vocht van de oester!
En nu op weg naar de notaris en het gemeentehuis! De regen bleef maar neerdalen en dik ingepakt met een regenjas aan namen we de eerste hindernis, de notaris. Helaas was Notaris Zondervan in bespreking zodat we het met zijn medewerkster moesten doen. De details werden doorgesproken en deze week zou ik de offerte en het concept van mijn testament ontvangen. Per email vanzelfsprekend.
In het gemeentehuis was het wat ingewikkelder! Onze getuigen werden aangemeld en van één van de getuigen moest ik een kopie van zijn identiteitsbewijs aanleveren omdat hij niet in de gemeente Zaltbommel woonachtig is. Dat was dan voor morgen. Er was ook nog een zaak dat we de IND in Den Bosch moesten bezoeken. Wat moet dat moet en van uitstel komt afstel. Dus eerst maar even naar huis voor een broodje kroket.
Lyka houd van de trein en ook over de afstanden die we lopen hoor ik haar weinig klagen. Op weg naar Den Bosch zat ze weer vol met vragen over de IND die ik ook niet kon beantwoorden. Die vragen zouden dus in Den Bosch wel beantwoord worden.
De formulieren die ik mee had gekregen van het gemeentehuis waren niet op onze situatie toepasselijk maar we waren niet voor niets naar de IND in Den Bosch gegaan. Nu kon ik eindelijk eens zelf met de mensen praten en toetsen hoe streng ze daar waren. En ze waren streng!
Natuurlijk moeten we straks de weg via de MVV bewandelen om voor Lyka een verblijfsvergunning te bemachtigen. De eerste hindernis is de verguisde inburgeringstoets. Ik kan de achterliggende gedachte daarvan wel begrijpen en ik stimuleer Lyka al heel veel om zo snel mogelijk een beetje Nederlands te leren. En gelukkig ziet ze zelf ook de noodzaak hier van in.
Een ander antwoord van de medewerkster van de IND stemde me minder vrolijk! Als ze denken dat je de verblijfsvergunning als een inreisvisum gebruikt dan kan hij zo maar worden ingetrokken. Je kan en mag wel op vakantie maar je moet minstens negen maanden aaneengesloten in Nederland zijn, en daar wordt ik niet vrolijk van! Dan wordt het dus overwinteren in Indonesië en Maleisië.
Winkelen kunnen ze als de beste en op deze dag moesten we natuurlijk ook even de stad in om wat laarsjes en een jasja te bekijken. Beide werden afgekeurd om onbegrijpelijke redenen. Wel arriveerde de lang verwachtte iPhone 4S. Voor Lyka want ik heb genoeg aan mijn oude iPhone. De belangrijkste reden voor de aanschaf was het goede aanbod van Hi. En de camera natuurlijk!
Lyka lijkt al gewend aan Nederland en oefent overal de Nederlandse taal, het tellen, de dagen van de week en kleuren komen nu vaak voorbij. Natuurlijk zijn de g, de ch, de uu en de ui het moeilijkst!

Varkenslapjes met broccoli en gekookte aardappels voor het avondeten. Ze heeft er geen enkel probleem mee hoewel ze wel vraagt wanneer we een keer rijst eten.