Nederland, Weblog Censuur in 2009?

Zaltbommel, donderdag 5 maart 2009

Ja, écht! We leven in al in 2009!

Ik ben echt geschrokken van de puriteinse en ouderwetse opvattingen van de Web Ridders en hun Web Inquisitie. Maar ik ben nog meer geschrokken van het taalgebruik en de bedreigingen!

Zoals: ontsproten uit de perverse fantasieën in het minne brein van Jielus

Volgens van Dale,

per·vers bn, bw tegennatuurlijk, verdorven

minne de; v(m) 1 liefde 2 goede verstandhouding: iets in der ~ne schikken vriendschappelijk regelen

Minne is een Duitse meisjesnaam.
De betekenis van de naam is `liefde`

En liefde heb ik nog voldoende, haat en afgunst ken ik persoonlijk niet. Ik wil nog eens met nadruk zeggen dat iedereen vrij is om mijn weblog te bezoeken én te lezen. Mocht je via Google op zoek naar vieze plaatjes op mijn weblog terecht zijn gekomen dan moet ik je helaas teleurstellen. Ga dan gewoon terug naar de pagina waar je gestart bent!

Kritiek is mooi en goed! Maar wel opbouwende kritiek waar ook over is nagedacht. Niet van die, ik heb toch niets anders te doen en ik verveel me kapot bij dat rotwijf op het platteland kritiek. Dat is verloren energie die je beter kan besteden aan het verbeteren van je eigen leven en wachten op de dood is géén leven!

Er bestaan in mijn belevingswereld maar twee soorten hersenen, hersenen die worden gebruikt om de persoon te ontwikkelen en hersenen die voortdurend beschadigd worden. Zelf probeer ik zoveel mogelijk het eerste te doen maar mijn eerlijkheid gebied me om te zeggen dat ik ook wel eens een flink doorzak. Met alle gevolgen van dien! Daarmee bedoel ik natuurlijk de inspiratie voor mijn (reis)verhalen.

Is hersenbeschadiging door alcohol blijvend?

13-mrt-2002

Vraag:
Alcohol beschadigt de hersenen. Als je stopt met drinken, worden de beschadigingen dan weer teniet gedaan of is het blijvend?

Antwoord:
De hersenen hebben zeker te lijden onder overmatig alcoholgebruik. Het is de pure alcohol in bier, wijn of andere drank die uiteindelijk zijn sporen nalaat op de hersenen. In welke mate de hersenen aangetast worden hangt voornamelijk af van de hoeveelheid alcohol en de manier waarop er gedronken wordt. Uit onderzoek blijkt dat mensen die langdurig gemiddeld meer dan 25 glazen alcohol per week drinken een risico lopen op hersenbeschadiging. Het gevolg is dat het geheugen achteruit gaat, mensen langzamer worden in hun denken en zich minder goed kunnen aanpassen.
Met name functies als kritisch en analytisch denken nemen af. De hersenen kunnen bij zware drinkers tot 15% krimpen. Bij stoppen met drinken kan dit proces zich na verloop in mindere of meerdere mate herstellen.

Bron: http://www.alcoholinfo.nl/


Tijdens het surfen op zoek naar censuur kwam ik ook nog een leuke tegen:



[Opinie] Geen Porno in onze Regio, Eigen Volk Eerst !

Eric Goeman, voorzitter Democratie 2000

29 February 2008 – 11:29

Het Vlaams Belang wou de tentoonstelling FENOMENALE FEMINATHEEK van Louis Paul Boon laten verbieden in Gent. Het provinciebestuur heeft de klacht van het VB echter verworpen.
Uitgerekend veertig jaar na Mei 68. (Sommige Gentenaars herinneren zich misschien nog dat “Mei 68” in Gent losbarstte in 1969 als gevolg van verzet tegen censuur. De universitaire leiding verbood een seksuele voorlichtingsfilm als “pornografisch”).

“Berusten is verzinken in behoudsgezindheid, is wegglijden naar rechts.” (Louis Paul Boon)
Je weet dat het VB de kampioen is van de vrije meningsuiting. Bovenal voor zichzelf. Niet voor andersdenkenden, niet voor afwijkende meningen. Ze zijn nu eenmaal gecharmeerd door de conservatieve revolutie die de Amerikaanse republikeinen en christelijke en protestantse fundamentalisten organiseren in de VS.
Door te proberen ingrijpen in de tentoonstelling van het vrouwelijke prentenkabinet van Boon probeert het VB de publieke ruimte te reorganiseren in Vlaanderen. Op neoconservatieve leest. Door het middel van de politieke bevoogding en als het moet door het juridische verbod.(of met de dreiging van het intrekken van subsidies)
Een stap verder op weg naar de constructie van de etnisch-cultureel homogene Vlaamse natie.
Natuurlijk mag hier niet aan toegegeven worden.

Of de feminatheek van Boon nu cultureel erfgoed is of een verheerlijking van vrouwelijk naakt, het is en blijft een tijdsdocument van en voor ons allen. Een tijdsdocument dat gezien mag worden door wie wil kijken. Daarenboven gaat het hier over 'n stuk van de erfenis van één van onze grootste literaire schrijvers. Professor emeritus Frans Vyncke. "Het wordt overigens tijd dat Boons erotiek eindelijk in haar juiste perspectief wordt gezien. Boons erotiek is nooit een doel op zichzelf, maar een middel - weliswaar een uitdagend middel - om de tijdgenoten een spiegel voor ogen te houden. Zij is één van de vele metaforen die Boon heeft aangewend, om zijn kritiek op mens en maatschappij te projecteren."
Het is een noodzaak in deze tijden, waarin extreem-rechts in Vlaanderen opnieuw de duisternis wil organiseren, voor de feminatheek op te komen.
Zij beweren niet alleen te zeggen wat wij denken, zij beweren niet alleen te vertolken wat wij denken, zij zeggen nu ook waar wij mogen naar kijken en niet naar kijken. Het einde is niet alleen een verbod op het kijken maar op het denken zelf. Het VB bouwt een fundamentalistische muur rond Vlaanderen waarvan hun pleidooi voor een verbod van de Feminatheek een van de bouwstenen is.
We laten ons niet de mond snoeren en censureren door extreem-rechts.
Daarom is de verdediging van de tentoonstelling van de Fenomenale Feminatheek een strijd voor de democratie.
Of zoals Boontje het treffend verwoordde: “Als er niemand meer protesteert, dan wordt het nog slechter.”
"En... ach, enzovoort, enzovoort."

Eric Goeman, voorzitter Democratie 2000

Ik denk, dus ik ben


Althans, volgens de bekende Franse filosoof René Descartes (1596-1650).

Nu wordt het misschien wel erg ingewikkeld voor de gemiddelde lezer? Heb ik te maken met een ultra rechtse politieke overtuiging of een puriteinse godsdienstgelijke overtuiging?

Het antwoord is me niet duidelijk maar één ding staat wel vast. Vrijheid van meningsuiting is een gemeengoed in Nederland dat ik koester. Ik zal daarom dan ook de reacties op het verhaal Deel 20 over Steef niet verwijderen. Dat zou namelijk ook een vorm censuur zijn!

Zondag publiceer ik deel 21 over Steef en het kan me niets schelen hoe jullie in het zuiden van Nederland en op de Veluwe hier over denken.

Veel plezier bij het lezen.

De Filippijnen, het weekend van de hete luchtballonnen

Angeles , maandag 16 februari 2009

“Met alleen goede voornemens kom je er niet!”

Kees en zijn meisje waren vanochtend dus al vroeg gearriveerd. Kees had mijn SMS wel ontvangen maar zijn antwoord was niet bij mij aangekomen. Dat was dus allemaal goed gegaan en dat was voor mij ook een flinke opluchting.
Ze gingen samen al vroeg op pad naar de Thaise ambassade om het paspoort met het nieuwe visum voor zijn meisje op te halen. Terwijl ik tijdens het wachten op die twee in de Swagman van het internet en een kopje genoot keek ik naar de mogelijkheden voor het komende weekend. Er was een groot luchtballonnen festival of de Clark Airforce Base. Mooie plaatjes van felgekleurde luchtballonnen in vreemde vormen kwamen in mijn gedachten op. Lekker over het grote grasveld slenteren en mooi plaatjes schieten.
Het werd dus een compleet ander weekend dan ik had verwacht! Na veel onderzoek bleek dat de show ’s morgens om half zes begon. Dat is wel een beetje heel erg vroeg, zelfs voor mij. Tussendoor was de luchthaven dan gewoon geopend voor al het normale vliegverkeer. ‘s Avonds was er dan nog een korte sessie net voor zonsondergang. Laat dat nu net het moment zijn dat ik geniet van een koud biertje. M.a.w., in plaats van hete luchtballonnen werd het een weekend met veel ijskoude biertjes in de Go-Go’s van Angeles.
Kees en Roxanne sliepen bij een vriendin en de communicatie onderling was erg moeilijk. Meestal zagen we elkaar net na de middag in het Shopping Mall Clark. Het was goed vertoeven in de koele lucht. Een bakkie koffie en een beetje winkelen. Later terug naar de kamer om wat te rusten en om een uur of vijf naar het kleine winkeltje van de vriendin, Donna. Koude biertjes voor € 0,35 per stuk. Ja, dat is goed uit te houden!
Na een paar biertjes ging ik dan op stap en Kees gingmet zijn meisje eten. Later op de avond vonden we elkaar dan weer bij een lokale 7-11 of in het nachtleven van Angeles City. Fields Avenue om precies te zijn is een lange straat waar het allemaal gebeurd. Er zijn teveel bars en Go-Go’s om ze allemaal op te noemen. Mijn favoriete waren in ieder geval de Champagne en Butterfly Rock. Die laatste wordt gerund door een paar Nederlanders en de traktatie van echte UNOX rookworst was erg welkom.


Natuurlijk wordt Angeles City na een lang weekend vergeleken met Pattaya. Mijn persoonlijke mening is deze:

Voor een korte vakantie zijn de Filippijnen zeker goed als Thailand. Er is voldoende te doen en te zien om je een week of twee bezig te houden. Een mix van Manila en Angeles City is zeker aan te raden. Vanuit Angeles kun je uitstapjes maken naar enkele plaatsen die op een paar uur rijden van het stadje liggen. In Manila is er heel veel te zien, kijk maar naar de andere verhalen over de Filippijnen.

Thailand - Filippijnen 1:1

Natuurlijk is het grootste voordeel van de Filippijnen dat de meesten mensen er goed Engels spreken. Voor een ander, inclusief mijzelf, kan het juist ook leuker zijn als er een taal barrière is. Daarom moet ik ook voor deze zaak een onbeslist geven.

Thailand - Filippijnen 2:2

De hotels die ik tijdens mijn bezoek heb bezocht in Angeles en Manila waren niet van de kwaliteit zoals ik die in Thailand over het algemeen aantref. Daartegen liggen de prijzen ook veel hoger dan in Thailand. De prijs/kwaliteit verhouding is dan ook slecht te noemen.

Thailand - Filippijnen 3:2

Het eten in de Filippijnen is smakeloos en geheel gebaseerd op de Amerikaanse en Australische fastfood restaurants. Ik heb nog nooit van mijn leven zoveel pizzeria's en spaghetti restaurants bij elkaar gezien. Volgens mij zijn er zelfs meer dan in Italië. Zware, vette en grote ontbijten bij de hotels. Wel erg lekker na een avond stevig stappen maar niet erg gezond en na een paar dagen wil je wel een keer iets anders.

Thailand - Filippijnen 4:2

Het op stap gaan en het bieren. Nu eisen de Filippijnen met afstand de eerste overwinning op. Het bier is er erg goedkoop, ook in de bars en Go-Go’s. Het is wel San Miguel gebrouwen voor de Amerikanen met een alcoholpercentage van 3,5-4%. Het is goed te drinken mits het maar ijs en ijskoud is.

Thailand - Filippijnen 4:3

De Go-Go’s en bars winnen ook met gemak van die in Pattaya. Goede westerse, niet te luide, muziek en erg vriendelijke bediening maken het tot een plezierige ervaring om avond na avond uit te gaan. Op de derde avond wordt je bij je voornaam aangesproken en de mensen nemen de tijd om een praatje met je te maken. Vier op een rij en dat spelletje met die houten blokjes zijn hier nog niet doorgebroken.

Thailand - Filippijnen 4:4

Nu de meisjes! “Aan de overkant is het gras altijd groener” ,is niet voor niets het gezegde. Mijn persoonlijke mening is dat de meisjes vriendelijker en zachter zijn dan de Thaise. Ze zitten er natuurlijk ook om geld te verdienen maar het is nooit het gespreksonderwerp. Ze kosten ook de helft van hun collega’s in Pattaya en staan niet om vijf uur ‘s ochtends aangekleed met hun hand opgehouden naast je bed. Ze zijn beter opgeleid en weten heel veel meer van de wereld.

Thailand - Filippijnen 4:5

De einduitslag is in het voordeel van de Filippijnen maar dan ook met een kleine marge. Tegen iedereen die langer dan vier weken naar Thailand komt zou ik zeggen: “Gebruik het geld voor je toeristenvisum voor een korte vakantie in de Filippijnen”.


Mijn korte reis naar deze nieuwe bestemming in Azië zit er bijna op. De Fillippijnen is een land dat ik zeker in de toekomst voor een langere tijd ga bezoeken. Een tour van vier weken in noord Luzon zal zeker een mooie en aangename reis zijn.

Een beeld van Angeles City:

De Filippijnen, de laatste dag in Manila

Manila (Slouch Hat Inn)

Met een buskaartje op mijn nachtkastje, geen enkel idee wat Kees van plan was en een lucht in mijn kamer alsof ik op een vuilnisbelt sliep werd ik vanochtend wakker. Het eerste wat ik deed was het raam van de badkamer weer open zetten, de frisse bries vervuilde ochtendlucht van Manila was honderd keer beter dan de graflucht in mijn kamer.
Terwijl ik mijn dompelaar in het water voor mijn eerste kopje koffie van de dag zette voelde ik iets vreemds aan mijn grote teen. Een snelle blik naar de grond onthulde de oorzaak het vreemde gevoel én de oorzaak van de stank. Onder de keukenkastjes lag een Aziatische muizenval met twee dode, in verregaande staat van ontbinding verkerende, muizen. Een Aziatische muizenval werkt heel simpel. Het is een stuk plastic met een sterke lijm er op. De muis rent de lijm op en zit vast. Hij begint te piepen en broer muis komt kijken waarom hij zo piept. En zo is broer muis ook de pineut en de rest van de familie volgt.
Bij het zien van de muizenval, en het ruiken van die ontbindende muizen moest ik meteen kokhalzen. Een korte snelle sprint naar de gang en ik stond weer in de frisse lucht. De kamermeisjes stonden me met grote ogen aan te kijken! Nadat ik verteld had wat ik had gevonden moesten ze wel een beetje verlegen lachen en ze riepen de vloermanager erbij. Deze verwijderde de muizenval en mijn probleem was opgelost.
Pufffffff, dat was een stuk beter! Na een bakkie koffie en een stukje internet ging ik op naar naar de gouden bogen voor mijn ontbijt. Ik voelde me goed en vandaag zou ik gewoon heel weinig doen. Gewoon een beetje rondhangen en koffie met gebak in Robinson’s.

Tijdens mijn koffie kreeg ik een telefoontje van Kees uit Sorsogon dat hij vanavond in de nachtbus zou zitten en dat hij morgen om vijf uur zou aankomen in Manila. En of ik even een kamer voor hem wilde boeken in het Juliano Hotel. Op zich een niet zo moeilijk verzoek maar bij navraag was het hotel vol en ik kon geen contact met Kees meer krijgen.
“Wat nu?”
Ik moest een logische oplossing bedenken zodat de twee bij aankomst toch een bed hadden en dat ze begrepen wat er aan de hand was. Het werd de goedkoopste kamer in de “Slouch Hat”, 1099 Peso voor één nacht. Ik stuurde een korte SMS naar Kees in de hoop dat hij hem zou ontvangen.
“Hotel vol, kamer in Slouch Hat. Ze weten dat je rond vijf uur aankomt. Bevestig ontvangst?”
Na twee uur had ik nog geen bevestiging en ik vond het vreemd. Ik probeerde Kees nog een keer te bellen, tevergeefs.
Het speelde de hele avond in mijn gedachten en toen ik zelf in mijn bed kroop hoopte ik er maar het beste van. Morgen gaan we in ieder geval terug naar Angeles waar dit weekend een groot luchtballonnen festival plaatsvind.


Geen onroerend goed belasting betaald? Dan kom je gewoon in de krant te staan!