woensdag 19 januari 2011

India: Een dagtocht naar Konark

Bhubaneswar (Aryamahal Hotel)

Vandaag waren we natuurlijk erg vroeg op en de omelet met toast was een paar minuten te laat. Maar dat konden we onder deze omstandigheden wel accepteren. Vandaag zouden we met een driewieler taxi naar één van de hoogtepunten van deze korte trip gaan, de Zonnetempel van Konark. De twee uur durende rit toonde ons een landschap waarmee we al bekend waren. We zouden ons namelijk zo in de Isaan van Thailand kunnen bevinden. Eindeloze droge rijstvelden wachtend op de eerste regen van de moesson afgewisseld met troosteloze huisjes. Het verkeer was moordend en het toeteren was niet ophouden bij de stadsgrens.

Net voordat we bij de tempel in Konark aankwamen zag ik een achteringang die gebruikt wordt door de lokale bevolking. Onmiddellijk sommeerde ik de tegenspartelende taxichauffeur om hier te stoppen. Hij bleef maar hakkelen in een half verstaanbaar engels over de hoofdingang en entree betalen. Dat eerste had ik geen probleem me maar dat tweede sprak me minder aan. Indiërs betalen 10 Rs en niet-Indiërs betalen 250 Rs entree. Als ze ons zouden aanhouden dan betalen we gewoon zonder tegenstribbelen maar zolang het niet hoeft houden we het geld in onze zakken. De tempel was oogverblindend.

Vooral de erotische figuren trokken veel aandacht.

Na een klein uurtje hielden we de tempel voor gezien en gingen verder naar Puri dat bekend staat om zijn fantastische stranden. Net buiten Konark kwamen we aan zee terecht en ook daar was het weer een drollen mijnenveld. Deze “mensen” hebben echt geen idee wat beschaving inhoud!

Een paar kilometer verderop stopten we nog bij de “Ramachandi tempel” om even bij te komen en om te zien wat zo’n kleine lokale onbekende tempel te bieden had. Natuurlijk stonden we midden in de belangstelling omdat er maar weinig toeristen zo ver komen. En nu ik het er toch over heb! We hebben pas een paar buitenlanders gezien, en allemaal in het restaurant van ons hotel. Er zijn hier gewoon weinig westerse toeristen. Misschien komt het door de prijzen want ik verteer hier in India hetzelfde bedrag per week als in Singapore. Dan kunnen we niet meer over een goedkoop land spreken.

En zo reden we langs de zee richting Puri. In Puri aten we de lunch en probeerden een paar tempels te bezoeken. Allemaal levende Hindoe tempels waar wij dus niet naar binnen mochten. En dat was dan meteen het einde! Een paar foto’s op de markt en snel terug naar het hotel.

Dus nu zit deze reis, voor mijn gevoel, er op en de laatste dagen staan in het teken van een beetje relaxen en lekker eten. Ik heb alles gezien wat ik wilde zien en misschien ga ik nog een beetje shoppen. Een mooie roze of turquase sari voor mijn meisje. Ik kocht een paar flessen bier bij de slijterij naast het hotel en die smaakten me prima. Avondeten en nog twee flessen. Om negen uur was het licht bij me uit en ik vertrok naar dromenland. “Incredible India” is erg vermoeiend.
Jack werpt een blik in de keuken!

dinsdag 18 januari 2011

India: De tempels van Bhubaneswar

Bhubaneswar (Aryamahal Hotel)

We hebben drie dagen in Bhubaneswar waarvan we er één opofferen aan een dagtocht naar de Zonnetempel van Konark. Maar de vermoeiende reis van gisteren en een vleugje luiheid maakten dat vandaag de dag voor de tempels van Bhubaneswar zou zijn. We slingerden door de straten van Bhubaneswar op zoek naar een groep Jain Tempels die erg beroemd zijn.

De eerste die we zagen was een kleine “levende” tempel. “Levende” tempel staat voor het feit dat er nog steeds gebeden wordt in deze eeuwenoude bouwwerken. Niet Jain mogen de tempels wel betreden maar zodra er trappen zijn naar een hoger platform moet je verder op blote voeten. Natuurlijk deed ik hier niet aan mee omdat het verliezen van mijn schoenen het laatste is wat ik wil in India.

Na een korte wandeling stonden aan de oever van een enorm meer. Het “Bindu Sagar” bevat water van elke heilige rivier, meer en bron van India. Heiligdom in het kwadraat die door veel gelovigen op prijs wordt gesteld.

We klommen over een stalen hek om nog dichter bij het meer te komen. We realiseerden ons niet dat het een botanische tuin was waar we eigenlijk entree voor hadden moeten betalen.

Stug liepen we langs de hoofdingang en even verder klommen we weer over een hoop stenen naar de vrijheid. Hier wordt er flink gewerkt om alles weer in orde te maken. Ik weet zeker dat over een paar jaar het meer er weer fantastisch uitziet als het in alle ere is hersteld.

Tempels met namen die ik niet weet en mensen die ongelofelijk mooi zijn om te fotograferen. Een explosie van kleuren en geuren. India is het beloofde land voor serieuze fotografen.

Op de weg terug was het tijd voor de lunch en tot nu toe hadden we geen enkel restaurant gezien waar we wilden eten. Voor de zekerheid liepen we nu vanaf de andere kant van het treinstation richting ons hotel. Gelukkig vonden we een klein restaurant waar ze een vegetarische Thali serveerden voor 30 Rs. (€ 0,50). En die smaakte prima!

Ik schoot nog een foto vanuit ons hotelraam en voor de avondmaaltijd bleven we maar in ons hotel. Er is verder toch niets acceptabel te vinden in de buurt van ons hotel.
Copyright/Disclaimer