De traditionele slechte nachtrust was natuurlijk weer alom aanwezig en om half vijf stond ik helemaal kapot en doodvermoeid naast mijn bed. Rustig aan nog een beetje gepakt en een kop koffie.
Ben ik een keer om vijf voor half zes niet beneden gaat de telefoon met aan de andere kant de chauffeur van de minibus!
‘Waar ik uithang!’
Ongelofelijk, normaal staat hij zelf altijd pas om kwart voor zes voor de deur van de Boxing Roo! De busdienst van “Bell Travel Service” wordt nu langzaam maar zeker meer en meer geliefd in Pattaya, de grote touringcar zat vol en er reden ook twee minibusjes naar de Suvarnabhumi luchthaven. Gelukkig konden wij in één van die minibusjes blijven zitten zodat de rit een stuk aangenamer was.
Maar ik was niet op mijn gemak! De laatste tijd gaan er veel verhalen rond over de lange wachttijden bij de immigratie en veel reizigers die om deze reden hun vluchten hadden gemist. Maar niet vandaag. Lyka haar overstay en mijn nieuwe paspoort werden snel en correct afgehandeld. Er viel een last van me af toen we ruim een uur en een kwartier voor het boarden achter de immigratie waren beland. Nu een lekker kopje koffie en relaxen. Alles was goed verlopen.
Na een rustige vlucht kwamen we in mijn geliefde Kuala Lumpur aan. Heerlijk met de trein naar de stad en met de monorail naar Raja Chulan. Het “Hotel Equatorial Kuala Lumpur” was precies wat je van een **** hotel mag verwachten. Het is natuurlijk de 50% korting die me aansprak want voor de volle prijs zou ik hier zeker nooit overnachten.
Bij de Apple Store (Machines) in Lot 10 kreeg ik het verwachtte slechte nieuws dat het model MacBook dat ik wilde niet op voorraad was en dat het wel tot vier weken kon duren voordat de computer geleverd zou worden. Dan maar een andere oplossing, eerst nog in Singapore kijken want daar zijn ze normaal gesproken wat flexibeler.
Tijdens een kort bezoek aan Sungei Wan Plaza genoten we van een warm drankje met een stukje zoetigheid. Mijn bloedsuikerpeil was te ver gedaald maar het was al te laat om een hele maaltijd te eten. Dan zou het avondeten weer in het gedrang komen.
Ik kocht onderweg ook nog een SIM-kaart voor het internet maar zoals zo vaak kon ik de zaak niet aan de gang krijgen. Dan maar even naar de DiGi helpdesk om advies en daar was het probleem zo verholpen, de kaart moest worden aangemeld en dat hadden de verkopers niet gedaan.
De foodcourt van het Pavilion is een hele goede en Lyka’s keuze viel op een Taiwanees gerecht, omdat ik er toch stond en bovendien alles lekker vind besloot ik ook maar meteen om een noedelsoep met wat bijgerechten te bestellen. En dat was een prima idee.
Lyka’s oogjes straalden bij het zien van de twee roestvast stalen torens tegen een lucht van de ondergaande zon. Een ijsje en een korte wandeling als afsluiting van deze vermoeiende dag. Morgen gaat het dus, na hopelijk een goede nachtrust, echt beginnen. Maar als vandaag de toon is gezet dan zullen we samen veel plezier hebben deze korte reis.
