Nieuw Zeeland, vrijdagavond op stap

Greymouth (Neptunes Backpackers), 5 februari 2010

Ik heb de afgelopen nacht heel slecht geslapen! Elke beweging in de kamer heb ik gezien en elke zucht en piep gehoord. Ik was doodop, zo weinig slaap had ik gehad.
Helaas voor, vermoedelijk een meisje aan het handschrift te zien, waren mijn verdenking de waarheid geworden. Op de deur naar de keuken was een handgeschreven briefje geplakt met de volgende tekst.

“Wie heeft mijn camera gezien?”
“Hij lag gisteren rond elf uur nog in mijn kamer en nu is hij weg!”
“Breng hem alsjeblieft terug want al mijn foto’s van Nieuw Zeeland staan op het kaartje!”



Het duurde niet lang of één van de mooiste plaatsen kondigde zich aan. Toen ik wegreed van die nachtmerrie was de lucht grauw en grijs en een half uur later opende de wolken zich en ik kreeg een wonderschoon schouwspel voorgeschoteld. Als de “Frans Josef” een tien krijgt dan komt de “Fox Glacier” niet verder dan een vier. U bent gewaarschuwd!

“Neptunes Backpackers” in Greymouth was heel wat anders dan “Ivory Towers” in Fox Glacier, mooie ruime lichte kamers zonder stapelbedden met een handdoek, zeep en een pepermuntje op elk bed. Ik had zelfs geluk! Omdat ik als eerste arriveerde en mijn bed kon uitzoeken koos ik voor het tweepersoonsbed. Vanavond kon ik weer wat slaap inhalen.

Pepijn en Leen hadden me over een tour naar de “Monteith’s” brouwerij verteld en de jongens waren onder de indruk. IK wilde dat niet overslaan omdat ik een bezoek aan een brouwerij altijd leuk vind. Vanavond om zes uur zou ik de brouwerij bezoeken en na afloop een eetgelegenheid naar keuze bezoeken. € 13,- voor de tour en het eten was een koopje. Het was tenslotte al weer vrijdag en ik wilde ook een keer luxe doen.
Terwijl ik wachtte op het vertrek kwamen mijn kamergenoten binnen. Twee flinke koffers en vier rugzakken? Dat moesten wel Japanners zijn! Na een korte introductie waren zij ook wel te porren voor de tour met het aansluitende avondeten. Voor mij was het nog beter! Ze zouden de hele avond bij me zijn en in ieder geval zou ik niet gestoord worden in mijn slaap.

De tour van de brouwerij was uiterst teleurstellend! Die van Speith’s in Dunedin was honderd keer beter. De avond in de pub die er op volgde was wel gezellig. Vooral het afrekenen. Slecht personeel betekend veel fouten en gelukkige klanten!

Misschien blijf ik nog wel een dag in Greymouth!

Nieuw Zeeland, een vreemd hostel!

Fox Glacier (Ivory Towers Lodge), 4 februari 2010

De batterijen zijn weer opgeladen en na een goed ontbijt ging ik weer op pad. Fox Glacier is vandaag mijn bestemming.
Onderweg weer meren, bergen en deze keer werd ook de ruwe kust er aan toegevoegd en om eerlijk te zijn was het een aangename afwisseling. Bij “Bruce Bay waren er vreemde kunstwerken gemaakt van keien en aangespoeld drijfhout. Een heel vreemde rij van honderden kunstwerken lag langs de weg en nog steeds waren er mensen nieuwe aan het bouwen.

De Fox Glacier zelf, een gletsjer, viel enorm tegen! En hij krimpt nog steeds! Ik heb wat foto’s geschoten maar de meeste zijn ook meteen weer gewist!

Het meeste vreemde vandaag was eigenlijk de aankomst in de “Ivory Towers Lodge“ in Fox Glacier. Eerst ging alles vloeiend omdat ik gereserveerd had. Toen bleek dat de kamers geen sloten hadden en iedereen zo kon binnen lopen. Dat vertrouwde ik natuurlijk niet en liet de meeste waardevolle spullen achter in de auto. Ook geen al te beste oplossing, maar de auto was in ieder geval op slot.
De aan mij toegewezen kamer met nummer 6 bleek een naar schimmel ruikend hok met drie stapelbedden. Op weg naar kamer zes was ik enkele lege kamer gepasseerd met twee stapelbedden die heerlijk zonnig waren. Natuurlijk ging ik meteen terug naar de receptie om te vragen wat die mooie kamers kostten en vreemd genoeg waren deze bedden net zo duur en zonder problemen kreeg ik een bed in kamer nummer 1.
Alleen deze kamer had twee deuren zonder een slot, één naar de gang en één naar het gemeenschappelijke balkon. Er liepen zelfs vreemden door je kamer omdat het een kortere weg was naar de keuken. Het Franse meisje vroeg me of alles naar wens was en gelukkig kon ik dat bevestigen.
Mijn opmerking over het ontbreken van sloten werd weggewuifd met de opmerking, “It is very safe here, don’t worry about your personal belongings!”
Nou dat deed ik dus wel!
De hele avond hield ik mijn camera en MacBook bij me op tafel in de keuken. Een wijntje en lekker eten.

Nieuw Zeeland, de eerste echte rustdag

Wanaka (Wanaka YHA), 3 februari 2010

Ik was alleen en ik heb geslapen als een os. Na het ontbijt van roereieren, bonen in tomatensaus, worstjes en toast ging ik aan de slag om mijn foto’s bij te werken. Ik lag er nu zevenhonderd achter en die moesten nu toch wel echt nagekeken worden. Als het ‘s avonds te gezellig is dan blijft “het werk” liggen!

Na de lunch ging ik naar het “New Zealand Fighter Pilots Museum”. Dit kleine museum is echt de moeite waard! Mocht je langs het museum komen dan raad ik je aan om het te bezoeken. Ook een kop koffie in het kleine restaurant, met zicht op de landingsbaan, is een mooie plaats om oude vliegtuigen in actie te zien.

De rest van de dag heb ik geluierd in de tuin van het hostel. Ik ben nu drie weken in Nieuw Zeeland en ik ben alweer op de helft. Nog ruim een week op het Zuid-Eiland en dan ik het Noord-Eiland ontdekken.


Een wel heel vreemde sport!