woensdag 6 februari 2008

Sri Lanka, een moeizaam begin

Pattaya, 06/02/2008

De echte start is een moeizaam begin. Omdat mijn vlucht, zonder vertraging, pas om 21:50 in Colombo land moet ik via een omweg voor een bed zorgen. Ik kan namelijk niet gewoon de stad inlopen en kijken of er een fatsoenlijke slaapplaats te vinden is.
Van de eerste pogingen via email kwam niets terecht. De antwoorden liepen uiteen van: "we reserveren niet via email" tot helemaal geen antwoord. Twee hotels wilden wel een reservering aannemen maar konden geen vervoer regelen. Het laatste wat ik wil is laat op de avond door de buitenwijken van Colombo rijden op zoek naar mijn hotel.
Mijn laatste strohalm was om een hotel te boeken via één van de tientallen hotelboeking websites op het internet. Na ruim twee uur was de prijs voor een hotel midden in het centrum teruggebracht tot een aanvaardbare prijs. Het was voor mij een complete verrassing dat de prijzen soms wel werden verdubbeld op een website. Goed zoeken is dan ook de raad die ik jullie geef!
Het is het "Grand Oriental Hotel Colombo" geworden. Een drie sterrenhotel aan de rand van het fort en naast het financieel district van Colombo. "Als je jezelf niet kietelt af en toe wie kietelt je dan wel?", zei mijn grootmoeder altijd. Dus mijn reis begint met vijf nachten in luxe. Kan ook wel omdat ik weet dat het later allemaal wat goedkoper zal worden. Maar!
Ook dit hotel kan voor mij geen vervoer van de luchthaven naar het hotel regelen. Het is een avontuur maar één waar ik mij niet best bij voel. Mocht ik op tijd zijn dan zal in om ongeveer half elf op zoek gaan naar een taxi. Onbevestigde informatie die ik heb gevonden praat over coupontaxi's naar de stad voor een vaste prijs, LKR 1200 (€ 8,--) enkele reis. Het is niet de prijs maar het tijdstip, volgens mijn informatie stopt de service om elf uur.
Dat wordt dus hopen dat er geen vertragingen zijn.

Verder ben ik er klaar voor, mijn rugzak zal nog iets lichter zijn desondanks ik een nieuw object bij me zal dragen. De "Aquapure Traveller" van "Pure Hydration (BW Technologies Limited)". Dit is een drinkfles met een filter die alle onzuiverheden uit het water filtert, inclusief parasieten, bacteriën, virussen, giftige chemicaliën en zware metalen. Daar bovenop natuurlijk zand en modder, een geurloos en veilig water om te drinken moet het eindproduct zijn.
Ik ga natuurlijk niet water uit beken en rivieren drinken als dit niet nodig is maar water uit flessen dat je niet vertrouwd, en dat zal veel zijn in Sri Lanka, gaat door de fles en moet mij zo behoeden voor de racekakken die ik gelukkig sinds een half jaar achter me heb gelaten. Over zeven weken kan ik jullie een volledig testrapport over de "Aquapure Traveller" geven.

maandag 4 februari 2008

Sri Lanka, nog ruim een week te gaan tot mijn vertrek

06/01/2008

Het plannen is in volle gang en ik moet eerlijk zijn dat, wanneer ik weer lees over bomaanslagen en het opgelaaide geweld in Sri Lanka, er twijfels boven komen of ik nu wel of niet zal gaan. Tot nu staat de meter op “gaan” en waarschijnlijk zal dat deze week niet meer veranderen. Alleen een totale chaos en staat van oorlog kan mij weerhouden om naar Sri Lanka af te reizen. Het is wel mogelijk dat ik mijn reisplannen in zijn geheel over de boeg werp en een nieuw plan trek terwijl ik onderweg ben.

Wat zijn de plannen?
Ik heb maar 28 dagen en zal waarschijnlijk een flink stuk van mijn plannen moeten opgeven en bewaren voor een tweede en misschien wel derde bezoek. Bij aankomst krijg je een gratis visum voor dertig dagen, dit is dan ook de reden dat ik voor de 28 dagen in Sri Lanka heb gekozen.
Het plannen van een reis in zo’n drukbezocht vakantieland is niet zo moeilijk. Je gaat gewoon even surfen op het internet en zoekt naar de grote reisondernemingen die kant en klare oplossingen voor hele hordes toeristen klaar hebben. Je neemt een paar van die reizen, kneed ze samen, snij de randjes er af, rekt het uit en knip stukjes weg. Zie daar, je reis is klaar. Ook het bezoeken van de “Sri Lanka startpagina” is aan te bevelen. Na alles te hebben bewerkt ben ik tot de volgende reisplannen gekomen.

We doen eerst een paar dagen in Colombo (1-4)


Galle aan de zuidkust (5-7)


Theeplantages en Natuurparken, inclusief Adam’s Peak (8-14)


Kandy natuurlijk (15-19)


Oude steden liggen noordelijker in de buurt (20-21)


Misschien naar Anuradhapura (22-25)


Langs de kust terug naar het strand in Negombo (26-28)


Na vier weken Sri Lanka is mijn geliefde Maleisië weer aan de beurt met de Formule 1 race (voor de negende keer alweer) als hoogtepunt. Twee weekjes relaxen en rusten.

Het klinkt erg lang maar het zal omvliegen, zes weken is niet veel meer als je zo langzaam reist als ik. Blijf lezen en laat af en toe iets van je horen, klik gewoon op de link “reacties” onder het verhaal.

zondag 3 februari 2008

In beeld: Sri Lanka's spice of life

Ik ben nu op het internet aan het onderzoeken over Sri Lanka en dit is een leuk artikel dat ik jullie niet wil onthouden.

In beeld: Sri Lanka's spice of life

Historische export

Terwijl de thee het meest beroemde exportproduct van Sri Lanka is, histories gezien is het meest belangrijke exportproduct kaneel. In feite is het zo belangrijk dat de botanische naam van kaneel - Cinnamomum zeylanicum - is afgeleid van de oude naam voor Sri Lanka, Ceylon.


Elke ochtend vertrekken de kaneel pellers naar de bossen om takken te verzamelen die later worden ontdaan van hun bast. De plant groeid als een struik. Het is heet en zwaar werk.


Een getraind oog

Van de 16e tot en met de 18e eeuw was kaneel de "Heilige Beker voor de buitenlandse bezetters", volgens de kaneel expert “Florence Ratwatte”. Het was één van de belangrijkste exportgoederen voor de Oost Indische Company, en het middelpunt voor de langdurige en kostbare oorlogen tussen Portugal en Holland.


De plantagewerkers brengen takken van de kaneelstruik naar de plaats waar ze verder worden verwerkt. Dit alles onder het toeziend oog van plantage eigenaar Wijitha Jayatilleke, een vierde generatie kaneelboer.


De kunst van het pellen


Keethaka Sunil Weemalaweera Soysa leerde de kunst van het kaneelpellen als schooljongen. Nu leert hij op zijn beurt zijn eigen zoon de kunst tijdens de schoolvakantie als hij op de kwekerij.
De kaneelpellers krijgen gewoonlijk 1/3 van de opbrengst over wat ze produceren. "Vandaag de dag willen de meeste kinderen dit werk niet meer leren. Ze zijn lui en zoeken naar andere gemakkelijkere baantjes, maar deze baantjes brengen niet zoveel in het laatje," merkt hij op.


Het kloppen van de bast


Chathurangi De Soysa klopt de bast van de takjes van de kaneelstruik. Deze kwaliteit zal worden gebruikt voor het maken van kaneelolie.
"Nu we klaar zijn met school hebbende meeste van mijn vrienden ander werk. Ik heb maar tot mijn 16e op school gezeten omdat mijn cijfers niet goed genoeg waren. Om ander werk te krijgen moet ik een diploma hebben. En dat heb ik niet, dus zitten mijn moeder en ik hier.", verteld ze.


Het sorteren op kwaliteit

Heden, volgens de deskundigen, is Sri Lanka één van de grootste exporteurs van Kaneel. Ze produceren ongeveer 80% van de totale wereldproductie inclusief de grootste verscheidenheid in de zoete kwaliteit die gemaakt wordt van de binnenste bast van de kaneelstruik.


In deze kaneelfabriek hebben de medewerkers deze stalen haken bedacht. Vroeger werden ze met de voeten afgeschild en dat was zeker minder hygiënisch.


Eeuwenoude specerij

Het gebruik van kaneel was al bekend in Egypte en het wordt zelfs vermeld in het oude testament. Vroeger werd het door de inheemse bevolking verzameld in de jungle van het eiland. Maar nadat de gebieden aan de kust waren veroverd en bezet door de Hollandse Oost Indische Company werden er aan het einde van de 18e eeuw kleine plantages aangelegd.


Hier worden de kaneelrollen te drogen gelegd op stalen snaren hoog in de nok van de fabriek. Als ze droog genoeg zijn worden ze in gereedheid gebracht om verpakt te worden voor de export.


'Te weinig geschoolde arbeiders'

Hoewel Sri Lanka de grootste producent van kaneel in de wereld is zijn er twintig duizend arbeiders te kort om de kaneel te oogsten.
"Alle plantages kampen met dezelfde problemen die te maken hebben met het personeelstekort. Het zijn hoofdzakelijk mensen die vanuit de agrarische sector naar de stad trekken om een meer lucratief baantje te zoeken," voegt hij toe.


Sarada De Silva, voorzitter van de raad van specerijen producenten, inspecteert een zending van kaneel in zijn opslag in Colombo.


Ideale omgeving

Sri Lanka’s kaneelgaarden liggen voor het grootste deel in de westelijke en zuidwestelijke gebieden van het eiland, ten noorden en zuiden van Colombo.
Kaneel expert Florence Ratwatte verteld dat de tropische zon en de rijkelijk neerdalende regen deze gebieden tot de beste omgeving maakt voor het telen van de kaneelstruiken. Maar zelfs hier is de kwaliteit van de kaneel vaak afhankelijk van de kwaliteit van de grond waarop ze wordt verbouwd.


Kaneelrollen worden in jute zakken ingenaaid voordat ze in containers worden geladen en verscheept naar bestemmingen over de hele wereld.


Verscheidenheid in prijsklassen

De prijs van Kaneel is meer dan 30% gestegen in de laatste 18 maanden omdat de productie niet kan voldoen aan de vraag op de wereldmarkt.
Ms Ratwatte verteld dat de zoetste kaneel, de meest gewaardeerde en duurste variëteit groeit in de "silver sand" kustgebieden van het Negombo district, net ten noorden van Colombo. "De aangrenzende gebieden zelf van Colombo, vroeger zelf een grote plantage. Zelfs vandaag de dag heet de meest exclusieve woonwijk in Colombo “de kaneeltuinen."


Een handelaar legt een voorbeeld klaar voor de wekelijkse specerijen veiling in Colombo.


'Royale subsidies'

Kaneelstruiken produceren tussen de 40-50 jaar, hierna moeten ze worden gerooid en nieuwe struiken worden aangepland. Wanneer dat nodig is ontvangen de plantage eigenaren royale subsidies van de overheden. “Goed onderhouden bomen die vrij zijn van ziekten produceren ongeveer 100 kg ($3-$9 a kg) klaar eindproduct per hectare,”verteld Ms Ratwatte.


Hier liggen verschillende stalen kaneel klaar om geveild te worden.


Hoge kwaliteit

Boeren verkopen hun oogsten soms op seizoenmarkten – die tevens fungeren als ontmoetingsplaats voor producenten en handelaren – en op veilingen.
De kaneelpellers gaan meestal mee met de plantage eigenaars en de opbrengsten worden in twee gelijke delen gesplitst tussen de pellers en de eigenaren. Dit is een goede reden om samen naar een product van zeer hoge kwaliteit te streven.


Hier, Lalith Perera, een specerijenhandelaar, veilt partijen kaneel en andere specerijen voor zijn klanten.


Ontdekkingsreizigers


Het is te makkelijk om de invloed van kaneel in de geschiedenis van de moderne wereld te vergeten. Maar het waren wel de specerijen die de grote ontdekkingsreizigers zoals Vasco da Gama and Columbus naar alle uithoeken van de wereld dreven over de woeste met stormen geteisterde wereldzeeën.
Heden is de kaneel vooral bekend voor het gebruik in appeltaarten, madeira cakes en doughnuts, en een nog veel wijder aanbod van koekjes en gebak.

Words and pictures by Roland Buerk. (vertaling: Jielus Kuijntjes)
Copyright/Disclaimer