Pattaya (Boxing Roo (8))
Nu zijn we toch gezwicht voor een iPad en ik ben druk met het testen of het mogelijk is om dit kleine ingenieuze stukje elektronica mijn MacBook Pro kan vervangen.
De eerste opdracht heeft het met vlag en wimpel doorstaan! Je kan er vanuit gaan dat de iPad een hele stapel boeken en tijdschriften zal vervangen. Ik heb een Lonely Planet gekocht en die 600 gram zit nu digitaal in het geheugen. Ik zal nog wel moeten testen met de markers en de boekleggers! Maar ik heb alle hoop dat dat wel goed gaat komen.
Het schrijven van een stukje voor mijn weblog gaat erg gemakkelijk. Er zijn een paar apps die het heel gemakkelijk zouden moeten maken maar die werken helaas niet zoals het hoort. Een paar Euro's verloren en dat is meteen dan ook weer meteen het nadeel van dit computertje. Want uiteindelijk is dit gewoon een computer met beperkingen.
Sent from my iPad
donderdag 1 december 2011
zondag 20 november 2011
Thailand: 5 jaar weblog “Travels and Troubles”
Pattaya (Boxing Roo (8))
Afgelopen maandag zijn we naar de film geweest, een Sci-fi thriller genaamd “In time”. De film speelt zich af in een toekomst waar er geen geld meer is maar dat alles in tijd wordt omgezet. Als kind hoef je je nog geen zorgen te maken maar op je vijfentwintigste begint je klok af te tikken. Je krijgt precies een jaar en als de klok op nul staat dan sterf je ter plaatse.
Klinkt oninteressant maar onder de film zat ik wel na te denken hoe dicht het bij de waarheid komt. We werken voor geld zodat we kwaliteit tijd kunnen besteden. En de tijd en het geld gaan ongelofelijk snel!
Vijf jaar geleden zat ik aan mijn website te werken toen ik besloot om me toch maar eens in een blog te gaan verdiepen. Het fenomeen “weblog” bestond al langer en het werd vooral gebruikt door mensen die hun dagelijkse bezigheden uitgebreid beschreven en soms er een foto bij plaatsten. Ik voelde me meer dan die groep want ik was natuurlijk een avonturier die met goede verhalen en mooie foto’s een ieder een blik gunde in de onbekende wereld van Azië.
En ik ben blij dat het zo gelopen is. De oneindige uren monteren, doorlinken, fouten zoeken, opmaak veranderen maakten plaats voor de kern van mijn opdracht. Het schrijven van een verhaal met foto’s erbij!
Op de momenten dat ik weinig of niets te schrijven had heb ik steeds de verhalen van mijn oude website overgezet en het is vandaag dus precies vijf jaar geleden dat ik met deze vorm van publiceren ben begonnen.
1826 dagen, 929 publicaties, 11258 foto’s en meer dan 40 bezochte landen verder kan ik zeggen dat mijn weblog met 117505 bezoekers uit 99 verschillende landen goed bezocht is. Het is dan ook mijn drijfveer dat er steeds weer zoveel mensen uit verschillende landen aan mijn weblog voorbij komen.
Ik sta op het punt om een grote verandering in mijn reiservaring door te voeren. Mijn rechtervoet wil niet meer dus een logisch vervolg is de fiets. Maar dat is een hele stap! Ik lees veel over wereldfietsers, de techniek en de uitrusting.
Maar ik kom steeds tot dezelfde conclusie: De twee zaken waar je de meeste angst voor hebt, slecht weer, lekke banden en mechanische pech. Het is niet de vraag of ze je zullen overkomen, maar wanneer ze je zullen overkomen.
2012 wordt het jaar van de waarheid, de informatie bij de ambassades is ingewonnen kaarten voor de GPS zijn gevonden. Nu alleen nog opstappen en de wereld vanuit een ander perspectief gaan zien.
Iedereen bedankt voor het lezen/volgen van mijn weblog, zonder jullie was ik nooit zo ver gekomen.
Afgelopen maandag zijn we naar de film geweest, een Sci-fi thriller genaamd “In time”. De film speelt zich af in een toekomst waar er geen geld meer is maar dat alles in tijd wordt omgezet. Als kind hoef je je nog geen zorgen te maken maar op je vijfentwintigste begint je klok af te tikken. Je krijgt precies een jaar en als de klok op nul staat dan sterf je ter plaatse.
Klinkt oninteressant maar onder de film zat ik wel na te denken hoe dicht het bij de waarheid komt. We werken voor geld zodat we kwaliteit tijd kunnen besteden. En de tijd en het geld gaan ongelofelijk snel!
Vijf jaar geleden zat ik aan mijn website te werken toen ik besloot om me toch maar eens in een blog te gaan verdiepen. Het fenomeen “weblog” bestond al langer en het werd vooral gebruikt door mensen die hun dagelijkse bezigheden uitgebreid beschreven en soms er een foto bij plaatsten. Ik voelde me meer dan die groep want ik was natuurlijk een avonturier die met goede verhalen en mooie foto’s een ieder een blik gunde in de onbekende wereld van Azië.
En ik ben blij dat het zo gelopen is. De oneindige uren monteren, doorlinken, fouten zoeken, opmaak veranderen maakten plaats voor de kern van mijn opdracht. Het schrijven van een verhaal met foto’s erbij!
Op de momenten dat ik weinig of niets te schrijven had heb ik steeds de verhalen van mijn oude website overgezet en het is vandaag dus precies vijf jaar geleden dat ik met deze vorm van publiceren ben begonnen.
1826 dagen, 929 publicaties, 11258 foto’s en meer dan 40 bezochte landen verder kan ik zeggen dat mijn weblog met 117505 bezoekers uit 99 verschillende landen goed bezocht is. Het is dan ook mijn drijfveer dat er steeds weer zoveel mensen uit verschillende landen aan mijn weblog voorbij komen.
Ik sta op het punt om een grote verandering in mijn reiservaring door te voeren. Mijn rechtervoet wil niet meer dus een logisch vervolg is de fiets. Maar dat is een hele stap! Ik lees veel over wereldfietsers, de techniek en de uitrusting.
Maar ik kom steeds tot dezelfde conclusie: De twee zaken waar je de meeste angst voor hebt, slecht weer, lekke banden en mechanische pech. Het is niet de vraag of ze je zullen overkomen, maar wanneer ze je zullen overkomen.
2012 wordt het jaar van de waarheid, de informatie bij de ambassades is ingewonnen kaarten voor de GPS zijn gevonden. Nu alleen nog opstappen en de wereld vanuit een ander perspectief gaan zien.
Iedereen bedankt voor het lezen/volgen van mijn weblog, zonder jullie was ik nooit zo ver gekomen.
vrijdag 4 november 2011
Maleisië: Een rode neus
Malacca (Café 1511 (Otak room))
Lui, lui en nog eens lui is wat we worden als we in Malacca zijn. Ook vandaag gingen de ogen pas om acht uur open gevolgd door een flinke internetsessie met drie koppen koffie op het nachtkastje. We moesten ons zelfs haasten om op tijd beneden te zijn voor het ontbijt. Ja, voor € 9,25 per persoon per nacht zit er ook nog een ontbijt bij inbegrepen! En het is een bijzonder leuk en sfeervol guesthouse in het midden van de oude stad!
Voor het ontbijt zullen ze nooit een prijs krijgen maar het is voldoende en lekker genoeg om de dag mee te starten.
Lekker langzaam langs de rivier slenteren op weg naar de lunch. In Malacca wordt er nu ook eindelijk werk van gemaakt om de omgeving wat vriendelijker voor het oog te maken. Een groep graffiti artiesten die is ingehuurd bespuit de maagdelijke gevels met schitterende kunstwerken.
We bespreken onze toekomstplannen en voor het eerst sinds lange tijd zie ik de hekken naar de St Peters Church openstaan. Lyka wil niet echt maar mijn idee is altijd dat wanneer de hekken openstaan de bezoekers welkom zijn!
Bij velen van jullie huist nog steeds het beeld dat Maleisië een moslimland is. En dat is eigenlijk maar de halve waarheid! Natuurlijk is de islam de staatsgodsdienst maar de andere 45% van de bevolking zijn Hindoe, Christen of Boeddhist.
Hier aan de oostkust van het schiereiland kan je dan ook van een kerk via een hindoe tempel naar de moskee lopen. Alleen in de laatste worden we niet toegelaten omdat we zelf geen moslim zijn. Over vrijheid gesproken? Dus ik kan Maleisië alleen maar aanraden! Of je nu een strand, cultuur, avontuurlijk of culinair bent ingesteld, er is hier voor iedereen voldoende te vinden.
Lunch bij het Saravanna Restaurant is altijd een feest en het wachten tot een schoolbus met kinderen is verdwenen uit het restaurant is echt de moeite waard. Vegetarisch bananenblad voor bijna één Euro.
Natuurlijk gaan we na de wandeling en de lunch even terug naar de kamer om wat te rusten, de dreigende regen is alleen maar een extra excuus. Ik heb nog bergen foto’s te verwerken en met die lastige meid op de kamer kom ik bijna nergens aan toe.
Lyka is vandaag weer lastig en heeft genoeg van het kip eten. Ze wil wat anders en ik volg haar maar een keer. Het probleem is alleen dat ze zelf ook niet weet wat ze nu eigenlijk wil dus moet ik maar weer een keuze maken die steevast wordt getorpedeerd. Met lange tanden eet ik mijn Mee Goreng die niet van een kwaliteit is die ik in Maleisië gewend ben.
Een paar biertjes bij het “Discovery Café” en lang met een omweg naar huis. We zijn moe en Lyka is door de biertjes een beetje opstandig! Uiteindelijk loopt het uit de hand en ze knijpt me zo hard in mijn neus dat ik er in één keer uit zie als een clown! En daar kan ik zelf niet zo om lachen!
Lui, lui en nog eens lui is wat we worden als we in Malacca zijn. Ook vandaag gingen de ogen pas om acht uur open gevolgd door een flinke internetsessie met drie koppen koffie op het nachtkastje. We moesten ons zelfs haasten om op tijd beneden te zijn voor het ontbijt. Ja, voor € 9,25 per persoon per nacht zit er ook nog een ontbijt bij inbegrepen! En het is een bijzonder leuk en sfeervol guesthouse in het midden van de oude stad!
Voor het ontbijt zullen ze nooit een prijs krijgen maar het is voldoende en lekker genoeg om de dag mee te starten.
Lekker langzaam langs de rivier slenteren op weg naar de lunch. In Malacca wordt er nu ook eindelijk werk van gemaakt om de omgeving wat vriendelijker voor het oog te maken. Een groep graffiti artiesten die is ingehuurd bespuit de maagdelijke gevels met schitterende kunstwerken.
We bespreken onze toekomstplannen en voor het eerst sinds lange tijd zie ik de hekken naar de St Peters Church openstaan. Lyka wil niet echt maar mijn idee is altijd dat wanneer de hekken openstaan de bezoekers welkom zijn!
Bij velen van jullie huist nog steeds het beeld dat Maleisië een moslimland is. En dat is eigenlijk maar de halve waarheid! Natuurlijk is de islam de staatsgodsdienst maar de andere 45% van de bevolking zijn Hindoe, Christen of Boeddhist.
Hier aan de oostkust van het schiereiland kan je dan ook van een kerk via een hindoe tempel naar de moskee lopen. Alleen in de laatste worden we niet toegelaten omdat we zelf geen moslim zijn. Over vrijheid gesproken? Dus ik kan Maleisië alleen maar aanraden! Of je nu een strand, cultuur, avontuurlijk of culinair bent ingesteld, er is hier voor iedereen voldoende te vinden.
Lunch bij het Saravanna Restaurant is altijd een feest en het wachten tot een schoolbus met kinderen is verdwenen uit het restaurant is echt de moeite waard. Vegetarisch bananenblad voor bijna één Euro.
Natuurlijk gaan we na de wandeling en de lunch even terug naar de kamer om wat te rusten, de dreigende regen is alleen maar een extra excuus. Ik heb nog bergen foto’s te verwerken en met die lastige meid op de kamer kom ik bijna nergens aan toe.
Lyka is vandaag weer lastig en heeft genoeg van het kip eten. Ze wil wat anders en ik volg haar maar een keer. Het probleem is alleen dat ze zelf ook niet weet wat ze nu eigenlijk wil dus moet ik maar weer een keuze maken die steevast wordt getorpedeerd. Met lange tanden eet ik mijn Mee Goreng die niet van een kwaliteit is die ik in Maleisië gewend ben.
Een paar biertjes bij het “Discovery Café” en lang met een omweg naar huis. We zijn moe en Lyka is door de biertjes een beetje opstandig! Uiteindelijk loopt het uit de hand en ze knijpt me zo hard in mijn neus dat ik er in één keer uit zie als een clown! En daar kan ik zelf niet zo om lachen!
Abonneren op:
Reacties (Atom)
