Singapore, Ziek!

Singapore (Hotel 81 Palace)

Een maand geleden was het een voedselvergiftiging en nu is het griep? Koorts, spierpijn en pijn in mijn gewrichten, zelfs het kijken uit mijn ogen doet me pijn. Het is al elf uur en ik lig nog steeds in bed. Ik moet er wel uit want anders wordt mijn kamer niet opgemaakt. Op zoek naar Paracetamol en schaduw, ik kan de zon niet verdragen. Ik voel de virussen zich vermenigvuldigen in mijn lichaam. Vandaag dus een rustdag, morgen hopen dat alles weer beter gaat.
Slingerend alsof ik dronken en gevoel alsof ik op schuimrubber loop baan ik me een weg door de mensenmassa in de MRT stations. Paracetamol is zo gevonden bij de Guardian en een slok 100+ spoelt de eerste gram van het medicijn naar binnen. Ik moet eten maar ik heb geen trek.
De gouden bogen moeten uitkomst brengen. MacNuggets menu nummer 10, SGD 4,65. De patat is ongelofelijk zout maar dat heb ik juist nodig na al dat zweten. Met lange tanden werk ik de kleine portie naar binnen. De currysaus maakt de fabriekskip echt beter, een beetje zoet en een klein beetje pittig.
Opnieuw vecht ik me door de mensenmassa maar deze keer in omgekeerde richting. Mijn kamer is schoongemaakt en mijn bed is opgemaakt. Ik schakel de ventilator uit en de thermostaat gaat op dertig graden Celsius, de kou is een vijand van een mens met koorts. Het duurt niet lang voordat ik slaap. Heerlijk slapen! Slaap helpt en na twee uur ben ik weer bij.
Het is verbazingwekkend hoe goed Paracetamol werkt als je het spul bijna nooit gebruikt. Ik voel me zelfs sterk en ik maak plannen om er op uit te trekken. Maar in mijn achterhoofd weet ik beter. En inderdaad, langzaam voel ik me weer slechter worden totdat ik om vier uur ‘s middags mijn tweede gram voor vandaag inslik. Opnieuw gaan de ogen voor een paar uur dicht. Ik vraag me af of ik vandaag nog de deur uit ga.
Communicatie via Facebook. Pijn in mijn rug en al mijn spieren, de kou van de airconditioning snijdt door me heen als een mes. Ik ril en bibber, diep onder de dekens hoop ik dat ik morgen weer beter ben. Tegen beter weten in natuurlijk.

Singapore, op 200 meter boven de stad

Singapore (Hotel 81 Palace)

Met een hoge koorts, een barstende hoofdpijn en ogen die op het punt staan de kassen te verlaten is het moeilijk om een goed verhaal te schrijven. Zoals ik me nu voel lijkt het er op dat het mijn enige dag van Sightseeing in Singapore is.
Vandaag ging ik naar het “Sands Skypark”, een oase op 200 meter boven de stad. Laat de foto’s maar spreken.

Lunch


Op weg naar het Sands Skypark


We komen dichterbij


Singapore vanaf 200 meter hoogte


Marina Sands Hotel, een oog voor detail

Terug naar de stad


Drie toeristische attracties op één foto

Singapore, geen gulp?

Singapore (Hotel 81 Star)

Er zijn van die dagen dat alles tegen zit. En er zijn ook van die dagen dat alles mee zit. Deze dag was er één van de tweede categorie. Ergens in het verleden, een paar weken geleden, had ik besloten om van slaapplaats te wisselen wanneer ik naar Singapore ga. De slaapzaal van het Sky Orchids Hostel werd omgewisseld voor een hotelkamer van de Hotel 81 groep. Ik wist niet wat me te wachten stond maar veel kon ik me er dan ook niet bij voorstellen. Zeker niet voor € 31,- per nacht in Singapore.
De regen kwam voor het eerst tijdens deze trip langzaam uit de lucht toen ik zo fris als een hoentje de Heeren Inn verliet en op pad ging naar het busstation. Hoewel het nog geen 250 kilometer is ben je er toch een hele dag mee bezig. Het kaartje naar JB (Johor Bharu) kost nu RM 19 en ik had nog anderhalf uur de tijd voor mijn krantje en het ontbijt.
Eenmaal in de bus gaan alle Aziaten in de slaapstand en ik bekeek, met de muziek uit de iPod op de achtergrond, het landschap met zijn oneindige palmolieplantages. Alles verliep goed en mijn aansluiting op het Larkin Busstation met de bus naar de Queenstreet Busterminal in Singapore was snel genoeg.
Ook bij de immigratie van Singapore is alles een stuk strenger geworden! Nadat mijn paspoort was gescand begon er een film van zwart/witte pasfoto’s te lopen. Toen de film plotseling stopte keek de officier van de immigratie op en bekeek me nog eens goed. De vent op de pasfoto leek niet eens op me!
‘That’s not me!’, floepte er uit voordat ik er erg in had.
De officier keek me streng aan met een blik in zijn ogen van: ‘Dat maak ik wel uit!’
Nadat al mijn bagage door de scanner was gegaan kon ik eindelijk naar het toilet. Het was even zoeken maar ik had geen gulp meer in mijn onderbroek! Da’s lachen, ik had voor de zoveelste keer mijn onderbroek weer achterstevoren aan. Het bewijs dat het gisteren een gezellige dag was geweest.
Natuurlijk ging het vanaf hier op rolletjes. Queensstreet terminal, Bugis MRT, Aljunied MRT en een korte wandeling naar het hotel. Het Hotel 81 Star zag er goed uit en ook de internet aansluiting werkte goed. Had ik me toch weer voor niets druk gemaakt!

Het was al laat en ik moest eerst nog wat eten voordat ik naar Adventure 21 ging. November is nog niet zeker en misschien ga ik weer naar Nepal om een trek in de Himalaya’s te doen. De Mee Rebus was heerlijk maar de zaken rondom Nepal was een tegenvaller. Twee keer achter elkaar dezelfde trek doen zie ik niet zitten. Dan zoeken we maar weer wat anders voor november.

Bij aankomst in mijn kamer werkte het internet niet en na drie pogingen in anderhalf uur gaf ik het maar op. Ze waren wel heel klantgericht! Morgen kan ik verkassen naar een hotel een straat verder waar het internet wel goed moet zijn. Ik kon nu al verkassen maar ik had geen zin om alles weer in te pakken. Dat komt morgen wel.